မရွိေသးေသာ ကြန္ပ်ဴတာ Blog မ်ား

ရွိခ်င္လည္း ရွိမွာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ ျမန္မာဘေလာ့ဂ္ေတြထဲမွာ မေတြ႕မိလို႔။
(၁) Language အေၾကာင္း ေရးေသာ blog (ဥပမာ C#, Java)
(၂) Video Editing blog (ဥပမာ Vegas, Edius, Pinnacle, Premier, After Affect)
(၃) 3D Blog (ဥပမာ Cinema 4D, LightWave, 3D studio Max)
(၄) Web Development Blog (ဥပမာ PHP, ASP, Javascript, CSS, XML, XSLT, Ajax, DOM)
(၅) Networking Blog
(၆) Exam Certification Blog (ဥပမာ CCNA, MCTS, SCJP, MCSE,..)
(၇) Diagram Blog (ဥပမာ MVC, UML, SFD, DFD)
(၈) Animation Blog
(၉) Database Blog (MySQL, Oracle, SQL Server)
(၁၀) PIC Blog
(၁၁) AutoCAD Blog

My Current Activity

1. Windows 7 ကို Microsoft က end user ေတြအတြက္ တရား၀င္ စတင္ေရာင္းခ်တာ တစ္ပတ္ေက်ာ္သြားၿပီ ။ သံုးခ်င္လွၿပီ။ ေခြဆိုင္ကို အခုထိ မေရာက္ႏိုင္ေသးဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ Full Version ရပါ့မလားမသိဘူး။

2. ကြန္ပ်ဴတာတကၠသိုလ္က သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ Thesis အတြက္ software ေတြ ေရးေပးေနရတယ္။ တစ္ေယာက္က (ကၽြန္ေတာ့္ေကာင္မေလး) Web Usage Mining။ သူက Web server မွာရွိတဲ့ access log ကို analyze လုပ္ၿပီး useful information ေတြ ထုတ္ျပရမွာ။ ဥပမာ အၾကည့္အမ်ားဆံုး page တို႔၊ အၾကည့္အမ်ားဆံုး အခ်ိန္တို႔ စသည္ျဖင့္ေပါ့။ အဲဒါကို PHP နဲ႔ ေရးေပးလိုက္တယ္။ ၿပီးသေလာက္ေတာ့ ရွိေနၿပီ။ ေနာက္တစ္ေယာက္က Sequence alignment သီအိုရီကို သက္ေသျပေပးရမယ့္ ေဆာ့ဖ္၀ဲ။ sequence alignment သီအိုရီက DNA ေတြကို တိုက္စစ္တဲ့အခါမွာ သံုးတဲ့ေဆာ့ဖ္၀ဲေတြမွာ ထည့္သံုးရတဲ့ သီအိုရီေပါ့။ ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းတယ္။ အခုေတာ့ စကို မစရေသးဘူး။ ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ့ Linear Programming တဲ့။ အဲဒါက်ေတာ့ ဖတ္ကို မဖတ္ရေသးဘူး။

3. အင္တာနက္ဂ်ာနယ္ထဲမွာ အခန္းဆက္ပါၿပီးသြားတဲ့ ကို၀ဏေက်ာ္ရဲ႕ လက္ေတြ႕အသံုးခ် Digital Video ေလ့လာမႈလမ္းညႊန္ကို ႀကိဳက္လြန္းလို႔ Ebook ထုတ္မယ္ဆိုၿပီး စာစီထားတာ။ အဲဒါ ၾကားထဲမွာ ဂ်ာနယ္က အဆတ္ျပတ္သြားလို႔ ေဆာင္းပါးက တစ္၀က္တစ္ပ်က္ႀကီး ျဖစ္ေနတယ္။ လိုတာက အတဲြ(၁၀) အမွတ္(၁၀) အမွတ္(၁၅) နဲ႔ အမွတ္(၁၆)။ Gtalk ထဲကေန ေတြ႕သမွ်လူကို အဲဒီအေစာင္ေတြမ်ား ရွိရင္ အဲဒီအေစာင္ေတြ ထဲမွာပါတဲ့ ကို၀ဏေက်ာ္ရဲ႕ေဆာင္းပါးကို ပို႔ေပးလို႔ရမလား ဆိုၿပီး လိုက္ေျပာေနရတယ္။ အခုေတာ့ ဘယ္သူမွ ဘာမွျပန္မပို႔ၾကေသးဘူး။ ဟူး ရပါ့မလားမသိဘူး။ (update: ရၿပီးသြားပါၿပီ)

4. အြန္လိုင္းေပၚမွာ ျမန္မာဘေလာ့ဂ္ေတြ၊ Forum ေတြကလည္း တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ မ်ားသထက္ မ်ားလာတယ္။ Forum ေတြက မ်ားလြန္းေတာ့ လိုက္ေတာင္ မၾကည့္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ တစ္ေနရာတည္း စုစုစည္းစည္း ေဆြးေႏြးၾကရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲ။

5. ရန္ကုန္မွာ အိုင္စီတီျပပဲြလုပ္တယ္တဲ့။ အင္း တကယ္တမ္းက် အိုင္စီတီျပပြဲလို႔ မေခၚသင့္ဘူး။ ကြန္ပ်ဴတာ ေစ်းေရာင္းပဲြေတာ္ ဆိုၿပီး ေခၚရမွာ။ ပစၥည္းပဲ ေရာင္းၾကတာ။ ဘာမွလည္း မပါဘူး။ ရန္ကုန္မွာ ကြန္ဒိုတစ္ခု ေလာက္ေဆာက္ၿပီး ကြန္ပ်ဴတာ sales မွန္သမွ် အဲဒီမွာပဲ ေရာင္းၾကမယ္ဆိုရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲ။ ဘန္ေကာက္ေရာက္တုန္းက အဲဒီလိုမ်ိဳး ေတြ႕ခဲ့တယ္။ Computer Market တဲ့။ ၁၀ ထပ္ေလာက္ ရွိမယ္ထင္တယ္။ ကြန္ပ်ဴတာဆိုင္ ေတြခ်ည္းပဲ။ customer ေတြအတြက္ ၀ယ္ရတာ အဆင္ေျပတာေပါ့။ အခုေတာ့ ရန္ကုန္မွာ ပစၥည္း၀ယ္ရင္ ဟိုဆိုင္သြားလိုက္ရ၊ ဒီဆိုင္သြားလိုက္ရနဲ႔။ ၿပီးေတာ့ တစ္ဆိုင္နဲ႔တစ္ဆိုင္ နီးနီးနားနားလည္း မဟုတ္ဘူး။

6. သင္တန္းအတြက္ CorelDraw Course စာအုပ္ေလး ေရးၿပီးသြားၿပီ။ ေတာ္ေတာ္အခ်ိန္ေပးလိုက္ ရတယ္။ ေနာက္ထပ္ Networking Course ရယ္၊ Multimedia Course ရယ္၊ Database သင္တန္းအတြက္ Course စာအုပ္ရယ္ ေရးဖို႔က်န္ေသးတယ္။ ဟူး…

7. ifile.it ကလည္း ဘာျဖစ္တယ္မသိဘူး။ Ebook တစ္ခု upload လုပ္တာ ဘယ္လိုမွ မရဘူး။

8. စင္တာကို စက္ပ်က္လို႔ဆိုၿပီး လာျပင္တာေတြမ်ားတယ္။ အမ်ားအားျဖင့္ Windows မတက္တာေတြ ခ်ည္းပဲ။ တကယ္တမ္းက် Hard Disk ေတြက ျဖစ္ေနတာ။ NTFS File System ရဲ႕ အားနည္းခ်က္လို႔ပဲ ေျပာရမလားမသိဘူး။ Master File Table ထဲပါတဲ့ index ေတြ invalid ျဖစ္ၾကတာေတြ ခ်ည္းပဲ။ Recovery Console နဲ႔ chkdsk လုပ္လိုက္ေတာ့ ေဟာ ခဏပဲ။ ျပန္ေကာင္းသြားတယ္။ အထာမသိတဲ့ သူဆိုရင္ Windows မတက္လို႔ဆိုၿပီး Windows ျပန္တင္ရင္ တင္ေနဦးမွာ။

9. Netbook ေလးေတြ ေပၚလာတာ ေတာ္ေတာ္သေဘာက်တယ္။ သယ္ရတာလည္း အဆင္ေျပတယ္။ သံုးရတာလည္းျမန္တယ္။ heavy ႀကီးေတာ့ ခိုင္းမရဘူးေပါ့။ တစ္လံုးေလာက္ရခ်င္ေသးတယ္။ ေငြစုရဦးမယ္။

လူငယ္၊ နည္းပညာႏွင့္ အင္တာနက္ရာဇ၀တ္မႈမ်ား

လူငယ္၊ နည္းပညာႏွင့္ အင္တာနက္ရာဇ၀တ္မႈမ်ား

ေရးသူ....ေမာင္ေဒး

ၿပီးခဲ့တဲ့ ေလး၊ ငါးႏွစ္ကာလတြင္ Internet Chatting ေတြ အရမး္ေခတ္စားလာတယ္။ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ မဆံုဖူးသူေတြဟာ အင္တာနက္ေပၚမွာ မိတ္ဖြဲ႕ၾကတယ္။ ေတာင္ေတာင္အီအီေတြ ေျပာၾကတယ္။ အခုဆုိ ကင္မရာကိုသံုးၿပီး တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ဖန္သားျပင္ေပၚမွာေတာင္ ျမင္ႏိုင္ၿပီ။ အင္တာနက္ ဆက္သြယ္မႈေတြေကာင္းလာေတာ့ အင္တာနက္ကိုအသံုးခ်ၿပီး အျမတ္ထုတ္ခ်င္သူေတြလည္း မ်ားလာတယ္။ သူတို႔က “ဘယ္သူ ဘယ္၀ါမွန္းမသိျခင္း” (Anonymity) ကို အသံုးခ်ၿပီး အင္တာနက္ ရာဇ၀တ္မႈေတြ က်ဴးလြန္ လာပါတယ္။

Internet Chatting အေၾကာင္းေျပာရင္ ႏိုင္ငံျခားက ပညာေပးေၾကာ္ျငာေလးတစ္ခုကို သတိရမိတယ္။ အဲ့ဒီေၾကာ္ျငာထဲမွာ ေကာင္ေလးနဲ႔ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္တို႔ ကင္မရာသံုးၿပီး Internet Chatting လုပ္ၾက တယ္။ ဒါကို Webcam Chatting လို႔လည္းေခၚၾကပါတယ္။ ဒီေကာင္ေလးနဲ႔ ေကာင္မေလးတို႔ဟာ ဆယ္ေက်ာ္ သက္အရြယ္ေတြ။ သူတို႔ေျပာတဲ့စကားေတြက လိင္ႏိႈးဆြမႈကို အသားေပးတဲ့စကားေတြ။ ဒီေတာ့ လည္ပင္းကေန ခါးေလာက္အထိပဲ ကြန္ပ်ဴတာဖန္သားမွာ ေပၚတယ္။ ေကာင္ေလးက တီရွပ္အျဖဴ (အျဖဴလို႔ ထင္တာပဲ) ၀တ္ထား ၿပီး ေကာင္မေလးက တီ႐ႈပ္အနီေပၚမွာ အ႐ုပ္ပါတာ ၀တ္ထားတယ္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ ညစ္ညစ္ညမ္းညမ္းေတြ ေျပာၿပီးေနာက္ ေကာင္ေလးက ေကာင္မေလးကို အက်ၤီခၽြတ္ျပဖို႔ေတာင္းဆိုတယ္။ ေကာင္မေလးက လက္ခံလိုက္ တယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာပဲ ေအာက္ထပ္က အေမျဖစ္သူက ေကာင္ေလးကို ေန႔လည္စာစားဖို႔ လွမ္းေအာ္ေတာ့ ေကာင္ေလးလည္း အရွိန္ပ်က္သြားၿပီး ေအာက္ထပ္ဆင္းလာတယ္။ ထမင္း၀ိုင္းမွာ ၀င္ထိုင္တယ္။ ထမင္း၀ိုင္းမွာ ေကာင္ေလးအေဖ၊ ေအေမနဲ႔ ေကာင္ေလး စုစုေပါင္း သံုးေယာက္။ ခဏေနေတာ့ ေကာင္ေလးရဲ႕ ညီမျဖစ္သူ ထမင္း၀ိုင္းမွာ လာထိုင္တယ္။ သူမရဲ႕ အခန္းထဲကထြက္လာတာပဲ။ ေကာင္မေလး ထမင္း၀ိုင္းမွာ ထိုင္လိုက္တာနဲ႔ တစ္ၿပိဳင္နက္ ေကာင္ေလးမ်က္စိမ်က္ႏွာပ်က္သြားတယ္။ ေကာင္မေလးလည္းေခါင္း ငိုက္စိုက္က်ၿပီး ခ်က္ခ်င္းထ ထြက္သြားတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ေကာင္မေလးဟာ အ႐ုပ္ပါတဲ့တီရွပ္အနီနဲ႔ျဖစ္ၿပီး ေကာင္ေလးကလည္း တီရွပ္အျဖဴနဲ႔။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ ခ်က္ခ်င္းအေျခအေနကို သိသြားၾကတာ။ မိဘေတြကေတာ့ မသိရွာဘူး။ သူတို႔ ေမာင္ႏွမႏွစ္ေယာက္ ကိုယ္တုိင္လည္း ခုနက ကြန္ပ်ဴတာမွာ ေျပာေနခ်ိန္အထိ မသိပါဘူး။ တကယ့္ကို ထိတ္လန္႔ စရာေကာင္းတဲ့အျဖစ္ပါ။ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ဘယ္သူမွန္းမသိတဲ့ နာမည္အတုေတြနဲ႔ Chat လုပ္ၾက။ အခုေတာ့ ကိုယ္က်ိဳးနည္းၿပီ။

အေမရိကနဲ႔ ဥေရာပမွာေတာ့ ဒီလိုအျဖစ္ေတြ အရမ္းမ်ားေနၿပီ။ ဒါေၾကာင့္လည္း အခုလို ပညာေပးေၾကာ္ ျငာေတြလုပ္ၿပီး တားဆီးေနတာ။ ဒီလိုအျဖစ္ဆိုးေတြအျပင္ အျခားအင္တာနက္ရာဇ၀တ္မႈေတြလည္း ဒုနဲ႔ေဒးရွိပါ ေသးတယ္။ အထူးသျဖင့္ ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္နဲ႔ ကေလးအရြယ္တို႔ဟာ အင္တာနက္မုဆိုးေတြရဲ႕သားေကာင္ ငယ္ေတြျဖစ္ေနၾကရတယ္။ အင္တာနက္ရာဇ၀တ္ေကာင္ေတြရဲ႕ အဓိကအားသာခ်က္ေတြကေတာ့ လူငယ္ေတြ ဟာ ယံုလြယ္တယ္၊ အေတြ႕အႀကံဳႏုတယ္၊ စပ္စုတယ္၊ စြန္႔စားလိုတယ္။ ၿပီးေတာ့ သူမ်ားရဲ႕ ဂ႐ုစိုက္မႈကို ခံယူ ခ်င္တယ္။ အင္တာနက္မုဆိုးေတြရဲ႕ ေနာက္ထပ္အားသာ္ခ်က္တစ္ခုက သူတို႔ဘယ္သူဘယ္၀ါဆိုတာကို ဖံုးကြယ္ ႏိုင္ျခင္းပါပဲ။ ရာဇ၀တ္သမားေတြ၀င္တဲ့နည္းကေတာ့ ေစာေစာကလို Chat Room နဲ႔ Email တို႔ကတစ္ဆင့္ ရင္းႏွီး ေအာင္ မိတ္ဖြဲ႕၊ လက္ေဆာင္နဲ႔ ဓာတ္ပံုေတြဖလွယ္၊ ၿပီးေတာ့ တစ္ဖက္လူငယ္ရဲ႕ ယံုၾကည္မႈကိုရေအာင္ တည္ ေဆာက္ ေနာက္ဆံုးသူလိုခ်င္တာကို ရေအာင္ႀကိဳးစားပါေတာ့တယ္။

အင္တာနက္ရာဇ၀တ္မႈပံုစံမ်ား

ကေလးေတြနဲ႔ ဆယ္ေက်ာ္သက္ေတြအေပၚ အင္တာနက္ ရာဇ၀တ္ေကာင္ေတြ သံုးတဲ့ ပံုစံေတြက-

(၁) လိင္ကိစကို က်ဴးလြန္ဖို႔ Online က တစ္ဆင့္ ျမဴဆြယ္ျဖားေယာင္းျခင္း။

(၂) Child Pornography ေခၚတဲ့ ကေလးညစ္ညမ္းဗီဒီယိုေတြ၊ ဓာတ္ပံုေတြကို ထုတ္လုပ္ေရာင္းခ်ျခင္း။

(၃) အင္တာနက္ကိုအသံုးခ်ၿပီး ညစ္ညမ္းဗီြဒီယုိေတြ၊ ဓာတ္ပံုေတြကို ျဖန္႔ေ၀ျခင္းနဲ႔ က်န္အင္တာနက္

အသံုးျပဳသူေတြကိုပါ ဒီလို ညစ္ညမ္းကိစေတြကို ဖလွယ္ဖို႔ ျမဴဆြယ္ျခင္း။

(၄) စီးပြားေရး အက်ိဳးအျမတ္အတြက္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ တစ္ကိုယ္ေရ အက်ိဳးအျမတ္အတြက္ေသာ္လည္း ေကာင္း၊ လိင္ဆိုင္ရာ တရားမ၀င္မႈေတြကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔ ကေလးငယ္ေတြကို အျမတ္ထုတ္ အသံုးခ်ျခင္း စသျဖင့္ျဖစ္သည္။

(၅) အင္တာနက္ကို အသံုးျပဳတာျဖစ္တဲ့အတြက္ ရာဇ၀တ္ေကာင္ေတြအေနနဲ႔ ရာဇ၀တ္မႈကို အေကာင္ အထည္ေဖာ္ဖို႔ လူငယ္ေတြနဲ႔ တိုက္႐ိုက္ေတြ႕ဆံုဆက္ဆံစရာမလို။ ဒါ့အျပင္ ကေလးေတြနဲ႔ လူငယ္ေတြရဲ႕ ဓာတ္ပံုေတြကို လိင္ဆိုင္ရာ ညစ္ညမ္းပံုေတြမွာ ကြန္ပ်ဴတာဒီဇိုင္းပညာသံုးၿပီး ေရာစပ္ဖန္ တီးကာ ျဖန္႔ေ၀ၾကတယ္။ ဒီလိုျဖန္႔ေ၀ေနပါလားဆိုတာကို အသံုးခ်ခံရသူ လူငယ္ေတြအေနနဲ႔ သိေတာင္ မသိၾကပါဘူး။

(၆) အင္တာနက္ရာဇ၀တ္မႈေတြဟာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာတာရွည္ခံၾကပါတယ္။ ကေလးငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ဓာတ္ပံုကို အင္တာနက္ေပးတင္လိုက္တာနဲ႔ တစ္ျပိဳင္နက္ အဲ့ဒီပံုဟာ တစ္ဆင့္ၿပီးတစ္ဆင့္ပ်ံ႕သြားၿပီး ႏွစ္ ေပါင္းမ်ားစြာၾကာေအာင္ Online ေပၚမွာ ရွိေနၾကတယ္။ အင္တာနက္ေပၚမွာဆိုေတာ့ ပံုအရည္အေသြး လည္း မပ်က္ေတာ့ဘူး။

(၇) အင္တာနက္ရာဇ၀တ္မႈေတြဟာ နယ္နမိတ္ေတြအမ်ားႀကီးကို ေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္သလို ႏိုင္ငံေပါင္းစံုက လူေတြဟာလည္း ဒီရာဇ၀တ္မႈေတြမွာ နာမည္အတုေတြနဲ႔ ပါ၀င္ပတ္သက္ေနၾကတယ္။ အသံုးခ်ခံရမယ့္ ကေလးငယ္ေတြရဲ႕ ေနရပ္လိပ္စာဟာ ရာဇ၀တ္ေကာင္ေတြအတြက္ အေရးမႀကီးပါဘူး။

(၈) အင္တာနက္ရာဇ၀တ္မႈ က်ဴးလြန္ခံရသူေတြဟာ မ်ားေသာအားျဖင့္ သူတို႔ရဲ႕အျဖစ္မွန္ကို တျခားဘယ္သူ မွ မေျပာျပၾကပါဘူး။ အင္တာနက္ကတစ္ဆင့္ အျပင္မွာပါ မတရားျပဳက်င့္ခံရတဲ့ လူငယ္နဲ႔ ကေလးေတြ ဟာ သူတို႔ရဲ႕အျဖစ္မွန္ကို မိဘေတြ ဆရာေတြကို ေျပာျပသင့္ေပမယ့္ မေျပာျပဘဲ ျမံဳၿပီး ႀကိတ္ခံစားေန ၾကတာမ်ားပါတယ္။

အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု နယူးဟမ့္႐ိႈင္းယား တကသိုလ္မွာ Crimes Agaist Children Research Center ဆိုတဲ့ ဌာနရွိတယ္။ အဲ့ဒီဌာနရဲ႕ ဒါ႐ိုက္တာေဒါက္တာေဒးဗစ္ဖင္ကယ္လ္ေဟာ ဦးေဆာင္ၿပီး အင္တာနက္ ရာဇ၀တ္မႈစစ္တမ္းထုတ္ခဲ့ရာမွာ ေတြ႕ရွခ်က္တခ်ိဳ႕ခဲ့တယ္။

အင္တာနက္ရာဇ၀တ္မႈဆိုင္ရာ ေတြ႕ရွိခ်က္မ်ား

လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္က လူငယ္ငါးဦးမွာ တစ္ဦးဟာ လိင္ကိစက်ဴးလြန္ဖို႔ ျဖားေယာင္းမႈခံခဲ့ရတယ္။

လူငယ္ (၃၃) ဦးမွာ တစ္ဦးဟာ လိင္ကိစဆိုင္ရာ အႏိုင္က်င့္မႈ ခံခဲ့ရတယ္။

လူငယ္ (၄) ဦးမွာ တစ္ဦးဟာ ၀တ္လစ္စလစ္ပံုေတြကို Email သို႔မဟုတ္ အင္တာနက္က တစ္ဆင့္ လက္ခံရရွိခဲ့တယ္။

လူငယ္ (၁၇) ဦးမွာ တစ္ဦးဟာ အၿခိမ္းအေျခာက္ခံရတယ္။

ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ရာဇ၀တ္မႈေတြနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ခံရသူလူငယ္ေတြဟာ ရဲ၀န္ထမ္းေတြကို မတိုင္ၾကားခဲ့ ၾကဘူး။

ရာဇ၀တ္မႈရဲ႕သားေကာင္ျဖစ္ခဲ့ရသူ လူငယ္စုစုေပါင္းရဲ႕ (၂၅) ရာခုိင္ႏႈန္းကသာ အျဖစ္မွန္ကို မိဘေတြထံ ဖြင့္ေျပာခဲ့ၾကတယ္။

အိမ္ေတြမွာ အင္တာနက္သံုးစြဲသူ မိဘအေရအတြက္ရဲ႕ သံုးပံုတစ္ပံုကသာ ညစ္ညမ္းကိစေတြကို တားဆီတဲ့ Blocking Software ေတြ တပ္ဆင္ထားၾကတယ္။

ဒီအျဖစ္အပ်က္ေတြဟာ အစစ္အမွန္ေတြပါ။ အင္တာနက္သံုးသူ လူငယ္ေတြ စဥ္းစားဆင္ျခင္ၾကည့္ၾကဖို႔ လိုပါတယ္။

ေမာင္ေဒး

ခ်င္းတြင္းမဂၢဇင္း

၂၀၀၇ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ

ခ်ဲေဆာ့ဖ္၀ဲလ္

သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ေမးတယ္။ မင္းဆီ ခ်ဲေဆာ့ဖ္၀ဲလ္ရွိလားတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္က ရွိဘူးဟလို႔ ေျပာလိုက္တယ္။ မင္းက ဘယ္က ၾကားလာတာလဲလို႔ ေမးေတာ့ သူက ခ်ဲေဆာ့ဖ္၀္လ္ထြက္ေနတယ္တဲ့၊ install လုပ္တာကိုေတာင္ ေငြေျခာက္သိန္းယူတယ္လို႔ ၾကားတယ္တဲ့။ installer ကိုေတာင္ မေပးဘူးတဲ့။ ကၽြန္ေတာ့္ စိတ္ထဲမွာေတာ့ ခ်ဲေဆာ့ဖ္၀ဲ..ေငြေျခာက္သိန္း..ေငြေျခာက္သိန္း..ခ်ဲေဆာ့ဖ္၀ဲ

အဲဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း လိုက္ၿပီးစံုစမ္းၾကည့္မိပါတယ္။ အျဖစ္က ဒီလိုဗ်။

Software သံုးရျခင္းရဲ႕ရည္ရြယ္ခ်က္က Slip ကိုေဖ်ာက္ခ်င္လို႔တဲ့။ လက္ထဲမွာ Slip ေတြ႕ရံုနဲ႔ကို ဖမ္းဆီးလို႔ ရတာကိုး။ အခုက်ေတာ့ Slip ေတြမသံုးေတာ့ပဲနဲ႔ ေဆာ့ဖ္၀ဲနဲ႔ပဲ အလုပ္လုပ္ၾကတယ္တဲ့။

ကၽြန္ေတာ္သိရသေလာက္ေတာ့

ခ်ဲဒိုင္ဟာ Laptop ရယ္၊ Printer အေသးေလးတစ္လံုးရယ္၊ Memory Stick ရယ္၀ယ္ရတယ္တဲ့။ ၿပီးရင္ မႏၱေလးမွာရွိတဲ့ ကြန္ပ်ဴတာစင္တာ တစ္ခုမွာ ခ်ဲေဆာ့ဖ္၀ဲလ္ကို ေငြေျခာက္သိန္းေပးၿပီး ထည့္ရတယ္တဲ့။ အဲဒါေတာင္မွ Laptop ကို လူရွင္းတဲ့ေနရာ ယူသြားၿပီး ထည့္တယ္ဆိုပဲ။

အဲဒီ ခ်ဲေဆာ့ဖ္၀ဲက သူတို႔ေပးထားတဲ့ Memory Stick ထိုးမွပဲ ဖြင့္လို႔ရတယ္ဆိုပဲ။ ေဆာ့ဖ္၀ဲေတြက Myanmar version ေရာ၊ English version ေရာ ရွိတယ္တဲ့။ ခ်ဲဒိုင္ဟာ အဲဒီေဆာ့ဖ္၀ဲထဲမွာ သူ႔ဆီလာထိုးတဲ့ ထိုးသားေတြရဲ႕ ခ်ဲနံပါတ္ေတြကို ရိုက္ထည့္ရတယ္တဲ့။ Save ႏွိပ္လိုက္တာနဲ႔ အဲဒီနံပါတ္ေတြက Memory Stick ထဲ ေရာက္သြားတယ္နဲ႔ တူပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ရွင္းတမ္းကို Print ထုတ္တာတို႔၊ ေၾကြးက်န္ တြက္တာတို႔ စတာေတြကိုပါ လုပ္ႏိုင္ေသးတယ္ဆိုပဲ။

အဲဒီခ်ဲဒိုင္က သူ႔ရဲ႕အထက္ဒိုင္ဆီသြားရင္ Memory Stick ေလးပဲ ယူသြားရံုပဲတဲ့။ အထက္ဒိုင္ကလည္း သူ႔ကြန္ပ်ဴတာမွာ အဲဒီ Stick ေလးထိုးၿပီး စာရင္းေတြ ဘာေတြၾကည့္၊ ေငြေပးေငြယူေတြ လုပ္ၾကတယ္ဆိုပဲ။

အဲဒီခ်ဲဒိုင္အိမ္ကို ရဲက ၀င္စစ္တဲ့အခါမွာဆိုရင္ ခ်ဲဒိုင္က Memory Stick ေလးကိုပဲ ဖ်က္ဆီး ပစ္လိုက္တယ္ဆိုပဲ။ ရဲက ကြန္ပ်ဴတာကို ဖြင့္ရွာလည္း ဘာမွ မေတြ႕ႏိုင္ေတာ့ဘူးတဲ့။

တစ္လံုးလို႔ေခၚတဲ့ ေဘာလံုးေလာင္းကစားအတြက္လည္း ေဆာ့ဖ္၀ဲရွိတယ္ဆိုပဲ။ ႏွစ္လံုးရယ္၊ သံုးလံုးရယ္ကေတာ့ ေဆာ့ဖ္၀ဲထဲမွာပဲ 2D နဲ႔ 3D ဆိုၿပီး ပါတယ္တဲ့။

အခု ခ်ဲဒိုင္လုပ္မဲ့လူေတြက အရင္ဆံုး ကြန္ပ်ဴတာ၀ယ္ၾကတယ္ဆိုပဲ။ စာဖတ္သူေတြထဲကမ်ား ကြန္ပ်ဴတာ ၀ယ္ေပးေနက် သူေတြမ်ားရွိရင္ သတိထားေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အခုအခ်ိန္ကစၿပီး ကြန္ပ်ဴတာ၀ယ္ခ်င္လို႔ပါ ဆိုၿပီး လာတဲ့သူမွန္သမွ်ကို ဘာအတြက္ ၀ယ္မွာလဲလို႔ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေမးရေတာ့မွာပဲ။ ခ်ဲအတြက္ ဆိုရင္ေတာ့ ႏိုး ႏိုး လူမိုက္အားေပးတာေတာ့ မလုပ္ႏိုင္ဘူးလို႔ ေျပာရမွာပဲ။

ကဲ..အျဖစ္ကေတာ့ မႏွစ္ကနဲ႔မတူေတာ့တာေတာ့ အမွန္ပဲခင္ဗ်ာ။

နည္းပညာအသစ္မ်ားအေၾကာင္း

ဟိုတစ္ေန႔က ပီစီမဂၢဇင္းထဲမွာ ေတြ႔လိုက္တယ္။ Mac OS ကို PC မွာ သံုးလို႔ရေနၿပီတဲ့။ အဲဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေခြဆိုင္မွာ သြားရွာလိုက္တယ္။ ဟုတ္ပါ့ဗ်ာ။ Mac Leopard OS for PC version တဲ့။ စမ္းေတာ့ တင္မၾကည့္ရေသးဘူး။ ေခြကာဗာေပၚမွာ ေရးထားတာက Core2 Duo Recommended လို႔ ေရးထားေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ Pentium D စက္ကေလးနဲ႔ ျဖစ္ပါ့မလားလို႔ စိုးရိမ္စိတ္၀င္ေနတယ္ဗ်ာ။ Mac က ဗိုင္းရပ္စ္ရန္က စိတ္ခ်ရနီးပါး ရွိေတာ့ သံုးရတာ အဆင္ေျပတာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ Software ကန္႔သတ္ခ်က္ေတြ ရွိေနတာ တစ္ခုပါပဲ။

အခု ေစ်းကြက္ထဲမွာ Load Balancer ေတြေရာက္လာတာကို ဂ်ာနယ္ေတြထဲကေနတစ္ဆင့္ သိလိုက္ပါတယ္။ အင္တာနက္လိုင္း ႏွစ္လိုင္းကို ေပါင္းသံုးခ်င္ရင္ ေျပး၀ယ္လိုက္ေပါ့ဗ်ာ။ Server 2003 မွာ Load Balancing ပါပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ Hardware နဲ႔က ပိုေကာင္းမယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ထင္မိတယ္။ ဟိုးအရင္တုန္းက Dual WAN Router ဆိုၿပီး ဒီကို ေရာက္လာခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီတုန္းက အင္တာနက္ဆို္င္ေတြ ခုေလာက္ မေပါေသးေတာ့ မေပါက္ခဲ့ဘူးေပါ့ဗ်ာ။

ဆရာေဇာ္လင္းက အခု Website တစ္ခုလုပ္ၿပီး သူ႔ေဆာင္းပါးေတြ ေရးတင္ထားမယ္။ ဒီအတိုင္းေတာ့ မရဘူး။ ၀င္ေၾကးေပးရမယ္ဆိုတဲ့ ပံုစံမ်ိဳးနဲ႔ အခုတစ္ေလာ ေၾကာ္ျငာလာတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ အဲဒီလို Prepaid Card ေတြ ေရာင္းၿပီး ၀င္ၾကည့္ရတဲ့ပံုစံက ကၽြန္ေတာ့္အျမင္ေတာ့ အေကာင္းလည္းရွိတယ္၊ အဆိုးလည္းရွိတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။
အေကာင္းက နည္းပညာဟာ အလကားမရဘူးဆိုတဲ့ အျမင္ကို လူေတြအသိထဲ ေရာက္သြားေအာင္ ထည့္ေပးႏိုင္လို႔ပါ။ ကြန္ပ်ဴတာမွာ ႏွံ႔စပ္ကၽြမ္းက်င္ဖို႔အတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ အခ်ိန္ေတြ၊ ေငြေတြအမ်ားႀကီး ရင္းခဲ့ရတယ္။ ဆံုးရႈံးမွုေတြလည္း ရွိခဲ့တယ္။ ဒါေတြကို အလကားခ်ည္းသက္သက္ ျဖန္႔ေ၀ဖို႔ကေတာ့ မေကာင္းဘူးလို႔ ကၽြန္ေတာ္ထင္ပါတယ္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ ဦးေႏွာက္ေဖာက္စားျခင္းေပါ့ဗ်ာ။ အခုေနာက္ပိုင္းဆိုရင္ တခ်ိဳ႕ Forum ေတြထဲမွာ ဘာေလးလိုခ်င္လို႔ပါ၊ ပို႔ေပးပါ ဆိုတာမ်ိဳးအထိေတာင္ ေရာက္လာပါတယ္။ အလြယ္လမ္းကို ကေလးေတြ လိုက္လာတယ္ဆိုတာ သတိထားမိပါတယ္။ အမွန္ဆိုရင္ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ အရင္ႀကိဳးစားရွာသင့္တာေပါ့ေလ။ ဘယ္လိုမွ မေတြ႔ေတာ့ဘူးဆိုမွ ေတာင္းတာက ပိုေကာင္းမယ္လို႔ထင္ပါတယ္။

အဆိုးရွိတယ္ဆိုတာကေတာ့ ဆရာေဇာ္လင္းအေနနဲ႔ ကုိယ့္ Site ရဲ႕ Value ကို အရင္တြက္ခ်က္ၿပီးမွာ ၀င္ေၾကးသတ္မွတ္သင့္ပါတယ္။ အခုမွစလုပ္တယ္၊ အခု၀င္ေၾကးေတာင္းတယ္ဆိုတာမ်ိဳးေတာ့ နည္နည္းေလး အံလဲြေနတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္ဆရာ။ ၿပီးေတာ့ အားမနာတမ္းေျပာရရင္ ေရးမယ့္သူက အရမ္းနည္းေနတယ္။ Myanmar IT Pros လို Contributer ေတြ အမ်ားႀကီးရွိတဲ့ Site ေတာင္မွ Free ၀င္ခြင့္ေပးထားတာပါ။ Software ေတြ Ebooks ေတြ Knowledge Base ေတြအမ်ားႀကီးရွိတဲ့ ႏိုင္ငံျခား Site ေတြလည္း Free ဖြင့္ေပးထားတာပါ။

ကဲ. ေနာက္တစ္ခုဗ်ာ။

MCPA က Layer2 Networking အေၾကာင္း သင္တန္းဖြင့္မယ္လို႔ ၾကားတယ္ဗ်။ အေနာ္လည္း Layer2 Networking ဆိုတာ ဘာမွန္းမသိေသးဘူး။ ေလ့လာရဦးမယ့္ ေခါင္းစဥ္ေတြထဲ တစ္ခု တိုးသြားျပန္ၿပီဗ်ာ။ ဟုိးတစ္ေလာကလည္း Layer3 Swith ဆိုတာကို ၾကားလိုက္ေသးတယ္။ အင္း အဲဒါကိုလည္း........

စကားမစပ္

ကြန္ပ်ဴတာဂ်ာနယ္နဲ႔ ပီစီ၀ါးလ္က အယ္ဒီတာမ်ား စာဖတ္သူထဲ ပါတယ္ဆိုရင္ Local Articles ေတြ၊ Local Interviews ေတြ မ်ားမ်ားထည့္ေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုလိုပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ အခုေနာက္ဆံုးထြက္သြားတဲ့ PC Magazine ပံုစံဆိုရင္ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတာပဲဗ်။ ျပည္တြင္းေဆာင္းပါးေတြအမ်ားႀကီးပါတယ္၊ ျပည္တြင္းက ဆရာႀကီးေတြရဲ႕ အင္တာဗ်ဴးေတြလည္း ထည့္ေပးထားတယ္။ အထူးသျဖင့္ ကို၀ဏၰကိုကိုရဲ႕ အင္တာဗ်ဴးနဲ႔ ဆရာေမာင္ေမာင္လွျမင့္ရဲ႔ အင္တာဗ်ဴးပါတာနဲ႔ကို ဖတ္ရတာ တန္ေနၿပီဗ်ာ။ ခ်ီးက်ဴးပါတယ္ PC Magazine အယ္ဒီတာေရ။ (PC Magazine မွာ ရြာရိုးကိုးေပါက္ ဒိုးဒိုးေဒါက္ေဒါက္ ပါတာေတာ့မႀကိဳက္ဘူးဗ်ာ)

Online မွာပဲ သိမ္းေတာ့မယ္

ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ အေရးႀကီးတဲ့ မွတ္စုေတြ၊ ဖိုင္ေတြကို အြန္လိုင္းေပၚမွာပဲ သိမ္းရင္ ဘယ္ေတာ့မွ ေပ်ာက္ပ်က္မွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူးလို႔ ကၽြန္ေတာ္ထင္မိတယ္။

မွတ္စရာေလးေတြရွိရင္ စာအုပ္ထဲမွတ္တဲ့သူရွိမယ္၊ ဦးေႏွာက္ထဲ မွတ္တဲ့သူ ရွိမယ္။ စာအုပ္ထဲ မွတ္တယ္ဆိုတာက စာအုပ္ေပ်ာက္တာေတြ၊ ပ်က္စီးတာေတြ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဦးေႏွာက္ထဲမွတ္ရင္လည္း တစ္ခ်ိန္ၾကရင္ ေမ့သြားႏိုင္တယ္။ ေဟာ အြန္လိုင္းေပၚမွာ Blog ေရးၿပီးေတာ့ပဲျဖစ္ျဖစ္ Zoho တို႔လို Google Notebook ေတြလိုဟာ သံုးၿပီးေတာ့ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ မွတ္ထားရင္ေတာ့ ေပ်ာက္သြားမွာေတြ ဘာေတြ ရွိမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူးေလ။ private notes ေလးေတြ မွတ္ခ်င္ရင္ Google Notebook ကို သံုးလို႔ ရတာပဲေလ။ Gmail ရွိရံုနဲ႔ သံုးလို႔ရတယ္။ ကိုယ္ကလဲြၿပီး ဘယ္သူွ ၾကည့္လို႔ရမွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ အဲ အမ်ားသိဖို႔ လိုတာေလးေတြကိုေတာ့ Blog ေရးၿပီး တင္သင့္တာေပါ့ဗ်ာ။

တစ္ခုေတာ့ ရွိတယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာေတြ ဖန္တီးထားတဲ့ Forum ေတြ၊ Website ေတြမွာ Blog တင္တာေတြ၊ data သိမ္းတာေတြ၊ Discussion လုပ္ၾကတာေတြကေတာ့ နည္းနည္း သတိထားသင့္တယ္။ ဒီလိုဗ်ာ Webiste တစ္ခု အသက္ရွင္သန္ႏိုင္ဖို႔ ဒိုမိန္းေၾကး၊ Hosting ေၾကးေတြက ႏွစ္စဥ္ ေပးေနတာကိုး။ သူတို႔ေတြ မ run ႏိုင္ေတာ့တဲ့ တစ္ေန႔က်ရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေဆြးေႏြးထားသမွ်၊ တင္ထားသမွ်ေတြက အလကား ျဖစ္သြားမွာေလ။ ေရွ႕ေျပးေတြကလည္း ရွိထားတာကိုး။ ၿပီးေတာ့ ျမန္မာ site ေတြကလည္း ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိ Hack ေတြ ခဏခဏအလုပ္ခံရတယ္။ အဲဒီေတာ့ site တစ္ခု ေသဆံုးသြားဖို႔ အခြင့္အလမ္းေတြက မ်ားေနၿပီ။

အဲဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ စိတ္ခ်ရတာေတြကိုပဲ သံုးတယ္။ ဥပမာ Google ဆိုရင္ ဘယ္ေတာ့မွ down သြားမွာမဟုတ္ဘူးလို႔ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ယူဆထားတယ္။ Forum အတြက္ဆိုလည္း Google Groups ရွိတယ္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ http://www.mmitmen.co.cc/ ဆိုလည္း Google Groups ကို သံုးထားတာပဲ။ Free ဗ်ာ။ စိတ္ခ်ရတယ္ဗ်ာ။ Discussion လုပ္ထားတာေတြ ဘယ္ေတာ့မွ ပ်က္သြားမွာမဟုတ္ဘူး။

ၿပီးေတာ့ ေသျခင္းတရားကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ အၿမဲတမ္းသတိရသင့္တယ္။ အေကာင္းႀကီးကေန ဖ်တ္ခနဲ ေသသြားႏိုင္တာပဲေလ။ ကိုယ္ေသသြားတဲ့အခါမွာ ကိုယ္သိထားတာေတြကို တစ္ေယာက္ေယာက္ကို မေျပာခဲ့ရဘူးဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္ႏွေျမာစရာေကာင္းမလဲ။ သမိုင္းေၾကာင္းကို ျပန္ၾကည့္ရင္ ပညာရွင္ေတြ ကိုယ္သိထား၊တတ္ထားတာေတြကို ျဖန္႔ေ၀ခဲ့လို႔သာ လူ႔ေလာကႀကီး တစ္ဆင့္ၿပီးတစ္ဆင့္ တိုးတက္လာခဲ့တာပဲ မဟုတ္လား။

တကယ္ေတာ့ ဒီလိုပါဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ အားမရလို႔ပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ထက္ သိတဲ့၊ တတ္တဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မသိေသးတာေတြကို သိထားတဲ့သူေတြလည္း ရွိတယ္။ ဒါေပမဲ့ online ေပၚ ေရာက္မလာၾကဘူး။ offline မွာလည္း မျမင္ဘူး။ ေၾသာ္ မအားၾကလို႔ ေနမွာပါဆိုၿပီ ေျဖသိမ့္ေနရတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာက လူေတာ္ဆိုရင္ ၾကာၾကာမေနရဘူးေလ။ မေတာ္လို႔ ဖ်တ္ခနဲ မသင္းေမက ေခၚသြားရင္ျဖင့္ ႏွေျမာစရာေကာင္းလြန္းပါတယ္ Pro အေပါင္းတို႔ေရ...

New Technologies Come With 2009

ကြန္ပ်ဴတာနည္းပညာအေျပာင္းအလဲေတြကေတာ့ လိုက္မမွီႏိုင္ေအာင္ကို ျမန္လြန္းေနတာပါပဲ။ အခုလည္းၾကည့္ပါဦး။ နည္းပညာအသစ္ေတြ ေပၚလာျပန္ၿပီ။

နံပါတ္တစ္ - Windows OS အသစ္

Widows Vista ေတာင္ ေကာင္းေကာင္းမသံုးရေသးဘူး။ အခု Windows 7 ထြက္ေတာ့မယ္တဲ့။ 2010 မတုိင္ခင္ ထြက္မယ္လို႔ ေဖာ္ျပၾကပါတယ္။ Windows Vista ကလည္း သိၾကတဲ့အတိုင္းပဲ အဆင္မေျပတာေတြက ခပ္မ်ားမ်ားဆိုေတာ့ Microsoft က အဲဒါကိုအစားထိုးတဲ့အေနနဲ႔ အျမန္ထုတ္တာ ထင္တာပါပဲ။ ဘာေတြအသစ္ပါလာမလဲဆိုေတာ့
Network ပိုင္းမွာ အသစ္ေတြပါလာမယ္
Touch Screen ေတြအတြက္ အဆင္ေျပေအာင္ လုပ္ထားတာေတြ အသစ္ပါမယ္၊
Device Stack ဆိုတာ ပါလာမွာျဖစ္ၿပီး Hardware Device တစ္ခုတပ္လိုက္တာနဲ႔ သူနဲ႔ပတ္သတ္တာေတြ၊ လုပ္လို႔ရတာေတြအားလံုး ေဖာ္ျပေပးမဲ့ Windows တစ္ခု ေပၚလာမယ္၊
Vista ရဲ႕ စိတ္ပ်က္စရာေကာင္းတဲ့ UAC (User Account Control) ျပန္ပါလာမယ္၊ ဒါေပမဲ့ Notify လုပ္တဲ့အေရအတြက္ကို ေလွ်ာ့ႏိုင္လိမ့္မယ္
Network ခ်ိတ္ထားတဲ့ PC ေတြထဲကေန Search လုပ္ႏိုင္တဲ့ Function ပါလာမယ္
Start Menu ထဲက Accessories မွာ ဘာမွပါလာေတာ့မွာမဟုတ္ပဲ Downloadable အေနနဲ႔ပဲ ေပးေတာ့မယ္။
Interface အေျပာင္းအလဲေတြ၊ Taskbar ပံုစံအသစ္ေတြ ပါလာလိမ့္မယ္...တဲ့

နံပါတ္ႏွစ္- Gigabit Network

အခုအခ်ိန္ထိ LAN ေတြမွာ Speed က 100 Mbps နဲ႔ ေကာင္းေကာင္းအလုပ္လုပ္ေနပါတယ္။ အခုေတာ့ Gigabit LAN ဆိုၿပီး ေပၚလာပါၿပီ။ LAN အတြက္ Speed ကို 1 Gbps ထိ ရေနၿပီ။
ေအာ္..နည္းပညာကသာ ရေနတာ လိုက္သံုးႏိုင္ဖို႔က ပိုက္ပိုက္လိုေသးတယ္ေလ။ Gigabit Network တစ္ခုျဖစ္လာဖို႔ Gigabit Switch ၀ယ္ရမယ္။ Gigabit Switch ကလည္း ေလာေလာဆယ္မွာေတာ့ ရိုးရိုး Switch ထက္ ေစ်းက ႏွစ္ဆေလာက္ မ်ားေနပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ လက္ရွိသံုးေနတဲ့ UTP ႀကိဳးေတြ သံုးမရေတာ့ဘူး။ အခုသံုးေနၾကတာက CAT 5 ေတြျဖစ္ၿပီး 100 Mbps ပဲ အမ်ားဆံုးရပါတယ္။
Gigabit Network တစ္ခု ျဖစ္ဖို႔ CAT 6 UTP ႀကိဳးေတြသံုးရပါလိမ့္မယ္။ CAT 6 ကလည္း CAT 5 ထက္ ေစ်းႀကီးေနပါတယ္။ ေပၚခါစမို႔လို႔လည္း ျဖစ္မွာပါ။ ၿပီးေတာ့ ႀကိဳးကလည္း CAT 5 ႀကိဳးထက္ ပိုၿပီး တုတ္လာပါတယ္။

နံပါတ္သံုး- 802.11n

လက္ရွိသံုးေနတဲ့ Wireless Standard က 802.11 g ျဖစ္ၿပီး Speed က 54 Mbps ပဲ အမ်ားဆံုးရပါတယ္။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ Cable Network ေတြရဲ႕ Speed ကိုမမွီလို႔ Wireless ကို လက္ရွိအခ်ိန္မွာ အသံုးနည္းေသးတာပါ။ အခုေတာ့ 802.11n ဆိုတဲ့ Standard အသစ္က 248 Mbps အထိ ရႏိုင္တဲ့အတြက္ အခုလက္ရွိသံုးေနၾကတဲ့ LAN ေတြရဲ႕ Speed ထက္ေတာင္ ႏွစ္ဆပိုျမန္သြားပါၿပီ။ အေတာ္ေလးေတာ့ သံုးခ်င္စဖြယ္ပါ။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီ 802.11n ကို support လုပ္တဲ့ Wireless Router အသစ္၀ယ္ရပါမယ္။ ၿပီးေတာ့ PC ေတြမွာတပ္မဲ့ Wirless Adapter ေတြလည္း
အသစ္ထပ္၀ယ္ရပါ့မယ္။ Neo Tech မွာ အဲဒီပစၥည္းေတြကို ၀ယ္လို႔ရေနပါၿပီ။ နည္းပညာဆိုတာကလည္း ေငြနဲ႔လိုက္မွ မွီမယ္ထင္ေတာ့တာပါပဲ။

နံပါတ္ေလး- i7 and Socket 1366

Intel ႀကီးက Pentium D ေတြ Dual Core ေတြ Quad Core ႀကီးေတြ ဆက္တိုက္ထုတ္ေနေတာ့ Eight Core ေတြ Multi Core ေတြလာမယ္လို႔ ထင္ေနတုန္းမွာပဲ i7 ဆိုတဲ့ Processor ကို ထုတ္လိုက္ပါၿပီ။ ပိုေကာင္းလာမယ္ဆိုတာကေတာ့ အားလံုးခန္႔မွန္းမိၿပီးသားပါ။ ဒါေပမဲ့ Socket ေျပာင္းသြားတာကေတာ့ ရင္နာစရာပါပဲ။ Socket 1366 ကိုေျပာင္းသြားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လက္ရွိသံုးေနတဲ့ Socket 775 Motherboard ေလးနဲ႔ i7 ရဲ႕အရသာကို မျမည္းႏိုင္ေတာ့ဘူးေပါ့။ ေလာေလာဆယ္ Socket 1366 Motherboard ေတြကို ASUS နဲ႔ MSI က အၿပိဳင္ ထုတ္ထားပါတယ္။ ေစ်းကြက္ထဲမွာလည္း ၀ယ္လို႔ရေနပါၿပီ။

ေနာက္ထပ္အသစ္ေပၚလာတဲ့ နည္းပညာေတြကိုလည္း အခ်ိန္ရရင္ ေရးၿပီးတင္ပါဦးမယ္။

Hard Disk အတြက္ Authorized Dealer

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံမွာလည္း အခုဆိုရင္ Hardware ေတြအတြက္ Authorized Dealer ေတြလည္း အလွ်ိဳလွ်ိဳ ေပၚလာေနတာ အားလံုးအသိပါပဲ။ Board နဲ႔ Laptop ဆိုလည္း ASUS နဲ႔ MSI , Monitor ဆိုရင္ ViewSonic စတာေတြေပါ့။ အဲဒီမွာ အေတြးေလးတစ္ခုရတယ္ဗ်။ Hard Disk ေတြအတြက္လည္း Authorized Dealer ေလးရွိရင္ ေကာင္းမွာပဲလို႔ေလ။ Seagate ေလးဆို ပိုေကာင္းတာေပါ့။ အခု ေလာေလာဆယ္ေတာ့ အဲဒီ Hard Disk ေတြက အေတာ္ ဒုကၡေပးေနတာ။ တစ္ခုခုျဖစ္ရင္ ဆိုင္ျပန္ပို႔၊ အဲဒီဆိုင္ကေန ဟိုထိ ျပန္ပို႔။ အမယ္ေလး အၾကာႀကီးပဲ။ ဒီမွာတင္ Hard Disk Service Center ေလး တစ္ခုေလာက္ ဖြင့္လိုက္ရင္ေတာ့ ရွယ္ပဲ။

Where Trail Version of Myanmar Programs?

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာျပည္မွာ ေဆာ့ဖ္၀ဲေတြ ေရးၿပီး ေရာင္းေတာ့ ေရာင္းေနၾကတာပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ အခုအခ်ိန္ထိလည္း လက္ခ်ိဳးေရလို႔ ရေနဆဲပဲ။

ဂ်ာနယ္ေတြမွာ ေဆာ့ဖ္၀ဲလ္ေၾကာ္ျငာပါတာ အရမ္းနည္းပါးတယ္။ ၿပီးေတာ့ အဲဒီေဆာ့ဖ္၀ဲေတြကို ဘယ္နားမွာ သြား၀ယ္ရမွန္းကို မသိပါဘူး။ သံုးခ်င္ရင္ ဖုန္းဆက္လိုက္၊ လာၿပီး Install လုပ္ေပးမယ္၊ ၿပီးရင္ ပိုက္ဆံေပး။ ဒါပဲနဲ႔တူပါရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ့္အထင္ ဘယ္ Customer မွ အဲဒီ Software ရဲ႕ ေကာင္းကြက္ကို မသိေသးဘဲနဲ႔ ေငြေပးခ်င္မွာ မဟုတ္ပါ။ အင္တာနက္ကေန အလကားရတဲ့ Software ေတြေတာင္ သံုးၾကည့္ၿပီး မႀကိဳက္ရင္ ျဖဳတ္ပစ္တာပဲ။ Microsoft တို႔ Adobe တို႔လည္း သူတို႔ Product ေတြကို ဒီအတိုင္းႀကီး ေရာင္းတာမဟုတ္ပါဘူး။ Website ကေန Trial Version ကို Download လုပ္ခြင့္ေပးတယ္။ ႀကိဳက္ရင္ Online ကေန ၀ယ္။ အကုန္လံုး ဒီပံုစံနဲ႔ သြားေနတာပါပဲ။

ျမန္မာျပည္က Software Company ေတြလည္း ဒီပံုစံနဲ႔ သြားသင့္တယ္လို႔ အႀကံျပဳခ်င္ပါတယ္။ သိန္းဂဏန္းတန္ Product ေတြ ေရာင္းေနမွေတာ့ Website ေလးလုပ္ Software ေတြကို Trial Version ေပး၊ ႀကိဳက္တဲ့သူက တကယ္၀ယ္။ ဒါေပမဲ့ Crack ရန္က ကာကြယ္ႏိုင္ဖို႔ေတာ့ Security ေတြ အလံုအေလာက္ ခ်ထားရမွာေပါ့ေနာ္။ Offline အတြက္လည္း Package ေတြ လွလွပပေလးထုတ္ၿပီး စီဒီဆိုင္ေတြမွာ သြားတင္ေပးထားရင္ လူထုနဲ႔ ပိုနီးစပ္မွာပါ။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ကိုယ္တိုင္ကလည္း Software ထုတ္လုပ္သူေတြ မဟုတ္ေတာ့ ဒါမ်ိဳးနည္းေတြသံုးရင္ ဘာအခက္အခဲေတြ ရိွႏိုင္လည္းေတာ့ မသိပါဘူး။ ျဖစ္သင့္တယ္ထင္လို႔ အႀကံျပဳၾကည့္တာပါ။

Myanmar Thinking

တခ်ိဳ႕ကြန္ပ်ဴတာ term ေတြက ဒီအတိုင္းဆို လံုး၀နားလည္လို႔မရဘူး။ Description ဖတ္ၾကည့္ၿပီး ေရးေတးေတးေလာက္ပဲ သေဘာေပါက္မိတယ္။ တစ္ေယာက္ေယာက္က ေမးၿပီဆိုရင္လည္း description အတိုင္းပဲ အရွည္ႀကီး ေျပာျပရတာ။ သိပ္ဟန္မက်ဘူးေလ။

အဲဒါနဲ႔ တစ္ခ်ိဳ႕ term ေတြကိုက် Computer Dictionary မၾကည့္ဘဲ ရိုးရိုး Dictionary နဲ႔ ၾကည့္လိုက္တယ္။ အဲ အဲဒီေတာ့မွ ရွင္းသြားတာ။ ဥပမာဗ်ာ Proxy ဆိုတဲ့ စာလံုး။ သူ႔ Description အရဆို အရွည္ႀကီးပဲမဟုတ္လား။ သိၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ Proxy ဆိုတာ ဘာဆိုၿပီး စကားလံုးတစ္လံုးတည္းနဲ႔ ေျပာဖို႔ခက္တယ္။ အဲ ရိုးရိုး Dictionary ၾကည့္ၾကည့္လိုက္။ Proxy ဆိုတာ ၾကားခံတဲ့။ ရွင္းေရာ။ Proxy Computer ဆိုရင္ ၾကားခံကြန္ပ်ဴတာေပါ့။ ဘာနဲ႔ဘာနဲ႔ၾကား ခံတယ္ဆိုတာကေတာ့ ကိုယ့္နည္းကိုယ့္ဟန္နဲ႔ ဆက္ရွာလိုက္ရင္ သိသြားၿပီေလ။ ေနာက္ Server ဆိုတဲ့စာလံုး။ ရွာၾကည့္လိုက္။ အရွင္သခင္၊ ခိုင္းေစႏိုင္ေသာသူ။ Mobile ဆိုရင္ ေရႊ႕ေျပာင္းႏိုင္ေသာChat ဆိုတာက အာလာပသလႅာပ တဲ့။ explorer က မသိေသးေသာေနရာမ်ားကို လွည့္လည္သြားလာသူတဲ့။

အေပၚကဟာေလးေတြက ကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ႔ အနီးဆံုးရိွေနတဲ့ term တစ္ခ်ိဳ႕ပါ။ ဘာသာျပန္ၾကည့္ဖို႔ ေမ့ေနတဲ့သူေတြ၊ မသိေသးတဲ့သူေတြ အတြက္သာ ရည္ရြယ္ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ တခ်ိဳ႕ ကြန္ပ်ဴတာစာလံုးေလးေတြ နားမလည္တဲ့အခါ ရိုးရိုး Dictionary ၾကည့္လိုက္ပါ။ ပိုရွင္းသြားပါလိမ့္မယ္။ တခ်ိဳ႕ေနာ္။ အကုန္လံုးမဟုတ္ဘူး။

ဘာေၾကာင့္ အြန္လိုင္းေပၚ ေရာက္မလာၾကတာလဲ

အခုအခ်ိန္တြင္ အိုင္တီေခတ္ ၊ အိုင္တီေခတ္ ဟု ေအာ္ေနၾကေသာကြန္ပ်ဳတာနည္းပညာ စာေစာင္မဂၢဇင္းမ်ားက အြန္လိုင္းေပၚေရာက္မလာဘဲ အျခား ဂ်ာနယ္ ၊ မဂၢဇင္းမ်ားသာ အြန္လိုင္းေပၚတက္လာၾကပါသည္။

အထူးသျဖင့္ ကြန္ပ်ဳတာဂ်ာနယ္ ၊ ပီစီမဂၢဇင္း(ကြန္ပ်ဳတာမဂၢဇင္း) ၊ ပီစီ၀ါးလ္ဒ္ ၊ အင္တာနက္ ဂ်ာနယ္မ်ားသည္ အြန္လိုင္းေပၚတြင္ မ႐ွိမျဖစ္႐ွိေနသင့္ပါသည္။ ဘာေၾကာင့္လဲဟုေမးစရာ႐ွိပါသည္။ ကြန္ပ်ဳတာနည္းပညာျပန္႔ပြားေစခ်င္လို႔ပါ။ ဒါကေတာ့ မင္းေျပာမွလားေပါ့။ သူတို႔လည္း နည္းပညာ တိုးတက္ေစခ်င္လို႔ စာအုပ္ထုတ္ေနတာပဲ။ မွန္ပါသည္။ office ဘယ္ေလာက္ပဲထုတ္ထုတ္ ၊ ဘယ္ႏွစ္ႏွစ္သက္တမ္းပဲ႐ွိပါေစ online ေပၚေရာက္မလာေသးသေ႐ြ႕ထိုဂ်ာနယ္ ၊ မဂၢဇင္းမ်ားသည္ အိုင္တီေခတ္၏ ျပယုဂ္မ်ား မျဖစ္ႏိုင္ေသးေပ။ ထုတ္ေ၀သူမ်ားဘက္မွဆင္ေျခေပးစရာမ်ားစြာ႐ိွေနႏိုင္ေသာ္လည္း ကြၽန္ေတာ္တို႔စာဖက္သူမ်ားဘက္ကေတာ့ျဖစ္ေစခ်င္လွပါၿပီ။

အင္တာနက္ဂ်ာနယ္ online ေပၚေရာက္ခဲ့ဖူးပါသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ဂ်ာနယ္ထြက္ၿပီး အေတာ္ၾကာမွတင္သည္။ မထူးပါ offline ကပို၍ျမန္ေနသည္။ ယခုမူ www.planet.com.m/internetjournal ဟု ႐ိုက္ထည့္လိုက္လွ်င္ planet ၏ new page ကိုသာ ေရာက္သြားပါသည္။ internet ဂ်ာနယ္ႀကီး ဘယ္ေရာက္သြားပါသနည္း။

ဤေနရာတြင္ eleven media group ၏ website(www.11mediagroup.com)ႏွင့္ ႏႈိုင္းယွဥ္ေျပာလိုပါသည္။ ထို website တြင္ weekly eleven , first eleven စသည္ဂ်ာနယ္မ်ားကို တင္ေပးထားပါသည္။ offline မွာ ဒီေန႔ထြက္ ၊ ဒီေန႔ online ေပၚေရာက္ေနပါၿပီ။ online ေပၚတင္ထားလို႔ offline မွာေရာင္းအားက်သြားမည္လားဟု ထုတ္ေ၀သူမ်ားဘက္မွစဥ္းစားလိုပါက လံုး၀မက်ႏိုင္ေၾကာင္းကြၽန္ေတာ္အာမခံရဲပါသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ တစ္ေန႔တစ္ေန႔ online ေပၚတက္ေနေသာသူအေရအတြက္သည္ တတိုင္းျပည္လံုး႐ွိလူဦးေရႏွင့္စာလွ်င္ မေျပာပေလာက္ပါ။ ဒုတိယအခ်က္အေနျဖင့္ online ေပၚတြင္ ဘယ္ေလာက္ဖက္ရဖက္ရ ဂ်ာနယ္ေလးကို လက္ကကိုင္ၿပီး ဖက္ရတာနဲ႔ အရသာခ်င္း မလဲႏုိင္ပါ။ ကြၽန္ေတာ့္နည္းတူ အားလံုးလည္းကြၽန္ေတာ္ကဲ့သို႔ျမင္သည္ဟု ထင္ပါသည္။

ကြန္ပ်ဳတာဂ်ာနယ္၊ ပီစီမဂၢဇင္း၊ ပီစီ၀ါးလ္ မဂၢဇင္းမ်ားသည္လည္း www.pcworld.com , www.pcmag.com လိုလုပ္ေဆာင္သင့္ပါသည္။ ထုတ္ေ၀ၿပီးခဲ့သမွ် issue ေတြထဲကေန subject ေလးေတြခဲြေပးထာမယ္။ ဥပမာ ကြန္ပ်ဳတာသတင္း ၊ ကြန္ပ်ဳတာသင္ခန္းစာ စသည္ျဖင့္ေပါ့။ ၿပီးေတာ့ searching ပါသင့္တယ္။ ေက်ာင္းသား ၊ ေက်ာင္းသူ တစ္ေယာက္က Reference တစ္ခုခုလုပ္ခ်င္တဲ့အခါမ်ိုဳး ၊ ဒါမွမဟုတ္ အေဟာင္းေတြျပန္ဖက္ခ်င္တာမ်ိဳး ျဖစ္လာတဲ့အခါ မဂၢဇင္းစာအုပ္ေတြ တပံုၾကီးကို ကိုင္ေမႊရမယ့္အစား keyboard နဲ႔ mouse ကိုသာသံုးၿပီး ႐ွာႏိုင္ရင္ဘယ္ေလာက္ေကာင္းမလဲ။ အင္တာနက္မွာ သိခ်င္တာေတြမွန္သမွ် ႐ွာလို႔ရတယ္ဆိုေပမယ့္ျမန္မာလိုေရးထားတာေတြေလာက္ေတာ့ ဘယ္အဂၤလိပ္စာကမွ ခံတြင္းမေတြ႔ေစႏိုင္ပါဘူး။

ကြၽန္ေတာ္ေျပာတာ pdf ဖိုင္ေတြတင္ေပးဖို႔ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး။ ႐ိုး႐ိုး webpage ေတြသာတင္႐ံုနဲ႔ကို customer ေတြေက်နပ္ၾကမွာပါ။ issue ေတြအားလံုးဟာ ကြန္ပ်ဳတာနဲ႔ စာစီထားခဲ့တာပဲမဟုက္လား။ သိပ္အၾကာႀကီးမဟုတ္ေလာက္ပါဘူး။ ခင္ဗ်ားတို႔မအားဘူးဆိုရင္လည္း ကြၽန္ေတာ္တို႔လုပ္ခ်င္ပါတယ္။ အလကားႏူန္းနဲ႔ေပါ့။ တကယ္ေျပာတာပါ။

'ေနရာတိုင္း computerized ျဖစ္မွ computer ေခတ္ကိုေရာက္တာပါ'

ႀကိဳးစားလိုက္ရေအာင္

စာဖတ္သူေတြကို ဟိုေဆာ့ဖ္၀ဲေကာင္းတယ္၊ ဒီ၀က္ဆိုက္ေကာင္းတယ္ စသည္ျဖင့္ သိပ္မညႊန္းခ်င္ဘူးဗ်။ ဘာေၾကာင့္လို႔ဆိုေတာ့ ေကာင္းတဲ့ program ေတြကလည္း အမ်ားႀကီး၊ ေကာင္းတဲ့ Website ေတြကလည္း အမ်ားႀကီး။ လိုက္သံုးလို႔ ဆံုးမွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ၿပီးေတာ့ အဲဒါေတြ လိုက္သံုး၊ လိုက္ၾကည့္ေနရင္ ကိုယ္က user အဆင့္က တတ္မွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ (တကယ္အက်ိဳးရိွမဲ့အရာေတြကိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ညႊန္းပါသည္) ကြၽန္ေတာ္တို႔ေတြ normal user၊ advanvced user အဆင့္နဲ႔တင္ တန္႔ေနလို႔ မျဖစ္ဘူး။ developer ေတြျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားရမွာ။ သူမ်ားေတြ (ႏိုင္ငံျခားကလူေတြ) ဖန္တီးထားတာကို အားက်ေနမဲ့အစား ငါတို႔လည္း သူတို႔လို ဘာေၾကာင့္မလုပ္ႏိုင္ရမွာလဲဆိုတဲ့ စိတ္ကေလးထားၿပီး ႀကိဳးစားသင့္တယ္လို႔ ကြၽန္ေတာ္ျမင္တာပဲ။ ဟိုစပ္စပ္၊ ဒီစပ္စပ္လုပ္မေနပဲ တစ္လိုင္းလိုင္းကိုပဲ အျပင္းအထန္လုိက္၊ ႀကိဳးစား ေလ့လာေနရမွာ။ ကြန္ပ်ဴတာနဲ႔ပတ္သတ္တာေတြက အကုန္လံုး စိတ္၀င္စားစရာေတြခ်ည္းပဲမဟုတ္လား။ အဲဒါပဲ..အကုန္လံုးက စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းေပမဲ့ အကုန္လိုက္ၿပီး မေလ့လာပါနဲ႔။ ဆံုးမွာမဟုတ္ဘူး..လံုး၀ဆံုးမွာမဟုတ္ဘူး။ တစ္ခုတည္းကိုပဲ ေရြးပါ။ networking လား၊ programming လား၊ database လား၊ web လား..ကိုယ္ဘာကိုစိတ္၀င္စားသလဲ၊ ဘယ္ဟာကိုေရြးရင္ ျဖစ္ထြန္းႏိုင္သလဲဆိုတာကို ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေမးပါ။ ၿပီးရင္ စလုပ္လိုက္ပါေတာ့။

Copyright ကို မေထာက္ခံပါ

Copyright ေတြကိုေတာ့ အားနာပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ျမန္မာျပည္မွာ အခုထက္ထိ Copyright law မရိွေသးေတာ့ Priate Software ေတြကို အားရပါ;ရ သံုးေကာင္းေနတုန္းပဲရိွပါေသးတယ္။ ေဒၚလာ ၂၉၉ ေဒၚလာတန္တဲ့ Windows Vista ကိုလည္း ျမန္မာေငြ ၁၀၀၀ ေလာက္နဲ႔ရ၊ Photoshop CS3 ဆိုလည္း ႏိုင္ငံျခားကလူေတြေတာင္ သံုးႏိုင္ဦးမယ္မထင္ေသးဘူး၊ ကြၽန္ေတာ္တို႔က သံုးႏိုင္ေနၿပီ။ ဒီၾကားထဲ ဒီ software ေလးေကာင္းတယ္ကြ၊ ယူသြားပါလားဆိုၿပီး share သမားေတြလည္း အမ်ားႀကီး။ အဲဒါေၾကာင့္ေျပာတာ။ ျမန္မာျပည္ဟာ ကြန္ပ်ဴတာသမားေတြအတြက္ အေကာင္းဆံုးႏိုင္ငံပါဆို။ တကယ္ေျပာတာပါ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔မွာ ေငြအနည္းငယ္နဲ႔ ေဒၚလာရာေပါင္းမ်ားစြာတန္တဲ့ software ေတြကိုသံုးႏိုင္တယ္။ Ebook ေတြလည္း ဖတ္စမ္းပါလိမ့္။ နည္းပညာစာအုပ္ေတြကိုလည္း re-print ေတြလုပ္ၾက၊ ေစ်းခ်ိဳခ်ိဳနဲ႔ေရာင္းၾက။ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလိုက္သလဲဗ်ာ။ တခ်ိဳ႕က ျမန္မာျပည္ copyright မရိွဘူး ဘာျဖစ္တယ္ညာျဖစ္တယ္နဲ႔ ေျပာေနၾကတာ။ တကယ္တမ္းသာ copyright law ရိွၾကည့္ပါလား။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ လက္ရိွ၀င္ေငြေလးေတြနဲ႔ အခု သံုးေနတဲ့ Software ေတြကို အနားေတာင္သီႏိုင္မွာမဟုတ္ဘူး။ copyright သမားမ်ားခင္ဗ်ား..ေလာေလာဆယ္ ျမန္မာျပည္သူေတြရဲ႕ တစ္ေယာက္ခ်င္းစီ ပွ်မ္းမွ်၀င္ေငြကို ေလ့လာတြက္ခ်က္ၿပီးမွ copyright အေၾကာင္း ေျပာပါခင္ဗ်ား။

Blog Post မ်ားကို Copy ကူးျခင္းကိစၥ

တေလာက ကြန္ပ်ဴတာသမားတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘေလာ့ခ္ဖတ္ရင္း သူ႔ေရးထားတဲ့ ပို႔စ္ေတြကို ေကာ္ပီကူးတာေတြေတြ႕ရေၾကာင္း၊ တခ်ိဳ႕ဆို သူ႔ဘေလာ့ခ္ရဲ႕ link ေတာင္ မပါေၾကာင္း၊ အနည္းအက်ဥ္းမွာ link ပါေသာ္လည္း သူ႔ဆီက ခြင့္ျပဳခ်က္ေတာင္းမထားေၾကာင္း ဘာျဖစ္တယ္၊ ညာျဖစ္တယ္နဲ႔ ေျပာထားပါတယ္။ အဲဒီ ဘေလာ့ခ္ေလး ဖတ္ၿပီးလို႔ တစ္ရက္ႏွစ္ရက္ပဲ ရိွပါေသးတယ္၊ ၁၁.၃.၀၇ ထုတ္ အင္တာနက္ဂ်ာနယ္မွာ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ဒီဘေလာ့ခ္မွာေရးထားတဲ့ Firefox သံုးသူေတြ သတိထားရမယ့္အခ်က္ ဆိုတာကို Mozilla Firefox သံုးသူေတြ သတိျပဳရန္ဆိုၿပီး ေဆာင္းပါးတိုေလး ပါလာတာကိုေတြ႕ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေရးထားတဲ့စာသားေတြကိုပဲ ျပန္ေရးၿပီး ေနာက္မွာ ကြန္ပ်ဴတာပညာရွင္တစ္ဦးက ေျပာၾကားသည္လို႔ ထည့္လိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ဆီက ခြင့္ျပဳခ်က္လည္း မေတာင္းဘူး..ဗ်ဲ...၊
ကဲဗ်ာ..ေကာင္းသလား။ ဟဲ..ဟဲ ေကာင္းပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဘေလာ့ခ္မွာ ေရးထားတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကို မည္သူမဆို လြတ္လပ္စြာ ကိုးကား၊ ကူးယူ၊ ျဖန္႔ခ်ိ ႏိုင္ပါတယ္။ လူေတြ အသိပညာရေစခ်င္လို႔ ေရးတာပါ။ ျပန္ကူးတဲ့သူေတြအေနနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္နာမည္ ထည့္ထည့္ မထည့္ထည့္ ခြင့္ျပဳခ်က္ေတာင္းေတာင္း မေတာင္းေတာင္း အေရးမႀကီးပါဘူးခင္ဗ်ား...
တစ္ခုေတာ့သတိျပဳပါဦး။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ဒီဘေလာ့ခ္မွာ ေရးထားတဲ့ တခ်ိဳ႕အေၾကာင္းအရာေတြက တျခားblog ေတြဆီကေန ကူးယူေဖာ္ျပထားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ Post From.... ဆိုၿပီး link ထည့္ထားတဲ့ post ေတြကို ေျပာတာပါ။ အဲဒါေတြကို copy လုပ္ရမရကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔မဆိုင္ပါဘူး။ မူရင္း blogger ကိုပဲ ဆက္သြယ္ပါ။ မူရင္း blogger ေတြအေနနဲ႔လည္း ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ႕ တခ်ိဳ႕ post ေတြ ဒီ blog ထဲ ေရာက္ေနတာကို မႀကိဳက္ရင္ email ပို႔ၿပီး ပိတ္ပင္ႏိုင္ပါေၾကာင္း.....

Myanglish ကိုသေဘာမက်ပါ

Myanglish ကို အသံုးျပဳသူ မ်ားျပားလြန္းပါသည္။ မိမိေျပာခ်င္ေသာ ျမန္မာစကားမွန္သမွ်ကို English လို အကုန္လံုး ေျပာႏိုင္တဲ့သူ ရွားပါလိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္လည္း မေျပာတတ္ဘူးဆိုၿပီး မေျပာဘဲေနလွ်င္လည္း ဘယ္ေတာ့မွ ေျပာတတ္မွမဟုတ္ပါဘူး။ Chatting ထိုင္ျခင္းသည္ အခ်ိန္ျဖဴန္းဖို႔မဟုတ္ပါ။ ဘယ္အေၾကာင္းအရာကို ေျပာသည္ျဖစ္ပါေစ၊ ကိုယ္က အဂၤလိပ္ကို ႀကိဳးစားၿပီး ႐ိုက္မယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္အတြက္လည္း အက်ိဳးရိွမယ္၊ ေငြကုန္ခံရက်ိဳး၊ အခ်ိန္ကုန္ခံရက်ိဳး နပ္တယ္။ အဂၤလိပ္စာ မတိုးတက္ေတာ့ ဘာျဖစ္လဲကြာဟု ေျပာသူကလည္း ေျပာၾကပါသည္။ ဟုတ္ကဲ့..ဒီေခတ္ႀကီးမွာ အဂၤလိပ္စာမကၽြမ္းက်င္ရင္ေတာ့......။
ကၽြန္ေတာ္ Gtalk ကို တခါတေလ ေျပာပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္၀င္လာၿပီဆိုရင္ လွမ္းႏႈတ္ဆတ္ၾက၊ ေမးခြန္းေလးေတြ ေမးၾက လုပ္ၾကပါသည္။ အဲဒီမွာ Myanglish နဲ႔ လာေျပာတဲ့သူဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္က English လိုေျပာေပးပါ လို႔ request လုပ္ပါတယ္။ ဘယ္လိုမွ မရႏိုင္တဲ့စကားလံုးကိုမွ Myanglish သံုးေပါ့။ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က myanglish မဖတ္တတ္ပါဘူး။ ဖတ္လဲမဖတ္ခ်င္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ အဂၤလိပ္စာကိုမွ အထင္ႀကီးတာမဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ လူငယ္ေတြပါ။ ပညာေတြ ဆက္ေလ့လာၾကရဦးမွာပါ။ ဘယ္ပညာရပ္ေနေန အဂၤလိပ္စာနဲ႔ လြတ္ကင္းႏိုင္တာမရိွပါဘူး။ အထူးသျဖင့္ ကြန္ပ်ဴတာစာအုပ္ေတြဆိုရင္ ျမန္မာလိုထြက္တာက နည္းနည္းပါ၊ တကယ္ေကာင္းတဲ့စာအုပ္ေတြက် အဂၤလိပ္လိုေရးထားတာပဲမဟုတ္လား။
Online ေပၚမွာ e ေကာင္းတဲ့သူေတြလည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရိွပါတယ္။ သူတို႔ေျပာတာဆိုတာကိုလည္း အတုယူပါ။ ကိုယ္မသိတဲ့ words ေတြပါလာၿပီဆိုရင္ ေမးပါ။ သူငယ္ခ်င္း အခ်င္းခ်င္းလည္း အျပန္အလွန္ ေလ့က်င့္ၾကပါ။ Myanglish ကို တတ္ႏိုင္သမွ် မသံုးမိပါေစနဲ႔။
ကၽြန္ေတာ္တို႔က ငါတုိ႔ႏိုင္ငံမတိုးတက္ဘူးလို႔ ေျပာေနၾကပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကေရာ တိုင္းျပည္တိုးတက္ ေအာင္ ဘာေတြမ်ား လုပ္ေပးေနၾကသလဲ။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ဖံြ႕ၿဖိဳးဆဲႏိုင္ငံတစ္ခုမွာ ေနထိုင္ေနၾကတာပါ။ တိုင္းျပည္က ကိုယ့္ကိုဘာလုပ္ေပးႏိုင္သလဲ ဆိုတာထက္ ကိုယ္က တိုင္းျပည္အတြက္ ဘာလုပ္ေပးႏိုင္သလဲ ဆိုတာကိုသာ စဥ္းစားပါ။ NGO တစ္ခုမွာ Volunteer အေနနဲ႔ပဲလုပ္မလား၊ ကေလးေတြကိုပဲ စာသင္ေပးဦးမလား စသည္ျဖင့္ အစိုးရနဲ႔ မဆက္ဆံဘဲ တဖက္တလမ္းမွ လုပ္ေပးႏိုင္တာေတြ အမ်ားႀကီးရိွပါတယ္။

ဘာဆက္လုပ္ၾကမွာလဲ

မေန႔က မံုရြာကသူငယ္ခ်င္းေတြေရာက္ေနတယ္ဆိုလို႔ သြားေတြ႕တယ္။ ဘာလာလုပ္ၾကတာလဲလို႔ေမးေတာ့ သင္တန္းလာတက္ၾကတာတဲ့။ ဘာသင္တန္းတက္ၾကမွာလဲလို႔ေမးတာ့ ဘာတက္ရမွန္းလည္းမသိဘူးကြာ.. မင္းပဲ ၾကည့္လုပ္ေပးတဲ့။ ေဟာဗ်ာ..ကိုယ္စိတ္၀င္စားတာပဲ ကိုယ္တက္ေပါ့လို႔ ေျပာေတာ့ အာ..ကြန္ပ်ဴတာနဲ႔ ပတ္သတ္တာကေတာ့ အကုန္စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းတာခ်ည္းပဲကြ တဲ့။ အင္း..သူေျပာတာလည္း ဟုတ္တာပဲ။
ကၽြန္ေတာ္ အခုတစ္ေလာမွာ ေျဖရွင္းေပးေနရတဲ့ ျပသနာက ဒီျပသနာေတြပါပဲ။ ဘာဆက္လုပ္လို႔ လုပ္ရမွန္း မသိဘူးကြာဆိုတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ရွင္းျပေပးရ၊ လိုက္ပို႔ေပးရ စတာေတြေပါ့။ အခု ဒီဘေလာ့ဂ္ေလးကို ဖတ္ေနတဲ့သူေတြထဲမွာလည္း အဲဒီလို ကြန္ပ်ဴတာနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး ဘာဆက္လုပ္ရမွန္းမသိေသးတဲ့သူေတြအတြက္ ကၽြန္ေတာ့္အျမင္ေလးေတြကို ရွယ္ယာလုပ္လုိက္ပါၿပီ။
အဓိကကေတာ့ ကိုယ့္၀ါႆနာပါ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေမးၾကည့္ေပါ့ ကိုယ္ဘာ၀ါႆနာပါလဲ။ A+ လား၊ Network လား၊ Software ေရးတဲ့အပိုင္းလား၊ Web Developer လုပ္ခ်င္တာလား၊ ဒါမွမဟုတ္ Graphic Designer လား၊ Animation ပိုင္း စိတ္၀င္စားသလား၊ Database ပိုင္း လုပ္ခ်င္တာလား၊ Audio ပိုင္း လုပ္ခ်င္သလား၊ Video Editing ပိုင္း လုပ္မွာလားေပါ့။ အမ်ားႀကီးပဲရိွပါတယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဘာ၀ါသနာပါမွန္း မသိရင္ ကိုယ္အၿမဲတမ္းလုပ္ျဖစ္ေနတဲ့အရာ ၿပီးေတာ့ အဲဒီဟာေလးလုပ္ေနရတဲ့အခ်ိန္မွာ ထမင္းေမ့ဟင္းေမ့ ျဖစ္သြားတဲ့အလုပ္က ကိုယ္တကယ္စိတ္၀င္စားတဲ့အလုပ္ေပါ့။
သူငယ္ခ်င္းက ေဟ့ေကာင္ ဒီသင္တန္းေကာင္းတယ္။ ဟိုမွာ လစာဘယ္ေလာက္ရတယ္ လို႔ေျပာလည္း မမက္ေမာပါနဲ႔။ ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ လစာမက္ၿပီး မလုပ္ပါနဲ႔။ ကိုယ္တကယ္ျဖစ္ခ်င္တာကိုပဲ ေရြးပါ။ ပညာကို ခုတံုးလုပ္ၿပီး ေငြရွာတယ္ဆိုတာရွက္စရာေကာင္းပါတယ္။ ကိုယ္ကသာ တကယ္ေတာ္ေနရင္ အဲဒီေငြေတြက ကိုယ့္ဆီ အလိုလိုေရာက္လာမွာပါ။
ေနာက္တစ္ခုေရြးရမွာက Local အတြက္လား၊ Global အတြက္လား။ ႏိုင္ငံျခားမွာဆိုရင္ေတာ့ Programmer ေတြ Web Developer ေတြ Network Engineer ေတြက အလုပ္အကိုင္ေပါပါတယ္။ ကိုယ္က တကယ္တတ္ထားဖို႔လည္း လိုတဲ့အျပင္ International Level Certificate တစ္ခုရထားရမယ္။ ၿပီးေတာ့ e ေကာင္းရမယ္။
ေနာက္တစ္ခုကဇဲြပါ။ အေရးႀကီးပါတယ္။ တစ္ခုခုကို ေရြးခ်ယ္ၿပီးသြားၿပီဆိုရင္ အဲဒါကိုပဲ ေဇာက္ခ်လုပ္ရမွာပါ။ ကိုယ္က Animation လုပ္ေနတယ္၊ networking ကို သြားစိတ္မ၀င္စားနဲ႔။ ကိုယ္လိုင္းမဟုတ္ရင္ ကိုယ္နဲ႔ဘာမွမဆိုင္သလို ေနတတ္ရပါတယ္။ ကိုယ့္ကြန္ပ်ဴတာမွာ တင္ထားတဲ့ software ကအစ Animation software မဟုတ္ရင္ ျဖဳတ္ပစ္လိုက္။ အဲသည္လိုကို စိတ္ျပတ္ႏုိင္ရမွာပါ။ ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေျပာဖူးသလိုေပါ့။ ကြန္ပ်ဴတာပညာရပ္တစ္ခုစီဟာ ျမင္းတစ္ေကာင္စီနဲ႔ တူတယ္တဲ့။ အဲဒီေတာ့ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာ ျမင္းတစ္ေကာင္တည္းပဲစီးတဲ့။ ႏွစ္ေကာင္စီးရင္ေတာ့ ေပါင္ကားၿပီး ေသမွာတဲ့။
ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ကိုယ္တိုင္ေလ့လာအားထုတ္လိုစိတ္ရိွမႈပါ။ သင္တန္းေတြမွာ သင္ေပးလိုက္တာနဲ႔ လံုး၀ လံုး၀ မလံုေလာက္ပါဘူး။ ကိုယ္တိုင္ ဆက္ၿပီးေလ့လာရမွာပါ။ စာအုပ္ေတြဖတ္ရမယ္။ စီဒီေခြေတြ ၀ယ္ရမယ္။ အင္တာနက္သံုးရမယ္။ ကိုယ္တတ္ထားတဲ့နည္းပညာနဲ႔ အဆက္မျပတ္ေအာင္ အၿမဲၾကည့္ေနရပါမယ္။ ၿပီးေတာ့ ကိုယ္သင္တန္းတတ္တဲ့ဆီကေနေပးလိုက္တဲ့ ပညာကို အသံုးခ်ႏိုင္မယ့္ ေနရာကိုရွာပါ။ ဥပမာ A+ သင္တန္းတက္ၿပီးသားဆိုရင္ Service Center တစ္ခုမွာ ၀င္လုပ္တာမ်ိဳးေပါ့။
နည္းနည္းရွည္သြားၿပီဗ်ာ..ဆက္ေရးေစခ်င္ၾကရင္ေတာ့ ေနာက္မွ ဆက္ေရးပါ့မယ္။