ေအာက္ပါပို႔စ္သည္ Networking ႏွင့္ Windows Server 03 ကို အကၽြမ္းတ၀င္ရွိေသာ Technician မ်ား အတြက္သာ ျဖစ္ပါသည္။ စာေရးသူက မိမိအေတြ႕အႀကံဳကို ေျပာျပသည့္သေဘာသာျဖစ္ၿပီး How to မဟုတ္ပါ၊ Step by Step မဟုတ္ပါ။ Server 2k3 ေလ့လာေနေသာ စာဖတ္သူမ်ား တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ အသံုးတည့္လိုတည့္ျငားဆိုသည့္ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က သူ႔ Laptop ေလး OS တင္လို႔မရလို႔ဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ဆီ သယ္လာတယ္။ ဘယ္လို ျဖစ္တာလဲလို႔ ေမးၾကည့္ေတာ့ Internel Drive က ပ်က္သြားတယ္တဲ့။ အဲဒါေၾကာင့္ External USB DVD Drive နဲ႔ Boot တက္တာ ဘယ္လိုမွတက္လို႔မရဘူးလို႔ ေျပာပါတယ္။ သူ႔ Laptop က Dell Latitude ေလးဆိုေတာ့ BIOS က နိမ့္တယ္ေလ။ USB ကေန Boot မလုပ္ႏိုင္ဘူး။
သူက ဘယ္လိုလုပ္ရင္ ေကာင္းမလဲလို႔ေမးပါတယ္။ စဥ္းစားၾကည့္တဲ့အခါမွာ Windows က External Drive နဲ႔လည္း တင္လို႔မရဘူး။ Memory Stick နဲ႔လည္း တင္လို႔မရဘူးဆိုေတာ့ နည္းတစ္ခုကို ကၽြန္ေတာ္ သြားသတိရပါတယ္။ MCSE Windows XP စာအုပ္ႀကီး ဖတ္ခဲ့တုန္းက အဲဒီစာအုပ္ထဲမွာပါတဲ့ Network ကေန Windows တင္တာကိုပါ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဖတ္တာဖတ္ဖူးတာ။ တစ္ခါမွ မစမ္းဖူးဘူး။ အဲဒါနဲ႔ သူ႔ကို ကဲ ငါတို႔ Network ကေန မင္း Laptop ကို Windows လွမ္းတင္ရေအာင္လို႔ေျပာၿပီး စလုပ္ၾကည့္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ့္ Desktop PC ေလးမွာက Windows Server 2003 တင္ထားတာဆိုေတာ့ တစ္ခုေတာ့ အဆင္ေျပသြားပါတယ္။ သူ႔ Laptop ကို Network ကေန Boot လုပ္ႏိုင္၊မလုပ္ႏိုင္ (PXE ROM ပါမပါ) စစ္ေဆးၾကည့္တဲ့အခါမွာလည္း Network ကေန Boot လုပ္ႏိုင္တာကို ေတြ႕ရပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ့္ Server ကို အရင္ Configuration လုပ္ပါတယ္။ အခုလို Network ကေန Windows တင္တာကို RIS (Remote Installation Service) လို႔ သံုးႏႈန္းပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အဲဒါကိုပဲ ၾကားဖူးပါတယ္။ RIS ကို ဘယ္လိုလုပ္ရမွန္း မသိဘူးေလ။ အဲဒါနဲ႔ Help and Support ကိုဖြင့္ၿပီး RIS လုိ႔ ရိုက္ထည့္ရွာတယ္။ ၿပီးေတာ့ ထြက္လာတဲ့ Result ေတြကို ဖတ္ၿပီး စလုပ္ၾကည့္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္လုပ္လိုက္တဲ့ Configuration မွာ ပထမဆံုး Windows Server 2003 မွာ Role ေတြ တင္ပါတယ္။ DHCP ရယ္၊ DNS ရယ္၊ AD ရယ္ပါ။ DHCP role တင္တဲ့အခါမွာ Gateway IP မထည့္ခဲ့ပါဘူး။ Role ေတြတင္ၿပီးတဲ့အခါမွာ Control Panel ထဲမွာပါတဲ့ Add/Remove Programs ထဲက Add/Remove Windows Component ကိုသံုးၿပီး RIS ကို install လုပ္ပါတယ္။ install လုပ္လိုက္တဲ့အခါမွာ RIS Install Wizard ဟာ All Programs ထဲက Administrative Tools ထဲကို ေရာက္သြားပါတယ္။ Drive ထဲမွာ Windows XP ေခြထည့္ၿပီး အဲဒီ Wizard ေလးနဲ႔ Image ရိုက္ပါတယ္။ ၁၀ မိနစ္ေလာက္ၾကာပါတယ္။
Server Configuration ကို အဲဒီေလာက္နဲ႔အဆံုးသတ္လိုက္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ Laptop နဲ႔ Server နဲ႔ကို Switch နဲ႔ Network ခ်ိတ္ပါတယ္။ (Direct မဟုတ္ပါ) Laptop ရဲ႕ Boot Sequence ထဲမွာ Network Boot ကို First ထားပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ Boot လုပ္ၾကည့္ပါတယ္။ IP ပဲရၿပီး Boot မလုပ္ႏိုင္ပါဘူး။ အဲဒါနဲ႔ Server ရဲ႕ Help ကိုဖြင့္ၿပီး ထပ္ရွာၾကည့္တဲ့ခါမွာ Configuration တစ္ခုက်န္တာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ဘာက်န္လဲဆိုေတာ့ AD Users and Computers ထဲမွာ Server က Windows တင္ေပးရမယ့္ Computer ကို ထည့္ေပးဖို႔ လိုပါတယ္။ အဲဒါနဲ႔ Computer ထည့္ပါတယ္။ ထူးဆန္းတာက ကြန္ပ်ဴတာထည့္တဲ့အခါမွာ Computer Name မေတာင္းဘဲ GUID ေတာင္းတာပါ။ အဲဒီ GUID ကို ဘယ္ကယူရမယ္မွန္းမသိဘဲ ျဖစ္ေနခဲ့ပါတယ္။ ဒါနဲ႔ Laptop ကို ဖြင့္ၾကည့္တဲ့အခါမွာ သူက Network boot လုပ္ေနတဲ့အခါမွာ GUID ဆိုၿပီး ျပပါတယ္။ (GUID က Serial Number ေတြနဲ႔တူပါတယ္။ GUID ေတြဟာ တကမၻာလံုးအတိုင္းအတာနဲ႔ေတာင္ တစ္ခုနဲ႔တစ္ခု မထပ္ဘူးလို႔ Ebook တစ္ခုမွာ ဖတ္ခဲ့ဖူးတယ္။ Hardward ပစၥည္းေတြမွာလည္း GUID သံုးသလို စာဖတ္သူ ကြန္ပ်ဴတာထဲမွာ ရွိေနတဲ့ Program ေတြမွာလည္း GUID ကိုယ္စီရွိပါတယ္။)
အဲဒါနဲ႔ Laptop ရဲ႕ GUID ကို Server မွာ ထည့္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ရေလာက္ၿပီ အထင္နဲ႔ Laptop ကို Network ကေန Boot လုပ္ခိုင္းပါတယ္။ အဲဒီအခါမွာ Error က ဘယ္လိုတက္သလဲဆိုေတာ့ No Boot File Found ဆိုၿပီး တက္ပါတယ္။ အဲဒါနဲ႔ DHCP ထိုင္တိုင္း Boot File ဆိုတာေလးကို ေတြ႕ဖူးသလိုလိုရွိတာကို မွတ္မိၿပီး Server စက္ရဲ႕ DHCP ထဲ ေမႊၾကည့္တဲ့အခါမွာ Boot File ဆိုတာေလးကို ေတြ႕ပါတယ္။ သူ႔ကို အမွန္ျခစ္ေလးျခစ္ၿပီး Value တစ္ခု ထည့္ေပးလိုက္ပါတယ္။ သူက String value မို႔ xp ဆိုၿပီး ေပးၾကည့္ပါတယ္။
Laptop ကေန Boot လုပ္လိုက္ပါၿပီ။ ေဟာ အျပာေရာင္ Screen ႀကီးနဲ႔ Windows Setup ႀကီး ေပၚလာတဲ့အခါ မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ ထခုန္မတတ္ ၀မ္းသာသြားခဲ့ၾကပါေၾကာင္း....
Showing posts with label Experiences. Show all posts
Showing posts with label Experiences. Show all posts
November 18, 2009
October 30, 2009
Website မ်ားကို Download ဆဲြၾကည့္ျခင္း
ေရႊဘိုက အစ္ကိုတစ္ေယာက္က သူ႔သင္တန္းမွာ Intranet ေလးလုပ္ခ်င္တယ္လို႔ ပူဆာလာပါတယ္။ ေရႊဘိုမွာက အခုထိ အင္တာနက္မရေသးပါဘူး။ သူ႔စိတ္ကူးက သူ႔သင္တန္းေလးမွာ အင္တာနက္ပံုစံအတိုင္း Website ေတြ ၾကည့္ရေစခ်င္တယ္၊ Chat ေျပာလို႔ရခ်င္တယ္၊ Local email ပို႔လို႔ရေစခ်င္ပါတယ္တဲ့။
အဲဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က Windows Server 2003 တင္မယ္။ DNS ထည့္မယ္။ IIS ထည့္မယ္။ ၿပီးရင္ အဲဒီ Server ထဲမွာပဲ Website ေတြထည့္မယ္။ လိုအပ္တဲ့ Configuration ေတြလုပ္မယ္။ ဒါဆိုရင္ တျခားစက္ေတြဟာ အင္တာနက္ပံုစံအတိုင္း Firefox ေလးဖြင့္ၿပီး ဥပမာ www. .com လို႔ရိုက္ၿပီး site ေတြကို ၾကည့္ႏိုင္မယ္လို႔ ေျပာလိုက္ပါတယ္။ Site ေတြကေတာ့ Server မွာထည့္ထားတဲ့ site ေတြပဲ ရမွာေပါ့ေလ။
အဲဒီေတာ့ လိုအပ္လာတာက Website ေတြပါ။ အေတာ္ေလးစဥ္းစားရပါတယ္။ ဘယ္ site ကို download ဆဲြရမလဲေပါ့။ dynamic site ေတြကေတာ့ ဆဲြလို႔မရဘူး။ static site ေတြပဲရမွာေလ။ အဲဒါနဲ႔ပဲ site သံုးေလးခု ေလာက္ကိုစဥ္းစားၿပီး download ဆဲြပါေတာ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္သံုးတာက Free ေပးတဲ့ WinHttrack ပါ။ ပထမဆံုး စဆဲြတဲ့ site ကေတာ့ PHP နဲ႔ေရးထားတာမို႔ အဆင္ေျပပါတယ္။ ဒါေတာင္ XAMPP ေလးတင္ၿပီးမွ Offline အေနနဲ႔ ေကာင္းေကာင္းၾကည့္ရသြားတာပါ။ ၿပီးေတာ့ သံုးညေလာက္ အခ်ိန္ေပးလိုက္ရပါတယ္။ ေနာက္ site တစ္ခုကေတာ့ ASP နဲ႔ ေရးထားတယ္။ အဲဒါကို Httrack နဲ႔ဆဲြတယ္။ ဘယ္လိုမွဆဲြမရဘူး။ error ပဲ တက္တယ္။ ေနာက္ တပည့္တစ္ေယာက္က ကိုသူရိန္ ကၽြန္ေတာ္ေနာက္တစ္ခု ေတြ႕ထားတယ္တဲ့။ Offline Downloader တဲ့။ သူစမ္းၾကည့္ၿပီးၿပီလို႔ ေျပာပါတယ္။ ASP site ေတြကိုလည္း ဆဲြႏိုင္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ဆဲြတာ အရမ္းျမန္တယ္လို႔ေျပာပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ Free ေပးတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ အင္းေပါ့ေလ။ ေငြေပး၀ယ္ရတဲ့ software ဟာ Free ေပးတာထက္ေတာ့ ေကာင္းမွာေပါ့ဗ်ာ။
အဲဒီလိုနဲ႔ Website ေတြ Download ဆဲြတဲ့ကိစၥက အဆင္ေျပသြားပါတယ္။
ေနာက္ထပ္ Local Chat ေပါ့။ ရွာလိုက္၊ ဆဲြလိုက္၊ စမ္းလိုက္နဲ႔ ေနာက္ဆံုးေတာ့ Outlook Messenger ဆိုတာေလးကို ေတြ႕ပါတယ္။ Interface လည္းလွတယ္။ အဆင္လည္းေျပပါတယ္။
Local Mail ကေတာ့ အရင္တုန္းက Hard Disk ထဲမွာ သိမ္းထားတာရွိတယ္။ အခုျပန္ရွာၾကည့္ေတာ့ မေတြ႕ေတာ့ဘူး။ အခုလုပ္ေပးရမွာက စက္ ဆယ္လံုးေလာက္ဆိုေတာ့ Exchange ႀကီးကိုလည္း မသံုးခ်င္ဘူး ျဖစ္ေနလို႔ အခုလို ေပါ့ေပါ့ပါးပါးေလးေတြ လွည့္ရွာၾကည့္ေနတာပါ။
အဲဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က Windows Server 2003 တင္မယ္။ DNS ထည့္မယ္။ IIS ထည့္မယ္။ ၿပီးရင္ အဲဒီ Server ထဲမွာပဲ Website ေတြထည့္မယ္။ လိုအပ္တဲ့ Configuration ေတြလုပ္မယ္။ ဒါဆိုရင္ တျခားစက္ေတြဟာ အင္တာနက္ပံုစံအတိုင္း Firefox ေလးဖြင့္ၿပီး ဥပမာ www. .com လို႔ရိုက္ၿပီး site ေတြကို ၾကည့္ႏိုင္မယ္လို႔ ေျပာလိုက္ပါတယ္။ Site ေတြကေတာ့ Server မွာထည့္ထားတဲ့ site ေတြပဲ ရမွာေပါ့ေလ။
အဲဒီေတာ့ လိုအပ္လာတာက Website ေတြပါ။ အေတာ္ေလးစဥ္းစားရပါတယ္။ ဘယ္ site ကို download ဆဲြရမလဲေပါ့။ dynamic site ေတြကေတာ့ ဆဲြလို႔မရဘူး။ static site ေတြပဲရမွာေလ။ အဲဒါနဲ႔ပဲ site သံုးေလးခု ေလာက္ကိုစဥ္းစားၿပီး download ဆဲြပါေတာ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္သံုးတာက Free ေပးတဲ့ WinHttrack ပါ။ ပထမဆံုး စဆဲြတဲ့ site ကေတာ့ PHP နဲ႔ေရးထားတာမို႔ အဆင္ေျပပါတယ္။ ဒါေတာင္ XAMPP ေလးတင္ၿပီးမွ Offline အေနနဲ႔ ေကာင္းေကာင္းၾကည့္ရသြားတာပါ။ ၿပီးေတာ့ သံုးညေလာက္ အခ်ိန္ေပးလိုက္ရပါတယ္။ ေနာက္ site တစ္ခုကေတာ့ ASP နဲ႔ ေရးထားတယ္။ အဲဒါကို Httrack နဲ႔ဆဲြတယ္။ ဘယ္လိုမွဆဲြမရဘူး။ error ပဲ တက္တယ္။ ေနာက္ တပည့္တစ္ေယာက္က ကိုသူရိန္ ကၽြန္ေတာ္ေနာက္တစ္ခု ေတြ႕ထားတယ္တဲ့။ Offline Downloader တဲ့။ သူစမ္းၾကည့္ၿပီးၿပီလို႔ ေျပာပါတယ္။ ASP site ေတြကိုလည္း ဆဲြႏိုင္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ဆဲြတာ အရမ္းျမန္တယ္လို႔ေျပာပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ Free ေပးတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ အင္းေပါ့ေလ။ ေငြေပး၀ယ္ရတဲ့ software ဟာ Free ေပးတာထက္ေတာ့ ေကာင္းမွာေပါ့ဗ်ာ။
အဲဒီလိုနဲ႔ Website ေတြ Download ဆဲြတဲ့ကိစၥက အဆင္ေျပသြားပါတယ္။
ေနာက္ထပ္ Local Chat ေပါ့။ ရွာလိုက္၊ ဆဲြလိုက္၊ စမ္းလိုက္နဲ႔ ေနာက္ဆံုးေတာ့ Outlook Messenger ဆိုတာေလးကို ေတြ႕ပါတယ္။ Interface လည္းလွတယ္။ အဆင္လည္းေျပပါတယ္။
Local Mail ကေတာ့ အရင္တုန္းက Hard Disk ထဲမွာ သိမ္းထားတာရွိတယ္။ အခုျပန္ရွာၾကည့္ေတာ့ မေတြ႕ေတာ့ဘူး။ အခုလုပ္ေပးရမွာက စက္ ဆယ္လံုးေလာက္ဆိုေတာ့ Exchange ႀကီးကိုလည္း မသံုးခ်င္ဘူး ျဖစ္ေနလို႔ အခုလို ေပါ့ေပါ့ပါးပါးေလးေတြ လွည့္ရွာၾကည့္ေနတာပါ။
April 30, 2009
How to Improve Hard Disk Performance
ကၽြန္ေတာ္ ဟိုတစ္ေန႔က ကြန္ပ်ဴတာတစ္လံုးကို လိုက္၀ယ္ၿပီး ဆင္ေပးခဲ့ရပါတယ္။ ၀ယ္တုန္းကေတာ့ စိတ္ႀကိဳက္ ေရြး၀ယ္ခဲ့တာပါပဲ။ ပစၥည္းေတြကို တစ္ခုခ်င္းစီ ေရြး၀ယ္တာေပါ့။ အဲဒီမွာ ဆိုင္ကို ကၽြန္ေတာ္က Hard disk ဘာ အမ်ိဳးအစားေတြရွိသလဲ၊ ဘယ္ေလာက္ GB ေတြ ရွိလဲလို႔ေမးေတာ့ သူတို႔က Seagate 160 GB တစ္မ်ိဳးပဲ ရွိတာ လို႔ ေျပာပါတယ္။ ကဲ ယူပါ့မယ္ေလဆိုၿပီး ကြန္ပ်ဴတာတစ္စံုစာလံုးအတြက္ ေငြေခ်လိုက္တယ္။ တျခားပစၥည္းေတြကို စစ္ေဆးၾကည့္မိေပမဲ့ အဲဒီ့ Hard disk ကိုေတာ့ မၾကည့္မိဘူး။
ျပႆနာက အဲဒီမွာ စတာပါပဲ။ စင္တာေရာက္ေတာ့ စက္ကေလး ဆင္မယ္ လုပ္ေတာ့ Hard disk က ခါတိုင္းလိုမဟုတ္ဘဲ တရုတ္စာေတြ ပါေနတယ္။ စိတ္ထဲမွာ နည္းနည္းေတာ့ ထင့္သြားတယ္။ ဒီဟာႀကီးက တရုတ္ ျပည္တြင္းသံုးႀကီးပဲ ျဖစ္မွာ ေသခ်ာေနၿပီေလ။ Export Quality ရွိမွာမဟုတ္ဘူး။
အဲဒါနဲ႔ Windows တင္၊ Software ေတြ တင္ၿပီး သံုးၾကည့္တယ္။ ဘာမွ မျဖစ္ေသးဘူး။ Nero 8 ကို တင္ၿပီး ေခြကူးၾကည့္ေတာ့မွ ေခြကူးတာဟာ အရမ္းေႏွးတာကို သတိထားမိတယ္။ ေအာက္မွာ ျမင္ရတဲ့အတိုင္းပဲ။

ေခြကူးတဲ့အခ်ိန္မွာ ေခြမကူးခင္ Hard Disk ထဲ Image ရိုက္ထည့္တဲ့အခ်ိန္မွာ ၾကာေနတာ။ အစပိုင္း ကၽြန္ေတာ္ DVD Driver ေၾကာင့္လားလို႔ ထင္မိတယ္။ ၀ယ္လာတဲ့ DVD Drive က Aopen အမ်ိဳးအစားပါ။ တစ္ခါမွ မသံုးဖူးေသးဘူး။
ကၽြန္ေတာ့္စက္ကေလးကေတာ့ Asus DVD Writer တပ္ထားတယ္။ အဲဒါနဲ႔ Sandra ကို သံုးၿပီး Aopen DVD Writer ရဲ႕ specification နဲ႔ Asus DVD Writer ရဲ႕ Specification ကို ယွဥ္ၾကည့္တယ္။ သိပ္မကြာဘူး။ အဲဒီေတာ့ Drive ေၾကာင့္ ျဖစ္တာမဟုတ္ႏိုင္ဘူးဆိုၿပီး သံုးသပ္လိုက္တယ္။
ေနာက္ထပ္ စဥ္းစားမိတာက Hard Disk။ သိတယ္မလား။ ေပါက္ေဖာ္ႀကီးေလ။ စိတ္မခ်ရဘူး။ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က 160GB ကို Windows အတြက္ 40GB တစ္ပိုင္း၊ Data အတြက္ 120GB တစ္ပိုင္း စုစုေပါင္း partition ကို ႏွစ္ပိုင္း ပိုင္းထားတယ္။
ကဲ အဲဒီေတာ့ Hard Disk ရဲ႕ Write Speed ကို စမ္းဖို႔ လိုလာၿပီ။ Nero Burning ROM ကို ဖြင့္လိုက္တယ္။ New Compilation Dialog box မွာ CD Copy ကို ေရြးလိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ Image tab ကို ႏွိပ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ Test Speed ကို ႏွိပ္လိုက္တယ္။ အဲဒီအခါ Partition တစ္ခုခ်င္းစီရဲ႕ Write Speed ေတြ ေပၚလာပါတယ္။ ပံုမွာ ျပထားသလိုေပါ့။

သိထားစရာေကာင္းတာက C: D: E: partition သံုးခုမွာ E: ဟာ အေႏွးဆံုးပဲ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သူက platter ရဲ႕ အျပင္ဆံုးမွာ ရွိတာေလ။ အဲဒီေတာ့ hard disk က arm ကို ေရြ႕ေနရတာနဲ႔ ၾကာသြားတာနဲ႔ တူပါတယ္။ အဲ..အဲ.. ေဘးေရာက္ကုန္ၿပီ။ ဒီလိုဗ်ာ အဲဒီလို စမ္းၾကည့္ေတာ့ စက္အသစ္ေလးခဗ်ာ ကၽြန္ေတာ့္ စက္အေဟာင္းေလးကရဲ႕ speed ကို မမွီဘူးခင္ဗ်။
ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစားရၿပီေလ။ ဘာေၾကာင့္လဲေပါ့။ ဘာျဖစ္လို႔ Hard Disk ရဲ႕ Speed က ေႏွးေနရတာလဲေပါ့။ ပထမဆံုး ကၽြန္ေတာ္ေတြးမိတာက partition size က ႀကီးလြန္းေနတယ္ဆိုတာကို ေတြးမိတာ။ 120GB ကို တစ္ပိုင္း ပိုင္းထားတာ။ partition size ႀကီးလြန္းတာဟာ performance ကို ထိခိုက္ႏိုင္သလားဆိုတာကို internet ထဲရွာၾကည့္ေတာ့ ထိခုိက္ႏိုင္တယ္ဆိုတဲ့ အေျဖကို ေတြ႕ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ မယံုပါဘူး။ သူမ်ားေျပာတိုင္း ယံုစရာလားလို႔။
လက္ေတြ႕စမ္းၾကည့္လိုက္တယ္။ 120GB Partition ကို 60GB ႏွစ္ပိုင္း ပိုင္းလိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ Nero Burning ROM နဲ႔ Test Speed လုပ္လိုက္တယ္။ အားပါးပါး speed အေတာ္ေလး တက္လာတာကို ၀မ္းသာအားရ ေတြ႕လိုက္ပါတယ္။ အင္တာနက္ထဲ ထပ္ရွာၾကည့္ေတာ့လည္း ေတြ႕ပါၿပီ။ Partition မ်ားေလ Performance တက္ေလတဲ့။ အနည္းဆံုး သံုးပိုင္းေလာက္ေတာ့ ရွိသင့္တယ္တဲ့။
ကၽြန္ေတာ္ ဒီေလာက္နဲ႔ တင္းတိမ္မႈမရွိခဲ့ဘူးဗ်။ Hard Disk ကို ပိုၿပီးေတာ့ ျမန္ခ်င္ေသးတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ထပ္ရွာျပန္ေရာ။ ေဟာ ေတြ႔ျပန္ၿပီ။ Cluster size ေျပာင္းပါတဲ့။ Cluster size ကို ခပ္ႀကီးႀကီး ထားလိုက္တာဟာ အက်ိဳးေက်းဇူးလည္း ရွိတယ္၊ တစ္ဘက္က ဆိုးက်ိဳးလည္း ရွိပါတယ္တဲ့။
ဘယ္လိုလည္းဆိုေတာ့
ဆိုပါစို႔ Cluster size ကို 128 KBytes ထားမယ္ဆိုပါစို႔။
အဲဒါဆို 1 MB ရွိတဲ့ ဖိုင္တစ္ဖိုင္ကို Hard Disk ေပၚ ေရးတဲ့အခါ 1MB(1024 KB) ကို 8 ပိုင္း ပိုင္းရမွာေလ။ (file size/cluster size=number of block) ျပႆနာမရွိေသးဘူး။ ကြက္တိျဖစ္တုန္းပဲ။
ကဲ တကယ္လို႔မ်ား 1.3 MB (1331.2 KB) ရွိတဲ့ ဖိုင္တစ္ဖိုင္ကို Hard Disk ေပၚ ေရးတဲ့အခါမွာေတာ့ တကယ္တမ္းယူရမွာက cluster အေရအတြက္ 10.4 (1331.2/128=10.4) ပဲယူရမွာ ျဖစ္ေပမဲ့ cluster ေတြဟာ ဖဲ့ယူလို႔ မရေတာ့ cluter 11 ခုစာ ေနရာယူပါလိမ့္မယ္။ 25.6 Kbytes ပုပ္သြားပါတယ္။
Kbytes ေလာက္ ေနရာပုပ္တာကို စာထဲထည့္ေရးတယ္လို႔ မထင္ပါနဲ႔ဦး။ ဖိုင္ေတြအမ်ားႀကီးနဲ႔ဆို MBytes နဲ႔ခ်ီၿပီးေတာ့ ေနရာပုပ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေတြက cluster size ႀကီးႀကီးထားလို႔ ရလာတဲ့ ဆိုးက်ိဳးပါ။
အက်ိဳးေက်းဇူးက ဘာလဲဆိုေတာ့
cluster size 4 Kbytes ရွိတဲ့ hard disk (A) နဲ႔ 128 Kbytes ရွိတဲ့ Hard Disk (B) ႏွစ္လံုးကို ယွဥ္ၾကည့္ရေအာင္ဗ်ာ။
အဲဒီႏွစ္လံုးမွာ 1 MB ရွိတဲ့ ဖိုင္ကို အတူတူသြားေရးမယ္ဆိုရင္ A ဟာ အဲဒီဖိုင္ေလးအတြက္ block ေပါင္း 256 ခု ခဲြရပါမယ္။ B ကေတာ့ block 8 ခုပဲ ခဲြရမွာပါ။ block ခဲြရတဲ့အခ်ိန္နည္းသြားတဲ့အတြက္ B ဟာ A ထက္ ပိုျမန္ပါလိမ့္မယ္။
အခုေလာက္ဆို စာဖတ္သူရဲ႕ Hard Disk ကို cluster size ေျပာင္းဖို႔ စဥ္းစားေနၿပီလား။ ေနဦးဗ် Windows ကပါတဲ့ Format ဟာ cluster size ကို အမ်ားဆံုး 4KB ထိပဲ ခြင့္ျပဳပါတယ္။ အေပၚက ေျပာခဲ့သလို cluster size ကို 128 ထားခ်င္ရင္ေတာ့ Paragon Partition Manager သို႔မဟုတ္ Acronis Disk Director အစရွိသည္တို႔ကို သံုးစဲြႏိုင္ပါေၾကာင္း........
ျပႆနာက အဲဒီမွာ စတာပါပဲ။ စင္တာေရာက္ေတာ့ စက္ကေလး ဆင္မယ္ လုပ္ေတာ့ Hard disk က ခါတိုင္းလိုမဟုတ္ဘဲ တရုတ္စာေတြ ပါေနတယ္။ စိတ္ထဲမွာ နည္းနည္းေတာ့ ထင့္သြားတယ္။ ဒီဟာႀကီးက တရုတ္ ျပည္တြင္းသံုးႀကီးပဲ ျဖစ္မွာ ေသခ်ာေနၿပီေလ။ Export Quality ရွိမွာမဟုတ္ဘူး။
အဲဒါနဲ႔ Windows တင္၊ Software ေတြ တင္ၿပီး သံုးၾကည့္တယ္။ ဘာမွ မျဖစ္ေသးဘူး။ Nero 8 ကို တင္ၿပီး ေခြကူးၾကည့္ေတာ့မွ ေခြကူးတာဟာ အရမ္းေႏွးတာကို သတိထားမိတယ္။ ေအာက္မွာ ျမင္ရတဲ့အတိုင္းပဲ။
ေခြကူးတဲ့အခ်ိန္မွာ ေခြမကူးခင္ Hard Disk ထဲ Image ရိုက္ထည့္တဲ့အခ်ိန္မွာ ၾကာေနတာ။ အစပိုင္း ကၽြန္ေတာ္ DVD Driver ေၾကာင့္လားလို႔ ထင္မိတယ္။ ၀ယ္လာတဲ့ DVD Drive က Aopen အမ်ိဳးအစားပါ။ တစ္ခါမွ မသံုးဖူးေသးဘူး။
ကၽြန္ေတာ့္စက္ကေလးကေတာ့ Asus DVD Writer တပ္ထားတယ္။ အဲဒါနဲ႔ Sandra ကို သံုးၿပီး Aopen DVD Writer ရဲ႕ specification နဲ႔ Asus DVD Writer ရဲ႕ Specification ကို ယွဥ္ၾကည့္တယ္။ သိပ္မကြာဘူး။ အဲဒီေတာ့ Drive ေၾကာင့္ ျဖစ္တာမဟုတ္ႏိုင္ဘူးဆိုၿပီး သံုးသပ္လိုက္တယ္။
ေနာက္ထပ္ စဥ္းစားမိတာက Hard Disk။ သိတယ္မလား။ ေပါက္ေဖာ္ႀကီးေလ။ စိတ္မခ်ရဘူး။ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က 160GB ကို Windows အတြက္ 40GB တစ္ပိုင္း၊ Data အတြက္ 120GB တစ္ပိုင္း စုစုေပါင္း partition ကို ႏွစ္ပိုင္း ပိုင္းထားတယ္။
ကဲ အဲဒီေတာ့ Hard Disk ရဲ႕ Write Speed ကို စမ္းဖို႔ လိုလာၿပီ။ Nero Burning ROM ကို ဖြင့္လိုက္တယ္။ New Compilation Dialog box မွာ CD Copy ကို ေရြးလိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ Image tab ကို ႏွိပ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ Test Speed ကို ႏွိပ္လိုက္တယ္။ အဲဒီအခါ Partition တစ္ခုခ်င္းစီရဲ႕ Write Speed ေတြ ေပၚလာပါတယ္။ ပံုမွာ ျပထားသလိုေပါ့။
သိထားစရာေကာင္းတာက C: D: E: partition သံုးခုမွာ E: ဟာ အေႏွးဆံုးပဲ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သူက platter ရဲ႕ အျပင္ဆံုးမွာ ရွိတာေလ။ အဲဒီေတာ့ hard disk က arm ကို ေရြ႕ေနရတာနဲ႔ ၾကာသြားတာနဲ႔ တူပါတယ္။ အဲ..အဲ.. ေဘးေရာက္ကုန္ၿပီ။ ဒီလိုဗ်ာ အဲဒီလို စမ္းၾကည့္ေတာ့ စက္အသစ္ေလးခဗ်ာ ကၽြန္ေတာ့္ စက္အေဟာင္းေလးကရဲ႕ speed ကို မမွီဘူးခင္ဗ်။
ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစားရၿပီေလ။ ဘာေၾကာင့္လဲေပါ့။ ဘာျဖစ္လို႔ Hard Disk ရဲ႕ Speed က ေႏွးေနရတာလဲေပါ့။ ပထမဆံုး ကၽြန္ေတာ္ေတြးမိတာက partition size က ႀကီးလြန္းေနတယ္ဆိုတာကို ေတြးမိတာ။ 120GB ကို တစ္ပိုင္း ပိုင္းထားတာ။ partition size ႀကီးလြန္းတာဟာ performance ကို ထိခိုက္ႏိုင္သလားဆိုတာကို internet ထဲရွာၾကည့္ေတာ့ ထိခုိက္ႏိုင္တယ္ဆိုတဲ့ အေျဖကို ေတြ႕ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ မယံုပါဘူး။ သူမ်ားေျပာတိုင္း ယံုစရာလားလို႔။
လက္ေတြ႕စမ္းၾကည့္လိုက္တယ္။ 120GB Partition ကို 60GB ႏွစ္ပိုင္း ပိုင္းလိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ Nero Burning ROM နဲ႔ Test Speed လုပ္လိုက္တယ္။ အားပါးပါး speed အေတာ္ေလး တက္လာတာကို ၀မ္းသာအားရ ေတြ႕လိုက္ပါတယ္။ အင္တာနက္ထဲ ထပ္ရွာၾကည့္ေတာ့လည္း ေတြ႕ပါၿပီ။ Partition မ်ားေလ Performance တက္ေလတဲ့။ အနည္းဆံုး သံုးပိုင္းေလာက္ေတာ့ ရွိသင့္တယ္တဲ့။
ကၽြန္ေတာ္ ဒီေလာက္နဲ႔ တင္းတိမ္မႈမရွိခဲ့ဘူးဗ်။ Hard Disk ကို ပိုၿပီးေတာ့ ျမန္ခ်င္ေသးတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ထပ္ရွာျပန္ေရာ။ ေဟာ ေတြ႔ျပန္ၿပီ။ Cluster size ေျပာင္းပါတဲ့။ Cluster size ကို ခပ္ႀကီးႀကီး ထားလိုက္တာဟာ အက်ိဳးေက်းဇူးလည္း ရွိတယ္၊ တစ္ဘက္က ဆိုးက်ိဳးလည္း ရွိပါတယ္တဲ့။
ဘယ္လိုလည္းဆိုေတာ့
ဆိုပါစို႔ Cluster size ကို 128 KBytes ထားမယ္ဆိုပါစို႔။
အဲဒါဆို 1 MB ရွိတဲ့ ဖိုင္တစ္ဖိုင္ကို Hard Disk ေပၚ ေရးတဲ့အခါ 1MB(1024 KB) ကို 8 ပိုင္း ပိုင္းရမွာေလ။ (file size/cluster size=number of block) ျပႆနာမရွိေသးဘူး။ ကြက္တိျဖစ္တုန္းပဲ။
ကဲ တကယ္လို႔မ်ား 1.3 MB (1331.2 KB) ရွိတဲ့ ဖိုင္တစ္ဖိုင္ကို Hard Disk ေပၚ ေရးတဲ့အခါမွာေတာ့ တကယ္တမ္းယူရမွာက cluster အေရအတြက္ 10.4 (1331.2/128=10.4) ပဲယူရမွာ ျဖစ္ေပမဲ့ cluster ေတြဟာ ဖဲ့ယူလို႔ မရေတာ့ cluter 11 ခုစာ ေနရာယူပါလိမ့္မယ္။ 25.6 Kbytes ပုပ္သြားပါတယ္။
Kbytes ေလာက္ ေနရာပုပ္တာကို စာထဲထည့္ေရးတယ္လို႔ မထင္ပါနဲ႔ဦး။ ဖိုင္ေတြအမ်ားႀကီးနဲ႔ဆို MBytes နဲ႔ခ်ီၿပီးေတာ့ ေနရာပုပ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေတြက cluster size ႀကီးႀကီးထားလို႔ ရလာတဲ့ ဆိုးက်ိဳးပါ။
အက်ိဳးေက်းဇူးက ဘာလဲဆိုေတာ့
cluster size 4 Kbytes ရွိတဲ့ hard disk (A) နဲ႔ 128 Kbytes ရွိတဲ့ Hard Disk (B) ႏွစ္လံုးကို ယွဥ္ၾကည့္ရေအာင္ဗ်ာ။
အဲဒီႏွစ္လံုးမွာ 1 MB ရွိတဲ့ ဖိုင္ကို အတူတူသြားေရးမယ္ဆိုရင္ A ဟာ အဲဒီဖိုင္ေလးအတြက္ block ေပါင္း 256 ခု ခဲြရပါမယ္။ B ကေတာ့ block 8 ခုပဲ ခဲြရမွာပါ။ block ခဲြရတဲ့အခ်ိန္နည္းသြားတဲ့အတြက္ B ဟာ A ထက္ ပိုျမန္ပါလိမ့္မယ္။
အခုေလာက္ဆို စာဖတ္သူရဲ႕ Hard Disk ကို cluster size ေျပာင္းဖို႔ စဥ္းစားေနၿပီလား။ ေနဦးဗ် Windows ကပါတဲ့ Format ဟာ cluster size ကို အမ်ားဆံုး 4KB ထိပဲ ခြင့္ျပဳပါတယ္။ အေပၚက ေျပာခဲ့သလို cluster size ကို 128 ထားခ်င္ရင္ေတာ့ Paragon Partition Manager သို႔မဟုတ္ Acronis Disk Director အစရွိသည္တို႔ကို သံုးစဲြႏိုင္ပါေၾကာင္း........
February 24, 2009
Kaspersky Antivirus 2009 License Version
Key ေတြရွာလိုက္၊ Update လုပ္လိုက္ Blacklist ျဖစ္လိုက္၊ ေနာက္ထပ္ Key ထပ္ရွာလိုက္ရနဲ႔ သံသရာလည္ေနတာကို သည္းမခံႏိုင္တဲ့အဆံုး Kaspersky ကို License Version ၀ယ္သံုးဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။ အဓိကကေတာ့ Automatic Update ရခ်င္လို႔ပါ။
အင္း အဲဒါနဲ႔ ဆိုင္ေတြမွာလိုက္ၾကည့္လိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အထင္က Package ေတြနဲ႔ ေရာင္းမယ္ထင္တာ၊ အထဲမွာ Software ေခြအျပင္ User Guide ေတြဘာေတြပါ ပါမယ္ထင္ေနတာ၊ အခုေတာ့ ပလစ္စတစ္ဗူးခြံေလးနဲ႔ ေရာင္းတာကို ေအာင့္သီးေအာင့္သက္နဲ႔ ၀ယ္လာခဲ့ပါတယ္။
အိမ္ေရာက္ေတာ့ ဘူးခံြကို ဖြင့္လိုက္ပါတယ္။ ဗူးခြံရဲ႕ ဘယ္ဘယ္အတြင္းကာဗာမွာ Activation Code ကို အေပၚက စကၠဴကာဗာေလးနဲ႔ အုပ္ထားပါတယ္။ အမေလး အဲဒါေလးကို အေတာ္ခြာယူရပါတယ္။ မေတာ္လို႔မ်ား Key စာရြက္ေလး ဆုတ္ၿပဲသြားရင္ သြားေရာေလ။ တကယ္လို႔မ်ား ခဲျခစ္ေလးနဲ႔ဆိုရင္ အေတာ္ေကာင္းမွာပဲဗ်ာ။
ေခြထည့္ၿပီး Install လုပ္ပါတယ္။ Install လုပ္ၿပီးေတာ့ Kaspersky က Activation Code ေတာင္းပါတယ္။ အဲဒါနဲ႔ Code ရိုက္ထည့္ေပးရပါတယ္။ Next ကို ႏွိပ္လိုက္ေတာ့ သူက Internet ကေနတစ္ဆင့္ Kaspersky Server နဲ႔ ခ်ိတ္ၿပီး Key မွန္မမွန္စစ္ပါတယ္။ ၿပီးတဲ့အခါ Email Address ေတာင္းပါတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ Gmail လိပ္စာကို ရိုက္ထည့္လိုက္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ Finish ကို ႏွိပ္လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီမွာ Kaspersky က အခု 365 days remain ဆိုၿပီး ျပေပးပါတယ္။ အိုေကျဖစ္သြားၿပီေလ။ တစ္ႏွစ္အတြင္းေတာ့ Key ျပႆနာ မတက္ေတာ့ဘူး။
ေနာက္ Gmail ကို ဖြင့္ၾကည့္ေတာ့ Kaspersky ကပို႔တဲ့ အီးေမးလ္တစ္ေစာင္ ေရာက္ေနပါတယ္။ ဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ Kaspersky Website ရဲ႕ Customer Support ကို၀င္ဖို႔ UserName နဲ႔ Password ေပးထားတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ဘာရမလဲ။ ၀င္ၾကည့္လိုက္တာေပါ့။ အထဲ၀င္ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါ Key File ကိုပါ download လုပ္ခြင့္ေပးထားတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ အဲဒါနဲ႔ download လုပ္လိုက္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အခု key ေလးကို internet ခ်ိတ္မထားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ စက္ထဲမွာ လိုက္ထည့္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ခက္တာက Network ခ်ိတ္ထားတဲ့ ကြန္ပ်ဴတာတိုင္းမွာ key အတူတူ သံုးလို႔မရတာပါပဲ။ Kaspersky က အေတာ္သိတာပဲဗ်။
စာဖတ္သူေတြကိုေတာ့ အဲဒီ key ေလး Present ေပးခ်င္ပါတယ္ဗ်။ ဒါေပမဲ့လည္း မေတာ္လို႔ အဲဒီ Key ႀကီးနဲ႔ Automatic Update လုပ္လိုက္ရင္ အေနာ့္ Key ေလး Blacklist ျဖစ္သြားမွာမို႔ မေပးရဲေတာ့ဘူး။
အင္း အဲဒါနဲ႔ ဆိုင္ေတြမွာလိုက္ၾကည့္လိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အထင္က Package ေတြနဲ႔ ေရာင္းမယ္ထင္တာ၊ အထဲမွာ Software ေခြအျပင္ User Guide ေတြဘာေတြပါ ပါမယ္ထင္ေနတာ၊ အခုေတာ့ ပလစ္စတစ္ဗူးခြံေလးနဲ႔ ေရာင္းတာကို ေအာင့္သီးေအာင့္သက္နဲ႔ ၀ယ္လာခဲ့ပါတယ္။
အိမ္ေရာက္ေတာ့ ဘူးခံြကို ဖြင့္လိုက္ပါတယ္။ ဗူးခြံရဲ႕ ဘယ္ဘယ္အတြင္းကာဗာမွာ Activation Code ကို အေပၚက စကၠဴကာဗာေလးနဲ႔ အုပ္ထားပါတယ္။ အမေလး အဲဒါေလးကို အေတာ္ခြာယူရပါတယ္။ မေတာ္လို႔မ်ား Key စာရြက္ေလး ဆုတ္ၿပဲသြားရင္ သြားေရာေလ။ တကယ္လို႔မ်ား ခဲျခစ္ေလးနဲ႔ဆိုရင္ အေတာ္ေကာင္းမွာပဲဗ်ာ။
ေခြထည့္ၿပီး Install လုပ္ပါတယ္။ Install လုပ္ၿပီးေတာ့ Kaspersky က Activation Code ေတာင္းပါတယ္။ အဲဒါနဲ႔ Code ရိုက္ထည့္ေပးရပါတယ္။ Next ကို ႏွိပ္လိုက္ေတာ့ သူက Internet ကေနတစ္ဆင့္ Kaspersky Server နဲ႔ ခ်ိတ္ၿပီး Key မွန္မမွန္စစ္ပါတယ္။ ၿပီးတဲ့အခါ Email Address ေတာင္းပါတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ Gmail လိပ္စာကို ရိုက္ထည့္လိုက္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ Finish ကို ႏွိပ္လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီမွာ Kaspersky က အခု 365 days remain ဆိုၿပီး ျပေပးပါတယ္။ အိုေကျဖစ္သြားၿပီေလ။ တစ္ႏွစ္အတြင္းေတာ့ Key ျပႆနာ မတက္ေတာ့ဘူး။
ေနာက္ Gmail ကို ဖြင့္ၾကည့္ေတာ့ Kaspersky ကပို႔တဲ့ အီးေမးလ္တစ္ေစာင္ ေရာက္ေနပါတယ္။ ဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ Kaspersky Website ရဲ႕ Customer Support ကို၀င္ဖို႔ UserName နဲ႔ Password ေပးထားတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ဘာရမလဲ။ ၀င္ၾကည့္လိုက္တာေပါ့။ အထဲ၀င္ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါ Key File ကိုပါ download လုပ္ခြင့္ေပးထားတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ အဲဒါနဲ႔ download လုပ္လိုက္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အခု key ေလးကို internet ခ်ိတ္မထားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ စက္ထဲမွာ လိုက္ထည့္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ခက္တာက Network ခ်ိတ္ထားတဲ့ ကြန္ပ်ဴတာတိုင္းမွာ key အတူတူ သံုးလို႔မရတာပါပဲ။ Kaspersky က အေတာ္သိတာပဲဗ်။
စာဖတ္သူေတြကိုေတာ့ အဲဒီ key ေလး Present ေပးခ်င္ပါတယ္ဗ်။ ဒါေပမဲ့လည္း မေတာ္လို႔ အဲဒီ Key ႀကီးနဲ႔ Automatic Update လုပ္လိုက္ရင္ အေနာ့္ Key ေလး Blacklist ျဖစ္သြားမွာမို႔ မေပးရဲေတာ့ဘူး။
February 19, 2009
အင္တာနက္ကဖီးဆိုင္တစ္ဆိုင္၏ အတၱဳပၸတၱိ (၃)
ကြန္ပ်ဴတာမ်ား တပ္ဆင္ျခင္း
ကြန္ပ်ဴတာေတြ ၀ယ္တုန္းက ဆိုင္ကို မဆင္ခိုင္းပဲ တစစီ၀ယ္လာပါတယ္။ ေနာက္ မံုရြာျပန္ေရာက္မွ ဆင္ပါတယ္။ ကြန္ပ်ဴတာတစ္လံုးကို တပ္ဆင္တာဟာ သိပ္ခက္ခဲတဲ့လုပ္ရပ္လည္း မဟုတ္ပါဘူး။ Casing ကိုဖြင့္၊ Casing ပံုးမွာ ပါလာတဲ့ I/O Sheild သံျပားေလးကို ခြာပစ္။ Motherboard ဗူးထဲမွာပါတဲ့ I/O Shield ကိုတပ္ရပါတယ္။ ၿပီးရင္ေတာ့ Motherboard တပ္၊ Screw ေတြနဲ႔စုပ္ အဲ ေဆာရီး Motherboard ကို Casing ပံုးထဲမတပ္ခင္ CPU နဲ႔ Heat Sink ကို ႀကိဳတပ္ရပါတယ္။ (Motherboard ကို Casing ထဲတပ္ၿပီးမွ CPU ကို install လုပ္ရင္ ပိုလက္၀င္လုိ႔ပါ) ၿပီးေတာ့ RAM ေခ်ာင္းေတြစိုက္၊ ၀ယ္ခဲ့တာက 1GB ႏွစ္ေခ်ာင္းစီဆိုေတာ့ Dual Channel ရေအာင္ အေရာင္တူ Slot ႏွစ္ခုမွာ RAM ႏွစ္ေခ်ာင္း စိုက္လိုက္ရံုပါပဲ။ အဲဒါ Dual Channel ရေရာေပါ့။
ၿပီးေတာ့ Hard Disk တပ္ရပါတယ္။ အခုေနာက္ပိုင္းလာတဲ့ Hard Disk ေတြက SATA Interface ေတြနဲ႔ဆိုေတာ့ အရမ္းေကာင္းပါတယ္။ ေလ၀င္ေလထြက္ေကာင္းတယ္။ ျဖဳတ္ရတပ္ရတာ လြယ္ပါတယ္။ အရင္တုန္းက EIDE ႀကိဳးျပားႀကီးေတြဆို ျဖဳတ္ရတာလဲမလြယ္၊ တပ္ရတာလည္း မလြယ္ပါဘူး။ Hard Disk တပ္ၿပီးတဲ့အခါမွာ Power Supply က Power Connector ေတြကို တပ္ရပါတယ္။ Motherboard ကို ပါ၀ါေပးတယ္။ ၿပီးေတာ့ CPU ကို ပါ၀ါေပးတယ္။ ၿပီးေတာ့ Hard Disk ကို Power Connector တပ္ရပါတယ္။
ေနာက္ဆံုးအဆင့္အေနနဲ႔ကေတာ့ Casing ရဲ႕ Front Panel မွာရွိတဲ့ ခလုတ္ေတြ၊ USB Port ေတြ အလုပ္လုပ္ေအာင္ အဲဒီကထြက္လာတဲ့ႀကိဳးေတြကို Motherboard က Pin ေလးေတြေပၚမွာ သြားစြပ္ရပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ Board ေတြက Pin ေလးေတြရဲ႕ေဘးမွာ Lablel ေတြပါေပမဲ့ တခ်ိဳ႕ Board ေတြက ပါေလ့မရွိပါဘူး။ Asus Board ေတြက label ေတြပါေပမဲ့ ေသးလြန္းလို႔ ကၽြန္ေတာ္အတြက္ကေတာ့ Manul စာအုပ္ၾကည့္ၿပီး တပ္ရပါတယ္။
ဒါဆို ကြန္ပ်ဴတာ တပ္ဆင္တာၿပီးသြားပါၿပီ။ Monitor နဲ႔ Keyboard ေတြ တပ္ၿပီး Monitor မွာ BIOS Screen ေပၚမေပၚ ၾကည့္ရပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ Casing ထဲက Fan ေတြလည္သလား၊ Hard Disk ကို သိရဲ႕လား စသည္ျဖင့္ Checking လုပ္ရပါတယ္။
မွတ္မွတ္ရရပါပဲ။ Asus ရဲ႕ P5KPL ကို 16 ခု ၀ယ္ခဲ့တာ Motherboard တစ္ခုက ဘယ္လိုမွ တက္မလာပါဘူး။ Golden Power ကို ျပန္ပို႔ရမွာပါ။ ဒါေပမဲ့လည္း အခု ဒီစာေရးေနတဲ့အခ်ိန္ထိ ျပန္မပို႔ရေသးပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေနာက္ထပ္ Customer ေတြကို စက္ေတြဆင္ေပးရရင္ P5KPL ကို မသံုးေတာ့ဘူးလို႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ထားပါတယ္။ အခုလိုမ်ိဳး ငါးခုတ္မေလးေတြ ပါလာရင္ အခ်ိန္ကုန္ၿပီး အလုပ္ရႈပ္တယ္ေလ။
ေနာက္ထပ္ မေကာင္းေၾကာင္း ေျပာရဦးမယ္။ Cosair ကို ပိုေကာင္းမယ္ထင္ၿပီး ၀ယ္ခဲ့တာေလ။ စုစုေပါင္း 34 ေခ်ာင္း၀ယ္ခဲ့တာ။ 4 ေခ်ာင္းက ပ်က္ေနတယ္ခင္ဗ်။ အစပိုင္းေတာ့ ဘယ္သိမလဲ။ Windows တင္မရတာေတြ၊ Blue Screen ေပၚတာေတြ ျဖစ္ေတာ့ မသကၤာလို႔ RAM ေတြ လဲၾကည့္ေတာ့မွ အဲဒီ Cosair ေတြက ျဖစ္ေနတာေလ။ တစ္ခါတစ္ေလက်ျပန္ေတာ့လည္း ေကာင္းသြားျပန္ေရာ။ ေတာ္ၿပီ မသံုးဘူးကြာဆိုၿပီး အဲဒီ ေလးေခ်ာင္းကို ပစ္ထားတာ အခုထိပဲ။ ၀ယ္ခဲ့တဲ့ ICE ဆိုင္ကို ျပန္ပို႔ရဦးမွာ။ Cosair ဆိုရင္ ေနာက္ေတာ့ ဆလံအခါတစ္ရာ ေပးတယ္။ လံုးလံုးမသံုးေတာ့ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္က အဲဒီလို အပ်က္ေတြ၊ အေၾကာင္ေတြ ပါလာတတ္တဲ့ Model ေတြ Brand ေတြကို အရမ္းမုန္းလြန္းလို႔ဗ်ာ။
ကြန္ပ်ဴတာေတြ ၀ယ္တုန္းက ဆိုင္ကို မဆင္ခိုင္းပဲ တစစီ၀ယ္လာပါတယ္။ ေနာက္ မံုရြာျပန္ေရာက္မွ ဆင္ပါတယ္။ ကြန္ပ်ဴတာတစ္လံုးကို တပ္ဆင္တာဟာ သိပ္ခက္ခဲတဲ့လုပ္ရပ္လည္း မဟုတ္ပါဘူး။ Casing ကိုဖြင့္၊ Casing ပံုးမွာ ပါလာတဲ့ I/O Sheild သံျပားေလးကို ခြာပစ္။ Motherboard ဗူးထဲမွာပါတဲ့ I/O Shield ကိုတပ္ရပါတယ္။ ၿပီးရင္ေတာ့ Motherboard တပ္၊ Screw ေတြနဲ႔စုပ္ အဲ ေဆာရီး Motherboard ကို Casing ပံုးထဲမတပ္ခင္ CPU နဲ႔ Heat Sink ကို ႀကိဳတပ္ရပါတယ္။ (Motherboard ကို Casing ထဲတပ္ၿပီးမွ CPU ကို install လုပ္ရင္ ပိုလက္၀င္လုိ႔ပါ) ၿပီးေတာ့ RAM ေခ်ာင္းေတြစိုက္၊ ၀ယ္ခဲ့တာက 1GB ႏွစ္ေခ်ာင္းစီဆိုေတာ့ Dual Channel ရေအာင္ အေရာင္တူ Slot ႏွစ္ခုမွာ RAM ႏွစ္ေခ်ာင္း စိုက္လိုက္ရံုပါပဲ။ အဲဒါ Dual Channel ရေရာေပါ့။
ၿပီးေတာ့ Hard Disk တပ္ရပါတယ္။ အခုေနာက္ပိုင္းလာတဲ့ Hard Disk ေတြက SATA Interface ေတြနဲ႔ဆိုေတာ့ အရမ္းေကာင္းပါတယ္။ ေလ၀င္ေလထြက္ေကာင္းတယ္။ ျဖဳတ္ရတပ္ရတာ လြယ္ပါတယ္။ အရင္တုန္းက EIDE ႀကိဳးျပားႀကီးေတြဆို ျဖဳတ္ရတာလဲမလြယ္၊ တပ္ရတာလည္း မလြယ္ပါဘူး။ Hard Disk တပ္ၿပီးတဲ့အခါမွာ Power Supply က Power Connector ေတြကို တပ္ရပါတယ္။ Motherboard ကို ပါ၀ါေပးတယ္။ ၿပီးေတာ့ CPU ကို ပါ၀ါေပးတယ္။ ၿပီးေတာ့ Hard Disk ကို Power Connector တပ္ရပါတယ္။
ေနာက္ဆံုးအဆင့္အေနနဲ႔ကေတာ့ Casing ရဲ႕ Front Panel မွာရွိတဲ့ ခလုတ္ေတြ၊ USB Port ေတြ အလုပ္လုပ္ေအာင္ အဲဒီကထြက္လာတဲ့ႀကိဳးေတြကို Motherboard က Pin ေလးေတြေပၚမွာ သြားစြပ္ရပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ Board ေတြက Pin ေလးေတြရဲ႕ေဘးမွာ Lablel ေတြပါေပမဲ့ တခ်ိဳ႕ Board ေတြက ပါေလ့မရွိပါဘူး။ Asus Board ေတြက label ေတြပါေပမဲ့ ေသးလြန္းလို႔ ကၽြန္ေတာ္အတြက္ကေတာ့ Manul စာအုပ္ၾကည့္ၿပီး တပ္ရပါတယ္။
ဒါဆို ကြန္ပ်ဴတာ တပ္ဆင္တာၿပီးသြားပါၿပီ။ Monitor နဲ႔ Keyboard ေတြ တပ္ၿပီး Monitor မွာ BIOS Screen ေပၚမေပၚ ၾကည့္ရပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ Casing ထဲက Fan ေတြလည္သလား၊ Hard Disk ကို သိရဲ႕လား စသည္ျဖင့္ Checking လုပ္ရပါတယ္။
မွတ္မွတ္ရရပါပဲ။ Asus ရဲ႕ P5KPL ကို 16 ခု ၀ယ္ခဲ့တာ Motherboard တစ္ခုက ဘယ္လိုမွ တက္မလာပါဘူး။ Golden Power ကို ျပန္ပို႔ရမွာပါ။ ဒါေပမဲ့လည္း အခု ဒီစာေရးေနတဲ့အခ်ိန္ထိ ျပန္မပို႔ရေသးပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေနာက္ထပ္ Customer ေတြကို စက္ေတြဆင္ေပးရရင္ P5KPL ကို မသံုးေတာ့ဘူးလို႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ထားပါတယ္။ အခုလိုမ်ိဳး ငါးခုတ္မေလးေတြ ပါလာရင္ အခ်ိန္ကုန္ၿပီး အလုပ္ရႈပ္တယ္ေလ။
ေနာက္ထပ္ မေကာင္းေၾကာင္း ေျပာရဦးမယ္။ Cosair ကို ပိုေကာင္းမယ္ထင္ၿပီး ၀ယ္ခဲ့တာေလ။ စုစုေပါင္း 34 ေခ်ာင္း၀ယ္ခဲ့တာ။ 4 ေခ်ာင္းက ပ်က္ေနတယ္ခင္ဗ်။ အစပိုင္းေတာ့ ဘယ္သိမလဲ။ Windows တင္မရတာေတြ၊ Blue Screen ေပၚတာေတြ ျဖစ္ေတာ့ မသကၤာလို႔ RAM ေတြ လဲၾကည့္ေတာ့မွ အဲဒီ Cosair ေတြက ျဖစ္ေနတာေလ။ တစ္ခါတစ္ေလက်ျပန္ေတာ့လည္း ေကာင္းသြားျပန္ေရာ။ ေတာ္ၿပီ မသံုးဘူးကြာဆိုၿပီး အဲဒီ ေလးေခ်ာင္းကို ပစ္ထားတာ အခုထိပဲ။ ၀ယ္ခဲ့တဲ့ ICE ဆိုင္ကို ျပန္ပို႔ရဦးမွာ။ Cosair ဆိုရင္ ေနာက္ေတာ့ ဆလံအခါတစ္ရာ ေပးတယ္။ လံုးလံုးမသံုးေတာ့ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္က အဲဒီလို အပ်က္ေတြ၊ အေၾကာင္ေတြ ပါလာတတ္တဲ့ Model ေတြ Brand ေတြကို အရမ္းမုန္းလြန္းလို႔ဗ်ာ။
February 9, 2009
အင္တာနက္ကဖီးဆိုင္တစ္ဆိုင္၏ အတၱဳပၸတိၳ (2)
အပိုင္း (၂)
ကြန္ပ်ဴတာေတြ၀ယ္ၿပီ
ကြန္ပ်ဴတာေတြ၀ယ္ေတာ့ ရန္ကုန္ကိုသြား၀ယ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က မအားလို႔ လိုက္မသြားႏိုင္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ေရးေပးတဲ့ စာရင္းအတိုင္း သူငယ္ခ်င္းက သြား၀ယ္ခဲ့ပါတယ္။
တကယ္တမ္း ကြန္ပ်ဴတာေတြ၀ယ္ေတာ့ မွန္းခ်က္နဲ႔ ႏွမ္းထြက္မကိုက္ပါ။ ပထမဆံုးက Motherboard ပါ။ Golden Power မွာသြား၀ယ္ေတာ့ GCMX ေတြက မ၀င္ေတာ့ဘူး။ P5KPL ဆိုတာရွိတယ္ GCMX လိုပဲလို႔ ေျပာပါတယ္။ Chipset ကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ GCMX ထက္ေတာင္ ျမင့္ေနလို႔ Client 16 လံုးစာအတြက္ ၀ယ္လိုက္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေစ်းကလည္း GCMX နဲ႔ နင္လားငါလားပဲ ရွိတာကိုး။
ေနာက္တစ္ခုက RAM ပါ။ ကၽြန္ေတာ္မွာလိုက္တာက RAM မွာ Kingston က ေကာင္းတယ္။ ဒါေပမဲ့ အတုေပါတယ္လို႔ ေျပာလိုက္လို႔ သူငယ္ခ်င္းက KingSton ကို မ၀ယ္ရဲေတာ့ဘူး။ သူက Cosair ေတြကို ၀ယ္ခ်လာပါတယ္။ Cosair က KingSton ထက္ပိုေစ်းႀကီးပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ Package နဲ႔လာတာေၾကာင့္ စိတ္ခ်ရသေယာင္ ရွိပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ 2GB ဆိုၿပီး မလာဘဲ 1GB ႏွစ္ေခ်ာင္းကို Package တစ္ခုတည္းမွာပဲ Twin ဆိုၿပီး ထည့္ေပးထားတာေၾကာင့္ ပိုအဆင္ေျပပါတယ္။ တကယ္လို႔ 2GB ရလည္း ကၽြန္ေတာ္က မ၀ယ္ခိုင္းပါဘူး။ 1GB ႏွစ္ေခ်ာင္းစိုက္မွ Dual Channel ရမွာမို႔ပါ။
ေနာက္တစ္ခုအဆင္မေျပတာက Processor ပါ။ မွန္းတုန္းကေတာ့ Dual Core ကို FSB မ်ားမ်ား၊ Cache မ်ားမ်ားေပါ့။ ဒါေပမဲ့ တကယ္တမ္း၀ယ္လို႔ရတာက FSB ကေတာ့ 800 MHz ရပါရဲ႕။ ဒါေပမဲ့ Cache က 1MB ပဲရွိပါတယ္။ 2MB ေလာက္ဆို ပိုေကာင္းမွာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ 2MB က ဘယ္လိုမွ ရွာလို႔မရခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့လည္း အင္တာနက္သံုးရံုပဲဥစၥာ သိပ္ Heavy ႀကီးမလိုပါဘူးလို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေျဖသိမ့္ရပါတယ္။
Casing ကိုေတာ့ သူငယ္ခ်င္းက 2theMax ေတြ Gview ေတြ သံုးခ်င္တာလို႔ ေျပာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က အကုန္အက်မ်ားေနမယ္ Casing က Performance နဲ႔ဆိုင္တာမဟုတ္ဘူး ရိုရိုး ထိုင္း Casing ေလာက္သာ ၀ယ္လို႔ေျပာလို႔ ထိုင္း Casing ေတြပဲ သူက ၀ယ္လာပါတယ္။ ဒါေတာင္ Casing ထဲပါတဲ့ Power Supply ေတြက 400 W ေတြပဲ ထြက္လို႔ ဆင္ထားတာေတြနဲ႔ ေလာက္ရဲ႕လားဆိုၿပီး Asus Website ထဲ၀င္ၿပီး Power Usage ကို တြက္ၾကည့္ရပါေသးတယ္။ အဲ သူေျပာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔သံုးထားတာေတြက 300 W နဲ႔ကို ေလာက္ေနၿပီတဲ့။ Casing ၀ယ္ေတာ့ သတိထားခဲ့ရတာက Front Panel မွာ USB Port ပါတာနဲ႔ ေဘးမွာ Fan ပါတာကို ေရြး၀ယ္ရတာပါ။
Monitor ကေတာ့ အဆင္ေျပပါတယ္။ SAMSUNG ကို ေနာက္ဆံုးေပၚ Model ကိုရလာတယ္။ ေဘးက ဖန္ကြပ္ေလးေတြနဲ႔ဆိုေတာ့ အေတာ္ေလးၾကည့္လို႔လွပါတယ္။ ကာလာထြက္ကလည္း အေတာ္စိုပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီ Model ကိုရဖို႔ ေလးငါးရက္ေလာက္ ေစာင့္ရပါေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔က အြန္လိုင္းေပၚကေန အဲဒီ Model ကိုျမင္ၿပီးကတည္းက ႀကိဳက္ေနၾကတာကိုး။
အင္တာနက္စက္ဆိုေတာ့ သက္သာတာက DVD Drive ထည့္စရာမလိုတာ၊ UPS ပါစရာ မလိုတာရယ္ပါ။ UPS အစား Linyama ကိုသံုးမွာမို႔ပါ။ Linyama ကလည္း UPS ပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ဆိုလိုတာက PowerTree လိုမ်ိဳး UPS ၀ယ္စရာမလိုတာကို ေျပာတာပါ။
Hard Disk ကေတာ့ Seagate ပါပဲ။ ဆိုင္ေတြကလည္း Seagate ပဲ ရွိၾကပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ဆိုင္ေတြက SAMSUNG လည္းထားပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ SAMSUNG က အပ်က္မ်ားလို႔ စိတ္ကူးထဲေတာင္ မရွိပါဘူး။ အရင္တုန္းက Western Digital တို႔ Maxtor တို႔ကိုေတာင္ ျပန္သတိရပါေသးတယ္။ အဲဒါေတြသာရွိရင္ အဲဒါေတြပဲ ၀ယ္လိုက္မွာ။ Hard Disk ၀ယ္တဲ့အခါမွာေတာ့ ၾကည့္ရတာက RPM ဘယ္ေလာက္ ရွိသလဲဆိုတာပါ။ ဒါေပမဲ့လက္ရွိ ေစ်းကြက္ထဲမွာေတာ့ အကုန္လံုးက 7200 RPM ကိုပဲ ထားၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ တကယ္စကားေျပာတာက Buffer ပါ။ ခက္တာက Hard Disk မွာ buffer ဘယ္ေလာက္ပါသလဲဆိုတာ Hard Disk ကိုၾကည့္ၿပီး မသိႏိုင္တာပါပဲ။
သူငယ္ခ်င္းက Hard Disk Fan ေတြ ၀ယ္ခဲ့ရဦးမလားလို႔ ေမးပါတယ္။ တကယ္တမ္းက 80GB ေက်ာ္တာနဲ႔ Fan တပ္သင့္ပါၿပီ။ ဒါေပမဲ့ ဆုိင္ေလးကို Silent ျဖစ္ေစခ်င္လို႔ မ၀ယ္ပါနဲ႔ေတာ့ကြာဆိုၿပီး ေျပာခဲ့ပါတယ္။
ကြန္ပ်ဴတာေတြ၀ယ္ၿပီ
ကြန္ပ်ဴတာေတြ၀ယ္ေတာ့ ရန္ကုန္ကိုသြား၀ယ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က မအားလို႔ လိုက္မသြားႏိုင္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ေရးေပးတဲ့ စာရင္းအတိုင္း သူငယ္ခ်င္းက သြား၀ယ္ခဲ့ပါတယ္။
တကယ္တမ္း ကြန္ပ်ဴတာေတြ၀ယ္ေတာ့ မွန္းခ်က္နဲ႔ ႏွမ္းထြက္မကိုက္ပါ။ ပထမဆံုးက Motherboard ပါ။ Golden Power မွာသြား၀ယ္ေတာ့ GCMX ေတြက မ၀င္ေတာ့ဘူး။ P5KPL ဆိုတာရွိတယ္ GCMX လိုပဲလို႔ ေျပာပါတယ္။ Chipset ကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ GCMX ထက္ေတာင္ ျမင့္ေနလို႔ Client 16 လံုးစာအတြက္ ၀ယ္လိုက္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေစ်းကလည္း GCMX နဲ႔ နင္လားငါလားပဲ ရွိတာကိုး။
ေနာက္တစ္ခုက RAM ပါ။ ကၽြန္ေတာ္မွာလိုက္တာက RAM မွာ Kingston က ေကာင္းတယ္။ ဒါေပမဲ့ အတုေပါတယ္လို႔ ေျပာလိုက္လို႔ သူငယ္ခ်င္းက KingSton ကို မ၀ယ္ရဲေတာ့ဘူး။ သူက Cosair ေတြကို ၀ယ္ခ်လာပါတယ္။ Cosair က KingSton ထက္ပိုေစ်းႀကီးပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ Package နဲ႔လာတာေၾကာင့္ စိတ္ခ်ရသေယာင္ ရွိပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ 2GB ဆိုၿပီး မလာဘဲ 1GB ႏွစ္ေခ်ာင္းကို Package တစ္ခုတည္းမွာပဲ Twin ဆိုၿပီး ထည့္ေပးထားတာေၾကာင့္ ပိုအဆင္ေျပပါတယ္။ တကယ္လို႔ 2GB ရလည္း ကၽြန္ေတာ္က မ၀ယ္ခိုင္းပါဘူး။ 1GB ႏွစ္ေခ်ာင္းစိုက္မွ Dual Channel ရမွာမို႔ပါ။
ေနာက္တစ္ခုအဆင္မေျပတာက Processor ပါ။ မွန္းတုန္းကေတာ့ Dual Core ကို FSB မ်ားမ်ား၊ Cache မ်ားမ်ားေပါ့။ ဒါေပမဲ့ တကယ္တမ္း၀ယ္လို႔ရတာက FSB ကေတာ့ 800 MHz ရပါရဲ႕။ ဒါေပမဲ့ Cache က 1MB ပဲရွိပါတယ္။ 2MB ေလာက္ဆို ပိုေကာင္းမွာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ 2MB က ဘယ္လိုမွ ရွာလို႔မရခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့လည္း အင္တာနက္သံုးရံုပဲဥစၥာ သိပ္ Heavy ႀကီးမလိုပါဘူးလို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေျဖသိမ့္ရပါတယ္။
Casing ကိုေတာ့ သူငယ္ခ်င္းက 2theMax ေတြ Gview ေတြ သံုးခ်င္တာလို႔ ေျပာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က အကုန္အက်မ်ားေနမယ္ Casing က Performance နဲ႔ဆိုင္တာမဟုတ္ဘူး ရိုရိုး ထိုင္း Casing ေလာက္သာ ၀ယ္လို႔ေျပာလို႔ ထိုင္း Casing ေတြပဲ သူက ၀ယ္လာပါတယ္။ ဒါေတာင္ Casing ထဲပါတဲ့ Power Supply ေတြက 400 W ေတြပဲ ထြက္လို႔ ဆင္ထားတာေတြနဲ႔ ေလာက္ရဲ႕လားဆိုၿပီး Asus Website ထဲ၀င္ၿပီး Power Usage ကို တြက္ၾကည့္ရပါေသးတယ္။ အဲ သူေျပာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔သံုးထားတာေတြက 300 W နဲ႔ကို ေလာက္ေနၿပီတဲ့။ Casing ၀ယ္ေတာ့ သတိထားခဲ့ရတာက Front Panel မွာ USB Port ပါတာနဲ႔ ေဘးမွာ Fan ပါတာကို ေရြး၀ယ္ရတာပါ။
Monitor ကေတာ့ အဆင္ေျပပါတယ္။ SAMSUNG ကို ေနာက္ဆံုးေပၚ Model ကိုရလာတယ္။ ေဘးက ဖန္ကြပ္ေလးေတြနဲ႔ဆိုေတာ့ အေတာ္ေလးၾကည့္လို႔လွပါတယ္။ ကာလာထြက္ကလည္း အေတာ္စိုပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီ Model ကိုရဖို႔ ေလးငါးရက္ေလာက္ ေစာင့္ရပါေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔က အြန္လိုင္းေပၚကေန အဲဒီ Model ကိုျမင္ၿပီးကတည္းက ႀကိဳက္ေနၾကတာကိုး။
အင္တာနက္စက္ဆိုေတာ့ သက္သာတာက DVD Drive ထည့္စရာမလိုတာ၊ UPS ပါစရာ မလိုတာရယ္ပါ။ UPS အစား Linyama ကိုသံုးမွာမို႔ပါ။ Linyama ကလည္း UPS ပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ဆိုလိုတာက PowerTree လိုမ်ိဳး UPS ၀ယ္စရာမလိုတာကို ေျပာတာပါ။
Hard Disk ကေတာ့ Seagate ပါပဲ။ ဆိုင္ေတြကလည္း Seagate ပဲ ရွိၾကပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ဆိုင္ေတြက SAMSUNG လည္းထားပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ SAMSUNG က အပ်က္မ်ားလို႔ စိတ္ကူးထဲေတာင္ မရွိပါဘူး။ အရင္တုန္းက Western Digital တို႔ Maxtor တို႔ကိုေတာင္ ျပန္သတိရပါေသးတယ္။ အဲဒါေတြသာရွိရင္ အဲဒါေတြပဲ ၀ယ္လိုက္မွာ။ Hard Disk ၀ယ္တဲ့အခါမွာေတာ့ ၾကည့္ရတာက RPM ဘယ္ေလာက္ ရွိသလဲဆိုတာပါ။ ဒါေပမဲ့လက္ရွိ ေစ်းကြက္ထဲမွာေတာ့ အကုန္လံုးက 7200 RPM ကိုပဲ ထားၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ တကယ္စကားေျပာတာက Buffer ပါ။ ခက္တာက Hard Disk မွာ buffer ဘယ္ေလာက္ပါသလဲဆိုတာ Hard Disk ကိုၾကည့္ၿပီး မသိႏိုင္တာပါပဲ။
သူငယ္ခ်င္းက Hard Disk Fan ေတြ ၀ယ္ခဲ့ရဦးမလားလို႔ ေမးပါတယ္။ တကယ္တမ္းက 80GB ေက်ာ္တာနဲ႔ Fan တပ္သင့္ပါၿပီ။ ဒါေပမဲ့ ဆုိင္ေလးကို Silent ျဖစ္ေစခ်င္လို႔ မ၀ယ္ပါနဲ႔ေတာ့ကြာဆိုၿပီး ေျပာခဲ့ပါတယ္။
February 5, 2009
အင္တာနက္ကေဖးဆိုင္ တစ္ဆိုင္၏ အတၳဳပၸတၱိ
သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္၏ အင္တာနက္ဆိုင္ေလး ျဖစ္လာဖုိ႔အတြက္ ႀကိဳစားခဲ့ရပံု၊ ႀကံဳခဲ့ရတဲ့ နည္းပညာ အခက္အခဲမ်ားနဲ႔ ေျဖရွင္းခဲ့ပံုေတြကို အပိုင္းေလးေတြ ခဲြၿပီး ေရးတင္သြားပါမယ္။
ဆိုင္ဖြင့္ဖို႔ အႀကံရျခင္း
မံုရြာမွာ အင္တာနက္ကေဖးဆိုင္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သံုးတဲ့သူဦးေရနဲ႔ ဆိုင္အေရအတြက္နဲ႔က မမွ်ဘူး။ ရံုးပိတ္ရက္လိုေန႔ေတြဆိုရင္ ဆိုင္တိုင္း လူျပည့္ေနပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဆိုင္ေတြ အေနနဲ႔ကလည္း ၿပီးျပည့္စံုမႈရယ္လို႔လည္း မရွိပါဘူး။ အဲဒါနဲ႔ပဲ တျခားဆိုင္ေတြထက္သာတဲ့၊ သံုးစဲြသူေတြအတြက္ စိတ္ေက်နပ္မႈ အျပည့္အ၀ရႏိုင္တဲ့ ဆိုင္ေလးဖန္တီးဖို႔ ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းက အႀကံထုတ္ပါေတာ့တယ္။
အဓိကရည္ရြယ္တာကေတာ့
(၁) သံုးရတာ ျမန္ရမယ္
(၂) ေစ်းႏႈန္းသင့္တင့္ရမယ္
(၃) Privacy အျပည့္အ၀ရွိရမယ္
(၄) အင္တာနက္ဆိုင္မွာ ရွိသင့္တဲ့အရာေတြ အကုန္ပါ၀င္ရမယ္ ဆိုတာပါပဲ။
ဆိုင္ေလးျဖစ္လာဖို႔အတြက္ ျပင္ဆင္ရတာေတြ အမ်ားႀကီးရွိေပမဲ့ အခုဒီမွာေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာပိုင္းဆိုင္ရာ နဲ႔ပတ္သတ္တာေတြကိုပဲ ေရးသားသြားပါ့မယ္။
စက္ေတြ၀ယ္ဖို႔ ျပင္ဆင္ျခင္း
စက္ေတြ၀ယ္မယ္ဆုိေတာ့ စၿပီးစဥ္းစားရပါေတာ့တယ္။ ဘယ္ brand ေတြကို သံုးမလဲေပါ့။ အင္တာနက္ သံုးမယ့္စက္ေတြဆိုေတာ့ သိပ္ျမင့္စရာမလိုဘူးေလ။ ဆင္မဲ့ ပစၥည္းေတြကို ဗလာစာရြက္ေပၚ ခ်ေရးၾကည့္ပါတယ္။ Motherboard ကိုေတာ့ Asus ပဲသံုးမယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။ ကိုယ္စားလွယ္ရွိတာေရာ၊ Service Center ရွိတာေရာ မို႔လို႔ပါ။ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္သင္တန္းမွာလည္း သံုးေနတာ၊ ဘာ error မွ ျဖစ္တာမ်ိဳး မရွိခဲ့ဘူးလို႔လည္း ပါတာေပါ့ေလ။
အဲဒါနဲ႔ ဘယ္ Model သံုးမလဲလို႔ စဥ္းစားပါတယ္။ P5GCMX ကိုပဲ သံုးမယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။ ေစ်းလည္း ခ်ိဳတယ္။ လက္ေတြ႔လည္း သံုးေနတာ။ error တက္တာမ်ိဳးလည္း မရွိဘူးေလ။ Chipset ကလည္း 945 Chipset၊ Memory အတြက္ကလည္း DDR2 ကို 667 MHz ထိရတာဆိုေတာ့ အင္တာနက္စက္အတြက္ ေကာင္းေကာင္းလံုေလာက္ေနၿပီးသားေပါ့။
ကဲ ဒါဆို Motherboard ကိုေတာ့ ေရြးၿပီးသြားၿပီ။ ေနာက္တစ္ခုက CPU ကို စဥ္းစားရပါတယ္။ တကယ္တမ္းက်ေတာ့ Celeron D ေလာက္ဆိုရင္ကို ရေနပါၿပီ။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔၀ယ္မဲ့ အခ်ိန္မွာ ေစ်းေတြ အရမ္းက်လာေတာ့ Dual Core တစ္လံုးကိုမွ ေစ်းက ဘာမွရိွေတာ့တာ မဟုတ္ဘူးေလ။ အဲဒါနဲ႔ပဲ Intel Dual Core ေတြကိုပဲ သံုးဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။ တကယ္တမ္း ၀ယ္ရင္ေတာ့ L2 Cache မ်ားမ်ားပါတဲ့ဟာ၊ FSB 800 MHz ေလာက္ ရွိတဲ့ဟာ ၀ယ္မယ္ဆိုၿပီး မွန္းထားပါတယ္။
ေနာက္ RAM ဘယ္ေလာက္ထည့္မလဲေပါ့။ Vista က အင္တာနက္သံုးရင္ ပုိျမန္တယ္ေလ။ ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္ XP နဲ႔ ယွဥ္စမ္းၾကည့္ထားတာ။ ဒါေပမဲ့ Vista က 1GB ထည့္ထားတာေတာင္ အေတာ္ေလးတာ။ ၿပီးေတာ့ Memory ေစ်းေတြကလည္း အေတာ္ေလးက်ေနတာဆိုေတာ့ 2GB သံုးမယ္လို႔ မွန္းလိုက္တယ္။ Kingston က အတုေပါလြန္းလို႔ Cosair ပဲ သံုးမယ္ဆိုၿပီး မွန္းလိုက္ပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခုက Hard Disk ေပါ့။ တကယ္တမ္း 80 GB ဆိုရင္ကို ေတာ္ေတာ္ပိုေနၿပီ။ ဘာမွ ထည့္မွာမွ မဟုတ္ပဲေလ။ ဒါေပမဲ့ ခက္တာက ဆိုင္ေတြကို ဖုန္းဆက္ေမးၾကည့္ေတာ့ 80GB ေတြ မရွိေတာ့ဘူး၊ 120 GB အနည္းဆံုး ရွိတယ္လို႔ ျပန္ေျဖၾကပါတယ္။ 120 GB သံုးမယ္လုပ္ေတာ့ 120 GB နဲ႔ 160 GB က ေစ်းက ေထာင္ဂဏန္းပဲ ကြာတာဆိုေတာ့ 160 GB ပဲ သံုးမယ္ဆိုၿပီး မွန္းလိုက္ပါတယ္။ အမ်ိဳးအစားကေတာ့ Seagate ပဲေပါ့ေလ။
ေနာက္တစ္ခုက Power Supply။ သူက အေရးအႀကီးဆံုးပဲ။ မွားလို႔ မျဖစ္ဘူးေလ။ ႀကိဳက္တာကေတာ့ SVC အမ်ိဳးအစားကို ႀကိဳက္ေပမဲ့ သူက ေစ်းႀကီးလြန္းတယ္။ မျဖစ္ဘူး။ Casing ေတြမွာ တစ္ခါတည္း ပါတဲ့ Power Supply ေတြကိုလည္း သိပ္မႀကိဳက္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ စံုစမ္းၾကည့္ေတာ့ ထိုင္း Casing ေတြရွိတယ္။ Watt ျပည့္တယ္၊ မွန္တယ္ဆိုတာနဲ႔ အဲဒါေတြကိုပဲ သံုးဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။
အဲဒီလိုနဲ႔ System Unit အတြက္ အကုန္လံုးအဆင္ေျပသြားၿပီ။
ေနာက္တစ္ခုက Monitor။
သံုးမွာကေတာ့ LCD ပဲသံုးမွာေပါ့။ မီးအားစား သက္သာတယ္။ သံုးတဲ့သူေတြ အတြက္လည္း မ်က္လံုး ထိခုိက္မႈနည္းတယ္။ Style လည္းမိတယ္ေလ။ ခက္တာက ဘယ္အမ်ိဳးအစား သံုးမလဲ။ လက္မ ဘက္ေလာက္ သံုးမလဲ အဲဒါက ေတာ္ေတာ္စဥ္းစားရတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္က ViewSonic ပဲႀကိဳက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ထင္တာ မမွားဘူးဆိုရင္ ViewSonic က ျမန္မာျပည္ရဲ႕ LCD Monitor ေစ်းကြက္မွာ ပထမဦးဆံုး Distributor ပါ။ အရင္တုန္းကလည္း ဆင္ေပးေနက်။ ပ်က္တာေတြ ဘာေတြမရွိဘူး။
ဒါေပမဲ့ သူငယ္ခ်င္းက တျခားအမ်ိဳးအစားေတြကို စမ္းၾကည့္ခ်င္ေသးတယ္လို႔ ေျပာတာနဲ႔ လွည့္စံုးစမ္းၾကည့္မိတယ္။ အသိတစ္ေယာက္က သူ LCD Monitor ေတြကို ယွဥ္စမ္းၾကည့္တာ ViewSonic က Color အမဲြဆံုးပဲလို႔ ေျပာေတာ့ နည္းနည္း စဥ္းစားစရာ ျဖစ္သြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ViewSonic ကို အဲဒီလို ယွဥ္မစမ္းဘူးဖူး။ အဲဒါနဲ႔ အြန္လိုင္းေပၚတက္ၿပီး Forum ေတြထဲ ေမႊၾကည့္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက Samsung အေၾကာင္းကို အေျပာမ်ားၾကတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ဒီမွာရွိတဲ့ Samsung Model တစ္ခု အေၾကာင္းကို လိုက္ဖတ္ၾကည့္ေတာ့ သံုးဖူးတဲ့သူ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ႀကိဳက္ၾကတယ္လို႔ ေရးထားၾကတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ကဲ.. Samsung ပဲ၀ယ္မယ္။ သံုးတဲ့သူေတြလည္း အားရပါးရၾကည့္ႏိုင္ေအာင္ 19 လက္မကိုပဲ ၀ယ္မယ္ဆိုၿပီး စဥ္းစားလိုက္ၾကတယ္။
အပိုင္း(၂) ပစၥည္းေတြ၀ယ္ၿပီ….. အား ဆက္လက္ေရးသားပါဦးမည္။
ဆိုင္ဖြင့္ဖို႔ အႀကံရျခင္း
မံုရြာမွာ အင္တာနက္ကေဖးဆိုင္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သံုးတဲ့သူဦးေရနဲ႔ ဆိုင္အေရအတြက္နဲ႔က မမွ်ဘူး။ ရံုးပိတ္ရက္လိုေန႔ေတြဆိုရင္ ဆိုင္တိုင္း လူျပည့္ေနပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဆိုင္ေတြ အေနနဲ႔ကလည္း ၿပီးျပည့္စံုမႈရယ္လို႔လည္း မရွိပါဘူး။ အဲဒါနဲ႔ပဲ တျခားဆိုင္ေတြထက္သာတဲ့၊ သံုးစဲြသူေတြအတြက္ စိတ္ေက်နပ္မႈ အျပည့္အ၀ရႏိုင္တဲ့ ဆိုင္ေလးဖန္တီးဖို႔ ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းက အႀကံထုတ္ပါေတာ့တယ္။
အဓိကရည္ရြယ္တာကေတာ့
(၁) သံုးရတာ ျမန္ရမယ္
(၂) ေစ်းႏႈန္းသင့္တင့္ရမယ္
(၃) Privacy အျပည့္အ၀ရွိရမယ္
(၄) အင္တာနက္ဆိုင္မွာ ရွိသင့္တဲ့အရာေတြ အကုန္ပါ၀င္ရမယ္ ဆိုတာပါပဲ။
ဆိုင္ေလးျဖစ္လာဖို႔အတြက္ ျပင္ဆင္ရတာေတြ အမ်ားႀကီးရွိေပမဲ့ အခုဒီမွာေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာပိုင္းဆိုင္ရာ နဲ႔ပတ္သတ္တာေတြကိုပဲ ေရးသားသြားပါ့မယ္။
စက္ေတြ၀ယ္ဖို႔ ျပင္ဆင္ျခင္း
စက္ေတြ၀ယ္မယ္ဆုိေတာ့ စၿပီးစဥ္းစားရပါေတာ့တယ္။ ဘယ္ brand ေတြကို သံုးမလဲေပါ့။ အင္တာနက္ သံုးမယ့္စက္ေတြဆိုေတာ့ သိပ္ျမင့္စရာမလိုဘူးေလ။ ဆင္မဲ့ ပစၥည္းေတြကို ဗလာစာရြက္ေပၚ ခ်ေရးၾကည့္ပါတယ္။ Motherboard ကိုေတာ့ Asus ပဲသံုးမယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။ ကိုယ္စားလွယ္ရွိတာေရာ၊ Service Center ရွိတာေရာ မို႔လို႔ပါ။ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္သင္တန္းမွာလည္း သံုးေနတာ၊ ဘာ error မွ ျဖစ္တာမ်ိဳး မရွိခဲ့ဘူးလို႔လည္း ပါတာေပါ့ေလ။
အဲဒါနဲ႔ ဘယ္ Model သံုးမလဲလို႔ စဥ္းစားပါတယ္။ P5GCMX ကိုပဲ သံုးမယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။ ေစ်းလည္း ခ်ိဳတယ္။ လက္ေတြ႔လည္း သံုးေနတာ။ error တက္တာမ်ိဳးလည္း မရွိဘူးေလ။ Chipset ကလည္း 945 Chipset၊ Memory အတြက္ကလည္း DDR2 ကို 667 MHz ထိရတာဆိုေတာ့ အင္တာနက္စက္အတြက္ ေကာင္းေကာင္းလံုေလာက္ေနၿပီးသားေပါ့။
ကဲ ဒါဆို Motherboard ကိုေတာ့ ေရြးၿပီးသြားၿပီ။ ေနာက္တစ္ခုက CPU ကို စဥ္းစားရပါတယ္။ တကယ္တမ္းက်ေတာ့ Celeron D ေလာက္ဆိုရင္ကို ရေနပါၿပီ။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔၀ယ္မဲ့ အခ်ိန္မွာ ေစ်းေတြ အရမ္းက်လာေတာ့ Dual Core တစ္လံုးကိုမွ ေစ်းက ဘာမွရိွေတာ့တာ မဟုတ္ဘူးေလ။ အဲဒါနဲ႔ပဲ Intel Dual Core ေတြကိုပဲ သံုးဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။ တကယ္တမ္း ၀ယ္ရင္ေတာ့ L2 Cache မ်ားမ်ားပါတဲ့ဟာ၊ FSB 800 MHz ေလာက္ ရွိတဲ့ဟာ ၀ယ္မယ္ဆိုၿပီး မွန္းထားပါတယ္။
ေနာက္ RAM ဘယ္ေလာက္ထည့္မလဲေပါ့။ Vista က အင္တာနက္သံုးရင္ ပုိျမန္တယ္ေလ။ ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္ XP နဲ႔ ယွဥ္စမ္းၾကည့္ထားတာ။ ဒါေပမဲ့ Vista က 1GB ထည့္ထားတာေတာင္ အေတာ္ေလးတာ။ ၿပီးေတာ့ Memory ေစ်းေတြကလည္း အေတာ္ေလးက်ေနတာဆိုေတာ့ 2GB သံုးမယ္လို႔ မွန္းလိုက္တယ္။ Kingston က အတုေပါလြန္းလို႔ Cosair ပဲ သံုးမယ္ဆိုၿပီး မွန္းလိုက္ပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခုက Hard Disk ေပါ့။ တကယ္တမ္း 80 GB ဆိုရင္ကို ေတာ္ေတာ္ပိုေနၿပီ။ ဘာမွ ထည့္မွာမွ မဟုတ္ပဲေလ။ ဒါေပမဲ့ ခက္တာက ဆိုင္ေတြကို ဖုန္းဆက္ေမးၾကည့္ေတာ့ 80GB ေတြ မရွိေတာ့ဘူး၊ 120 GB အနည္းဆံုး ရွိတယ္လို႔ ျပန္ေျဖၾကပါတယ္။ 120 GB သံုးမယ္လုပ္ေတာ့ 120 GB နဲ႔ 160 GB က ေစ်းက ေထာင္ဂဏန္းပဲ ကြာတာဆိုေတာ့ 160 GB ပဲ သံုးမယ္ဆိုၿပီး မွန္းလိုက္ပါတယ္။ အမ်ိဳးအစားကေတာ့ Seagate ပဲေပါ့ေလ။
ေနာက္တစ္ခုက Power Supply။ သူက အေရးအႀကီးဆံုးပဲ။ မွားလို႔ မျဖစ္ဘူးေလ။ ႀကိဳက္တာကေတာ့ SVC အမ်ိဳးအစားကို ႀကိဳက္ေပမဲ့ သူက ေစ်းႀကီးလြန္းတယ္။ မျဖစ္ဘူး။ Casing ေတြမွာ တစ္ခါတည္း ပါတဲ့ Power Supply ေတြကိုလည္း သိပ္မႀကိဳက္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ စံုစမ္းၾကည့္ေတာ့ ထိုင္း Casing ေတြရွိတယ္။ Watt ျပည့္တယ္၊ မွန္တယ္ဆိုတာနဲ႔ အဲဒါေတြကိုပဲ သံုးဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။
အဲဒီလိုနဲ႔ System Unit အတြက္ အကုန္လံုးအဆင္ေျပသြားၿပီ။
ေနာက္တစ္ခုက Monitor။
သံုးမွာကေတာ့ LCD ပဲသံုးမွာေပါ့။ မီးအားစား သက္သာတယ္။ သံုးတဲ့သူေတြ အတြက္လည္း မ်က္လံုး ထိခုိက္မႈနည္းတယ္။ Style လည္းမိတယ္ေလ။ ခက္တာက ဘယ္အမ်ိဳးအစား သံုးမလဲ။ လက္မ ဘက္ေလာက္ သံုးမလဲ အဲဒါက ေတာ္ေတာ္စဥ္းစားရတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္က ViewSonic ပဲႀကိဳက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ထင္တာ မမွားဘူးဆိုရင္ ViewSonic က ျမန္မာျပည္ရဲ႕ LCD Monitor ေစ်းကြက္မွာ ပထမဦးဆံုး Distributor ပါ။ အရင္တုန္းကလည္း ဆင္ေပးေနက်။ ပ်က္တာေတြ ဘာေတြမရွိဘူး။
ဒါေပမဲ့ သူငယ္ခ်င္းက တျခားအမ်ိဳးအစားေတြကို စမ္းၾကည့္ခ်င္ေသးတယ္လို႔ ေျပာတာနဲ႔ လွည့္စံုးစမ္းၾကည့္မိတယ္။ အသိတစ္ေယာက္က သူ LCD Monitor ေတြကို ယွဥ္စမ္းၾကည့္တာ ViewSonic က Color အမဲြဆံုးပဲလို႔ ေျပာေတာ့ နည္းနည္း စဥ္းစားစရာ ျဖစ္သြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ViewSonic ကို အဲဒီလို ယွဥ္မစမ္းဘူးဖူး။ အဲဒါနဲ႔ အြန္လိုင္းေပၚတက္ၿပီး Forum ေတြထဲ ေမႊၾကည့္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက Samsung အေၾကာင္းကို အေျပာမ်ားၾကတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ဒီမွာရွိတဲ့ Samsung Model တစ္ခု အေၾကာင္းကို လိုက္ဖတ္ၾကည့္ေတာ့ သံုးဖူးတဲ့သူ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ႀကိဳက္ၾကတယ္လို႔ ေရးထားၾကတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ကဲ.. Samsung ပဲ၀ယ္မယ္။ သံုးတဲ့သူေတြလည္း အားရပါးရၾကည့္ႏိုင္ေအာင္ 19 လက္မကိုပဲ ၀ယ္မယ္ဆိုၿပီး စဥ္းစားလိုက္ၾကတယ္။
အပိုင္း(၂) ပစၥည္းေတြ၀ယ္ၿပီ….. အား ဆက္လက္ေရးသားပါဦးမည္။
January 14, 2009
Asus P5B Deluxe and Core2 Duo
တစ္ေန႔က သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ဖုန္းဆက္ပါတယ္။ သူ႔စက္ကို အသစ္၀ယ္လာတဲ့ Core2Duo ေျပာင္းတပ္လိုက္တာ ဖြင့္မရေတာ့လို႔
ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲလို႔ ေမးပါတယ္။ Monitor ေပၚမွာေတာင္ ဘာမွမေပၚဘူးဆိုၿပီး ေျပာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ငါလာခဲ့ပါမယ္ကြာဆိုၿပီး
သြားၾကည့္လိုက္ပါတယ္။
ေရာက္တဲ့အခါမွာ စက္ကိုဖြင့္ၾကည့္တယ္။ စက္ကဖြင့္တဲ့အခ်ိန္မွာ ခဏေလးတက္လာလိုက္၊ ၿပီးေတာ့ က်သြားလိုက္နဲ႔
ျဖစ္ေနပါတယ္။ စက္တက္လာတယ္ဆိုတာကေတာင္ ေမာ္နီတာမွာ ဘာမွမေပၚပါဘူး။ CPU Fan နဲ႔ Power Supply Fan ေတြ လည္လာလိုက္
ရပ္သြားလိုက္ အဲဒီလိုျဖစ္တာပါ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း စဥ္းစားတာေပါ့။ Power Supply ကမ်ား Watt နည္းတာလားေပါ့။ Core2 Duo က Power
Usage မ်ားတာကိုး။ အဲဒါနဲ႔ Power Supply ကို ျဖဳတ္ၿပီး Watt ၾကည့္လိုက္ပါတယ္။ Watt က 350 W တဲ့။ အဲဒါနဲ႔ နည္းလို႔လားမသိဘူးဆိုၿပီး
တျခားစက္မွာတပ္ထားတဲ့ 550 W Power Supply နဲ႔ ေျပာင္းတပ္ၾကည့္ပါတယ္။ အဲဒါလည္း မရဘူး။ အင္း 550 W ႀကီးတပ္ထားတာေတာင္
ျဖစ္တာဆိုေတာ့ Power Supply ကေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ဘူးဆိုၿပီး တြက္လိုက္ပါတယ္။ Motherboard ကလားမသိဘူးဆိုၿပီး တြက္ၾကည့္မိတယ္။
အဲဒါနဲ႔ အရင္က သံုးေနတဲ့ Pentium D Processor ကို ျပန္တပ္ၾကည့္တယ္။ အဲဒီလိုက်ေတာ့ အေကာင္း။ ဖ်တ္ခနဲ တက္လာတယ္။
ဒါဆိုေသခ်ာၿပီေပါ့။ Motherboard က Core2Duo Processor ကို မသိတာပဲ။ Motherboard က Asus P5B Deluxe ပါ။ Chipset က 965 ေလ။
အဲဒါနဲ႔ Manual ၾကည့္ဦးမွပဲဆိုၿပီး သူငယ္ခ်င္းကို Manual ရွိလားလို႔ ေမးလိုက္တယ္။ သူက မရွိေတာ့ဘူးဆိုတာနဲ႔ အြန္လိုင္းေပၚတက္ၿပီး
P5B Deluxe ရဲ႕ Manual ကို Download လုပ္ၿပီး ဖတ္ၾကည့္ပါတယ္။ Manual ထဲ ေရးထားတာကေတာ့ Core2 Quad ထိေတာင္ ရတယ္လို႔
ေရးထားတာ။ ဟ အဲဒါဆိုဘာေၾကာင့္ အခုလိုမသိသလဲဆိုၿပီး စဥ္းစားၾကည့္မိတယ္။
ေနာက္ဆံုးေတာ့ BIOS တစ္ခုပဲ ျဖစ္ႏိုင္စရာရွိတာပဲ ဆုိၿပီးတြက္လိုက္တယ္။ BIOS ကို Upgrade လုပ္ၾကည့္ရမွာပဲဆိုၿပီး Asus Website ထဲ၀င္ၿပီး
P5B Deluxe ရဲ႕ BIOS Update ကို ရွာၾကည့္ပါတယ္။ အားပါး P5B Deluxe အတြက္ release လုပ္ထားတဲ့ BIOS Update ေတြက မနည္းဘူးဘဲ။
အဲဒါနဲ႔ ေနာက္ဆံုး BIOS Update ကို down လိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ Motherboard ၀ယ္တုန္းကပါတဲ့ CD ေခြကိုဖြင့္ၿပီး Asus Update Program
ကို စက္မွာ Install လုပ္လိုက္ပါတယ္။ အရင္ Pentium D ေလးကို သံုးရတာေပါ့ေနာ္။ ၿပီးေတာ့ အဲဒီ Program နဲ႔ BIOS ကို Upgrade လုပ္လိုက္
ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ shutdown လုပ္၊ Core2Duo ေလး ျပန္တပ္။ ျပန္ဖြင့္လိုက္တဲ့အခါ ဖ်တ္ခနဲ ပြင့္လာေၾကာင္းပါဗ်ာ။
မွတ္ခ်က္။ ။ BIOS ကို Upgrade ျပဳလုပ္ျခင္းဟာ အခန္႔မသင့္ရင္ Motherboard ပ်က္စီးသြားတဲ့အထိ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ခဏခဏ မလုပ္သင့္ပါ။
အခုလို မျဖစ္မေနအခ်ိန္မွသာ လုပ္သင့္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ Upgrade လုပ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ မီးမပ်က္ဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့
လင္းရာမ နဲ႔ ကြန္ပ်ဴတာကိုခ်ိတ္ၿပီး လုပ္ပါတယ္။
ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲလို႔ ေမးပါတယ္။ Monitor ေပၚမွာေတာင္ ဘာမွမေပၚဘူးဆိုၿပီး ေျပာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ငါလာခဲ့ပါမယ္ကြာဆိုၿပီး
သြားၾကည့္လိုက္ပါတယ္။
ေရာက္တဲ့အခါမွာ စက္ကိုဖြင့္ၾကည့္တယ္။ စက္ကဖြင့္တဲ့အခ်ိန္မွာ ခဏေလးတက္လာလိုက္၊ ၿပီးေတာ့ က်သြားလိုက္နဲ႔
ျဖစ္ေနပါတယ္။ စက္တက္လာတယ္ဆိုတာကေတာင္ ေမာ္နီတာမွာ ဘာမွမေပၚပါဘူး။ CPU Fan နဲ႔ Power Supply Fan ေတြ လည္လာလိုက္
ရပ္သြားလိုက္ အဲဒီလိုျဖစ္တာပါ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း စဥ္းစားတာေပါ့။ Power Supply ကမ်ား Watt နည္းတာလားေပါ့။ Core2 Duo က Power
Usage မ်ားတာကိုး။ အဲဒါနဲ႔ Power Supply ကို ျဖဳတ္ၿပီး Watt ၾကည့္လိုက္ပါတယ္။ Watt က 350 W တဲ့။ အဲဒါနဲ႔ နည္းလို႔လားမသိဘူးဆိုၿပီး
တျခားစက္မွာတပ္ထားတဲ့ 550 W Power Supply နဲ႔ ေျပာင္းတပ္ၾကည့္ပါတယ္။ အဲဒါလည္း မရဘူး။ အင္း 550 W ႀကီးတပ္ထားတာေတာင္
ျဖစ္တာဆိုေတာ့ Power Supply ကေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ဘူးဆိုၿပီး တြက္လိုက္ပါတယ္။ Motherboard ကလားမသိဘူးဆိုၿပီး တြက္ၾကည့္မိတယ္။
အဲဒါနဲ႔ အရင္က သံုးေနတဲ့ Pentium D Processor ကို ျပန္တပ္ၾကည့္တယ္။ အဲဒီလိုက်ေတာ့ အေကာင္း။ ဖ်တ္ခနဲ တက္လာတယ္။
ဒါဆိုေသခ်ာၿပီေပါ့။ Motherboard က Core2Duo Processor ကို မသိတာပဲ။ Motherboard က Asus P5B Deluxe ပါ။ Chipset က 965 ေလ။
အဲဒါနဲ႔ Manual ၾကည့္ဦးမွပဲဆိုၿပီး သူငယ္ခ်င္းကို Manual ရွိလားလို႔ ေမးလိုက္တယ္။ သူက မရွိေတာ့ဘူးဆိုတာနဲ႔ အြန္လိုင္းေပၚတက္ၿပီး
P5B Deluxe ရဲ႕ Manual ကို Download လုပ္ၿပီး ဖတ္ၾကည့္ပါတယ္။ Manual ထဲ ေရးထားတာကေတာ့ Core2 Quad ထိေတာင္ ရတယ္လို႔
ေရးထားတာ။ ဟ အဲဒါဆိုဘာေၾကာင့္ အခုလိုမသိသလဲဆိုၿပီး စဥ္းစားၾကည့္မိတယ္။
ေနာက္ဆံုးေတာ့ BIOS တစ္ခုပဲ ျဖစ္ႏိုင္စရာရွိတာပဲ ဆုိၿပီးတြက္လိုက္တယ္။ BIOS ကို Upgrade လုပ္ၾကည့္ရမွာပဲဆိုၿပီး Asus Website ထဲ၀င္ၿပီး
P5B Deluxe ရဲ႕ BIOS Update ကို ရွာၾကည့္ပါတယ္။ အားပါး P5B Deluxe အတြက္ release လုပ္ထားတဲ့ BIOS Update ေတြက မနည္းဘူးဘဲ။
အဲဒါနဲ႔ ေနာက္ဆံုး BIOS Update ကို down လိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ Motherboard ၀ယ္တုန္းကပါတဲ့ CD ေခြကိုဖြင့္ၿပီး Asus Update Program
ကို စက္မွာ Install လုပ္လိုက္ပါတယ္။ အရင္ Pentium D ေလးကို သံုးရတာေပါ့ေနာ္။ ၿပီးေတာ့ အဲဒီ Program နဲ႔ BIOS ကို Upgrade လုပ္လိုက္
ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ shutdown လုပ္၊ Core2Duo ေလး ျပန္တပ္။ ျပန္ဖြင့္လိုက္တဲ့အခါ ဖ်တ္ခနဲ ပြင့္လာေၾကာင္းပါဗ်ာ။
မွတ္ခ်က္။ ။ BIOS ကို Upgrade ျပဳလုပ္ျခင္းဟာ အခန္႔မသင့္ရင္ Motherboard ပ်က္စီးသြားတဲ့အထိ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ခဏခဏ မလုပ္သင့္ပါ။
အခုလို မျဖစ္မေနအခ်ိန္မွသာ လုပ္သင့္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ Upgrade လုပ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ မီးမပ်က္ဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့
လင္းရာမ နဲ႔ ကြန္ပ်ဴတာကိုခ်ိတ္ၿပီး လုပ္ပါတယ္။
December 27, 2008
thirt party softမွာ deffault setting ျပန္လုပ္ခ်င္ရင္
ေခါင္းစဥ္ကေတာ့ နဲနဲလြဲေနသလားမသိဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ျဖစ္ခဲ့ဖူးတာေလးပါ။ ကၽြန္ေတာ္ အရင္က ျပည္တြင္းကေလ ကိုယ္သိတဲ့နည္းပညာေလးေတြေရးဖူးပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ internet အဆင္မေျပတာနဲ႔ ဆက္မေရးျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။ ခု ကၽြန္ေတာ္ႏိုင္ငံျခားကို တာ၀န္တစ္ခုနဲ႔ ခဏေရာက္ေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေရာက္တဲ့ေနရာက internet မရဘူး။ အဲတာနဲ႔ internet ကို hand phone နဲ႔ ခ်ိတ္သုံးဖို႔လုပ္တယ္။ ဒီႏိုင္ငံမွာ က GSM company ႏွစ္ခုရွိတယ္။ beeline နဲ႔ megafon.။ ကၽြန္ေတာ္ ကႏွစ္မ်ဳိးလုံးသုံးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သုံးတဲ့ hand set က Nokia အဲတာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ Nokia PC suite တင္လိုက္တယ္။ ပထမ megafon နဲ႔သုံးတယ္။ ဘာမွလုပ္စရာမလိုဘူး။ Nokia PC Suite ကိုဖြင့္ Connect to the Internet ကို ႏွိပ္လိုက္တာ auto connect နဲ႔ သူ႔ဟာသူခ်ိတ္သြားတယ္။ ေနာက္ beeline နဲ႔သုံးတယ္။ သူကမခ်ိတ္ဘူး။ setting ထဲမွာ beeline ကို ေရြးေပးရတယ္။ beeline နဲ႔က connection မေကာင္းဘူး။ အဲတာနဲ႔ mega နဲ႔ ျပန္သုံးေတာ့့ ၀င္လို႔မရေတာ့ဘူး။ setting ထဲက သူသိတဲ့ ကဒ္ေတြထဲမွာ mega မပါဘူး။ auto connect လုပ္လို႔လည္းမရဘူး။ ေနာက္ဆုံးေရြးထားတာနဲ႔ပဲ တက္ေနၿပီးမခ်ိတ္ဘူး။ အမ်ဳိးမ်ဳိးလုပ္ၾကည့္တယ္။ unstall လုပ္ၿပီး ျပန္တင္ၾကည့္တယ္။ မရဘူး။ ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ေခါင္းထဲ ေပၚလာတာတစ္ခုကိုလုပ္လိုက္တယ္။ အဲတာက window user account တစ္ခုအသစ္လုပ္လိုက္တယ္။ window မွာ new account လုပ္လိုက္ရင္ third party software ေတြရဲ႔ setting ေတြက default ျဖစ္သြားတယ္ေလ။ ေနာက္ mega ကဒ္နဲ႔ ျပန္တက္လိုက္တာရသြားတယ္။
October 23, 2008
ေဖာ့ျပားကယ္လို႔။
လြန္ခဲ့တဲ့၅ႏွစ္ေလာက္က သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကိုလိုက္၀ယ္ေပးတာ။ အဲဒီအခ်ိန္က star ေတာ့မဟုတ္ဘူး super ပဲ Pentium III Cel 700MHz, 128MB, HD 40GB, Soud Card Seperate, VGA Build in နဲ႔ မွတ္မွတ္ ရရ ငါးသိန္းေလာက္ေပးရတယ္။ တေန႔က ဆိုင္ကိုလာပို႔တယ္ Memory ထပ္တိုးမယ္။၀င္းဒိုးျပန္တင္မယ္။ sound က အသံမထြက္ဘူးၾကည့္ေပးပါလို႔ေျပာတယ္။အိုေက သူ႔ 128MB pc100 နဲ႔ ၀င္းဒိုးတင္တယ္ sound ကေတာ့ physical ေၾကာင္ေနတာနဲ႔ sound card အသစ္စိုက္လိုက္တယ္။ဒီအထိအားလံုးအုိေက ေနာက္ဆံုးအဆင့္ Memory 256MB PC133MHz ကိုလက္စသိမ္းစိုက္လိုက္တယ္။အဆင္ေျပတယ္ အဲအဲ နာရီ၀က္ေလာက္ၾကာ ေတာ့ BSOD (Blue Screen Of Death) ျပၿပီးေတာ့ရပ္သြားတယ္။ဒါနဲ႔ Speed မတူလို႔လား ၊ Pair မျဖစ္လို႔လား အသစ္ထည့္လိုက္တဲ့ 256MB ကေၾကာင္ေနလို႔လား ... လားေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ 256 MB ကိုျပန္ျဖဳတ္ၿပီး သူ႔ Mem နဲ႔ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာျပန္စမ္းေတာ့အိုေကေနတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ Memory Quality ကိုလည္းယံုၾကည္ ေနေတာ့ လြယ္လြယ္နဲ႔ေတာ့ စိတ္မေလွ်ာ့ဘူး။ ဟိုလိုစမ္းဒီလိုစမ္းရင္းနဲ႔ သူ႔ Mem ထည့္ထည့္ ကၽြန္ေတာ့္တို႔ Mem ထည့္ထည့္ Board လံုး၀မတက္ေတာ့ဘူး။ ကဲ ေဇာေခၽြးျပန္သြားၿပီ ထိုင္ေနရင္အေကာင္းထမွ က်ဳိးဆိုသလို ျဖစ္ေနၿပီ။ ကဲ မထူးဘူး Board ကိုျဖဳတ္ၿပီးေတာ့ အျပင္မွာစမ္းေတာ့ Board တက္လာတယ္ Hard disk နဲ႔လည္း ၀င္းဒိုးကတက္တယ္ ေတာ္ေသးတာေပါ့။ ထပ္စမ္းၾကည့္မယ္ သူ႔Mem ေကာ ဆုိင္က 256 MB အသစ္ပါ တြဲစမ္း တာ ပ်မ္းမွ် ငါးနာရီ၀န္းက်င္ေလာက္ေတာက္ေလွ်ာက္ စမ္းၾကည့္ ဂိမ္းေဆာ့ၾကည့္ တစ္ခ်က္ကေလးမွ မေထာက္ ေခ်ာေခ်ာရႈရႈပဲ။ စိတ္ခ်ရၿပီဆိုေတာ့ ပံုးထဲ ျပန္ဆင္ၿပီးေတာ့ ဖြင့္ၾကည့္ေတာ့ Board မတက္ေတာ့ျပန္ဘူး။ ရႈးသြပ္ သြားၿပီ။ စိတ္ေတာ့မေလွ်ာ့ပါဘူး အပ္က်ေနတာလို႔ အေတြ႔အႀကံဳအရထင္မိတယ္။Board ကိုျပန္ျဖဳတ္ Casing ပံုး ေအာက္ေျခကို Motherboard ၀ယ္တဲ့အခါမွာ Board ကိုထိခုိက္မႈမရွိေအာင္ခံထားတဲ့ ေရျမွပ္ေဖာ့ျပားကိုခံ လိုက္တယ္။ၿပီးမွာ Board ကိုအေပၚကထပ္ၿပီး ၀က္အူစုပ္လိုက္တယ္ တြဲဖက္အစိတ္အပိုင္းကို စနစ္တက် ျပန္တပ္ လိုက္ၿပီးေတာ့ စက္ကိုျပန္ႏႈိးၾကည့္လိုက္တယ္။အိုေကသြားပါၿပီ ဒီေန႔ပဲ စက္ပိုင္ရွင္သူငယ္ခ်င္းကိုျပန္ေတြ႔ေတာ့ စက္ကေတာ္ေတာ္ေလးျမန္သြားတယ္ sound အသံကလည္း good တယ္။ ၀င္းဒိုးကလည္း အရင္ 98 ထက္အ မ်ားႀကီးအသံုးျပဳရတာပိုေကာင္းတယ္ မင္းေတာ္တယ္ ခ်ီးက်ဳးသြားတယ္။ အင္း ကိုယ့္မွာေတာ့ သက္ျပင္းပဲ ခ်လိုက္ရပါေတာ့တယ္။
မွတ္ခ်က္။ ။ ကၽြန္ေတာ္၏ အေတြ႔အႀကံဳကို ရွဲျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ျဖစ္ႏိုင္သည္ ျဖစ္တတ္သည္ကို စာေရးသူကဆို လိုျခင္းျဖစ္ပါသည္။ အထက္ပါနည္းလမ္းအတုိင္းလိုက္လံလုပ္ေဆာင္ျခင္းေၾကာင့္ အဆင္ေျပသည္ အဆင္မေျပ သည္ကို စာေရးသူမွ အာမ မခံပါ။ စာဖတ္သူ၏တာ၀န္သာျဖစ္ပါသည္။
ေကာင္းက်ဳိးလိုရာဆႏၵျပည့္၀ၾကပါေစ။
မွတ္ခ်က္။ ။ ကၽြန္ေတာ္၏ အေတြ႔အႀကံဳကို ရွဲျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ျဖစ္ႏိုင္သည္ ျဖစ္တတ္သည္ကို စာေရးသူကဆို လိုျခင္းျဖစ္ပါသည္။ အထက္ပါနည္းလမ္းအတုိင္းလိုက္လံလုပ္ေဆာင္ျခင္းေၾကာင့္ အဆင္ေျပသည္ အဆင္မေျပ သည္ကို စာေရးသူမွ အာမ မခံပါ။ စာဖတ္သူ၏တာ၀န္သာျဖစ္ပါသည္။
ေကာင္းက်ဳိးလိုရာဆႏၵျပည့္၀ၾကပါေစ။
Labels:
Experiences
Fix this device cannot start ?
This Device Cannot Start ဆိုတဲ့ Error ကေတာ့ Windows XP မွာ USB Device ကိုထိုးလိုက္ တုိင္းေပၚေနတာ။ပိုင္ရွင္ကေတာ့ၾကည့္ေပးပါ ျပင္လို႔မရရင္ေတာ့ အသစ္ပဲ၀ယ္လိုက္ပါ ့မယ္လို႔ေျပာ ေတာ့ကၽြန္ ေတာ္ကလည္းေရာင္း ခ်င္ေနတာနဲ႔အေတာ္ပဲ အင္းဒါေပမဲ့ ၾကည့္လုိက္ပါအံုးမယ္။ခက္တာက ေနာက္စက္ တစ္လံုးမွာထိုးၾကည့္ရေအာင္လည္း outdoor ျဖစ္ေနေတာ့ ဒီစက္ကလြဲလို႔တစ္ျခား စက္မရွိေတာ့ ဘူး။အႀကမ္း ဖ်င္းကေတာ့ Device Error ပဲျဖစ္ လိမ့္မယ္လို႔ စဥ္းစားၿပီးသား ကဲစာဖတ္သူ ဘယ္ကိုေျပးမလဲ Windows Key+R ကိုတြဲႏွိပ္ (open run box) ကိုဖြင့္ တာ ေဘာက္ထဲမွာ Devmgmt.msc ရုိက္ enter ေခါက္ပါ။ ေအာက္ဆံုးနားကUniversal Serial Bus Controller Section ကို Expand လုပ္ပါ။ Universal Serial Bus Controller Node ေအာက္က Device တိုင္းမွာ Right Click ႏွိပ္ Uninstall ကို တစ္ႀကိမ္စီေရြးခ်ယ္ပါ။ ဆယ္ခုေတြ႔လွ်င္ ဆယ္ခါလုပ္ရန္လိုပါသည္။Usb Controller မ်ားကို စက္မွ ျပန္လည္ အသိၿပဳရန္ စက္ကုိ Restart လုပ္ေပးပါ။ စက္ျပန္တက္လာၿပီး Ready အေျခအေနတြင္ usb device ကိုျပန္လည္ စမ္းထိုးၾကည့္ရာတြင္ usb device သည္ နဂုိအေျခအေနအတိုင္း ျပန္လည္ Read/Write လုပ္လို႔ရ သြားပါသည္။
မွတ္ခ်က္ ။ တခါတေလတြင္ စက္ႏွင့္ usb device ကိုခ်ိတ္ေသာ cable ေၾကာင့္လည္းျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။ usb 2.0 cable သည္ usb device 2.0 ႏွင့္သာ အဆင္ေျပပါသည္။ Usb 1.1 cable သည္ usb device 1.1 ႏွင့္သာအဆင္ ေျပသည္ကိုသတိျပဳပါ။
ေနာက္တစ္ခုမွာ Device Manager ရွိ usb device ကို control လုပ္ေသာ node ကို double click ႏွိပ္ၿပီး Device Status တြင္ ခ်ိတ္ဆက္ထားေသာ device Working Properly or cannot start အေျခအေနကို ၾကည့္ ျခင္းျဖင့္ Device ေကာင္းမြန္စြာအလုပ္မလုပ္သိႏုိ္င္ပါသည္။
ထုိ႔အျပင္ Usb Controller node ေရွ့တြင္ အ၀ါေရာင္ Exclamation mark ျပပါကလည္း Device တြင္ ျပႆနာ ရွိႏုိင္သည္ကိုသိရွိႏုိပါသည္။
ၿငိမ္းခ်မ္းေအးျမၾကပါေစ။
မွတ္ခ်က္ ။ တခါတေလတြင္ စက္ႏွင့္ usb device ကိုခ်ိတ္ေသာ cable ေၾကာင့္လည္းျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။ usb 2.0 cable သည္ usb device 2.0 ႏွင့္သာ အဆင္ေျပပါသည္။ Usb 1.1 cable သည္ usb device 1.1 ႏွင့္သာအဆင္ ေျပသည္ကိုသတိျပဳပါ။
ေနာက္တစ္ခုမွာ Device Manager ရွိ usb device ကို control လုပ္ေသာ node ကို double click ႏွိပ္ၿပီး Device Status တြင္ ခ်ိတ္ဆက္ထားေသာ device Working Properly or cannot start အေျခအေနကို ၾကည့္ ျခင္းျဖင့္ Device ေကာင္းမြန္စြာအလုပ္မလုပ္သိႏုိ္င္ပါသည္။
ထုိ႔အျပင္ Usb Controller node ေရွ့တြင္ အ၀ါေရာင္ Exclamation mark ျပပါကလည္း Device တြင္ ျပႆနာ ရွိႏုိင္သည္ကိုသိရွိႏုိပါသည္။
ၿငိမ္းခ်မ္းေအးျမၾကပါေစ။
Labels:
Experiences
October 5, 2008
Acer Aspire M3641 Desktop Computer အေၾကာင္း
ကၽြန္ေတာ္၀ယ္ထားတာမဟုတ္ပါ။ကၽြန္ေတာ္ရဲ႔ အမာခံ Customer တစ္ေယာက္က ေက်ာ္စိုးဆီက ၀ယ္သံုးရတာ ၿငီး ေငြ႔ လို႔ဆိုၿပီးေတာ့ ဘန္ေကာက္ကေနဖုန္းဆက္ၿပီးေတာ့ ဘာ၀ယ္ရင္ေကာင္းမလဲေမးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အႀကံ ေပး တာ၀ယ္ခ်လာတယ္။ ဘန္ေကာက္ကေနညေရာက္ မနက္ေရာက္တာနဲ႔ ဖုန္းဆက္ၿပီး ကြန္ပ်ဳတာ လာတပ္ ေပးပါဆိုတာနဲ႔ ေရာက္သြားတယ္ဗ်ာ။ စက္ကိုစဖြင့္လုိက္တာနဲ႔ linspire.com ကုမၼဏီက Linux logo နဲ႔တက္လာတယ္ customerကဒီ၀င္းဒိုးကိုျဖဳတ္ၿပီး ၀င္းဒီုး အိပ္(စ္)ပီ ဆားဗစ္ပတ္တူး ပဲတင္ေပးပါဆိုေတာ့ ခါတိုင္းလိုပဲ BIOS ကို၀င္ First Boot မွာ CD ROM ကိုထားၿပီး Save လုပ္ ေခြထည့္ Restart လုပ္တက္လာရင္ Press any key ႀကိဳက္ရာခလုတ္ႏွိပ္ က်န္တာကေတာ့ ထမင္းစားေရေသာက္ ေအးေဆးပဲေလ။ အဲအဲ Starting Windows လုိ႔ျပၿပီးတာနဲ႔ Blue Screen ျပၿပီးေတာ့ ရပ္သြားတယ္။ကဲဗ်ာ ခ်ဳပ္ေျပာရရင္ ဒါမ်ဳိး ဆယ္ေခါက္ ေလာက္ျဖစ္သြားတယ္။စက္ကအသစ္ ေနာက္ၿပီး Branded ေနာ္ ကဲ စာဖတ္သူဘာျဖစ္ႏုိင္မလဲ စဥ္းစားၾကည့္ ပါအံုး။ Error မွာေရးထားတာကေတာ့ Harddisk Error လို႔ အက်ဥ္းခ်ဳံးနားလည္လိုက္တယ္။ Harddisk က ၃၂၀ GB WD (Western Digital) ျပေနတဲ့ Error ကလည္း Harddisk (Hardware) အမွား Harddisk ကို စစ္ ၾကည့္ပါအံုးခ်ဥ္းပဲျပေနတယ္။ခ်ဳပ္ေျပာရရင္ Harddisk ထဲကို ၀င္းဒိုးေမာင္းထည့္လို႔မရတာေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒါနဲ႔ အရွက္ ကြဲမွာစိုးလို႔ ဆိုင္ကို Casing မလာၿပီးေတာ့ Harddisk ေၾကာင့္မ်ားလာဆိုၿပီး အျခား တစ္လံုးနဲ႔တပ္စမ္းေတာ့ လည္း Starting Windows နားမွာပဲ အျပာေရာင္ျမင္ကြင္းနဲ႔ ရပ္ေနျပန္တယ္။ ေခၽြးေတာင္ျပန္သြားတယ္ ေနာက္ မွ နက္ မွ ေမႊၾကည့္ေတာ့မွ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ အျဖစ္အပ်က္တူတဲ့ လူေတြရွိေနၾကတာသြားေတြ႔မွ နည္းနည္းအားရွိလာ တယ္ ႏုိ႔မို႔ဆိုရင္ ကိုယ္ကို ၀င္းဒိုးတင္လို႔မရလို႔ ကိုယ္ကိုကို အျပစ္တင္ေနမိတယ္။ထပ္ရွာၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေရး ေရးေလး ေတြ႔လာတယ္။ Sata-raid driver ကို Floppy Disk ထဲမွာထည့္ထား Windows XP Service Part 2 run ေနစဥ္မွာ လိုအပ္တဲ Sata-raid driver ကို Floppy Disk ထဲကေနဆြဲတင္ၿပီးေတာ့မွ Windows XP ကို တင္လို႔ရေတာ့တယ္။ Floppy Drive နဲ႔ Floppy Disk ကို ရွာထားမရွိရင္၀ယ္ကို၀ယ္ရေတာ့မယ္။ Windows Vista တင္မယ္ဆိုရင္ ခုနက Floppy Drive နဲ႔ Floppy Disk မလိုေတာ့ဘူး Flash Disk ထဲက Driver ေမာင္း ထည့္ထားလိုက္ Vista အတက္မွာလိုအပ္ရင္ Flash Disk ထဲက ဆြဲယူ install လုပ္ရုံပဲ။အဆင္ေျပေအာင္ျမင္ သြားတယ္။ အင္တာနက္ေက်းဇူးေပါ့ဗ်ာ။ ကဲ စာဖတ္သူ တခါတေလထမင္းစားေရေသာက္အလုပ္က မစား မေသာက္ႏုိင္တဲ့အလုပ္မ်ဳိးလည္းျဖစ္သြားႏုိင္ပါတယ္။အေတြ႔အႀကံဳတစ္ခုေပါ့ဗ်ာမသိရင္ခက္တယ္ေလသိရင္ေတာ လြယ္တာေပါ့ဗ်ာ။
မွတ္ခ်က္။ ။ SATA RAID Driver ကို စက္၀ယ္စဥ္က ထည့္ေပးလိုက္ေသာ Installer ေခြထဲတြင္ပါရွိပါသည္။ သို႔ေသာ မည့္သို႔သံုးရမည္မွန္းမသိပါက မည့္သည့္နည္းႏွင့္မွ ၀င္းဒိုးတင္ဖို႔ရာမျဖစ္ႏုိင္ပါေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္၏ အ ေတြ႔အႀကံဳတစ္ခုကို စာဖတ္သူတုိ႔အားရွဲလုိက္ပါသည္။
မွတ္ခ်က္။ ။ SATA RAID Driver ကို စက္၀ယ္စဥ္က ထည့္ေပးလိုက္ေသာ Installer ေခြထဲတြင္ပါရွိပါသည္။ သို႔ေသာ မည့္သို႔သံုးရမည္မွန္းမသိပါက မည့္သည့္နည္းႏွင့္မွ ၀င္းဒိုးတင္ဖို႔ရာမျဖစ္ႏုိင္ပါေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္၏ အ ေတြ႔အႀကံဳတစ္ခုကို စာဖတ္သူတုိ႔အားရွဲလုိက္ပါသည္။
Labels:
Experiences
၀င္းဒိုးကို Ghost (or ) Image ရုိက္တာအဆင္မေျပပါ။
ကြန္ပ်ဳတာ ကာရာအိုေက စနစ္အတြက္ ဆိုင္ကေနစက္ေတြေရာင္းလိုက္တယ္။ အေရအတြက္မ်ားေတာ့ ၀င္းဒိုးကို တစ္လံုးခ်င္းစီတင္ဖို႔မလြယ္ဘူးေလ အလြယ္ေလးနည္းနဲ႔ တစ္လံုးကိုေသခ်ာတင္ၿပီးေတာ့ Ghost ရုိက္လိုက္တယ္။ အိုေကတယ္။ MSI Board 945GCM7-L , Memory kingstom DDRII 1GB, Segate 80GB 7200rpm, Build in VGA နဲ႔ ဆင္ထားတယ္။ျပႆနာက ဆိုင္မွာသံုးထားတဲ့ တီဗီြက Tube TV ေလး LCD မဟုတ္ေတာ့ Video output မပါတာနဲ႔ MSI RX 2700 Video out ပါတဲ့ ကတ္ကိုထပ္စိုက္တာ စေတြ႔ေတာ့တာပဲ။ကတ္ drivers ထည့္လိုက္တာနဲ႔ Autorun ၿပီးေတာ့ internal Error, ATICMI.DLL Error ဆိုၿပီးေတာ့ျပတယ္။ Drivers ေၾကာင့္လား ဆိုၿပီေတာ့ စီဒီေျပာင္းထည့္ျပန္ေတာ့လဲ ဒီ Error ပဲ အိုေက ဒါဆိုရင္ Automatically Search လုပ္ၾကည့္ေတာ့ Drivers ကိုဆြဲသြားတယ္ ကတ္ကိုသိသြားၿပီ ဒါေပမဲ့ ATI control center ကိုမေတြ႔ေသးဘူး ကတ္ ရဲ႔ setting ကိုခ်ိန္ညွိႏိုင္ဖို႔ Control Center Taskbar ရဲ႔ ညာအစြန္ေလာက္မွာ အျဖဴေနာက္ခံမွာ MSI Logo နဲ႔ ATI Control Center ေပၚရမယ္ မေတြ႔ဘူးျဖစ္ေနတယ္။အခ်ိန္လည္းမရွိဘူး မထူးေတာ့ဘူးဆိုၿပီး ၀င္းဒိုးကို အစအဆံုးေဖာမက္ရုိက္ၿပီး ကတ္ drivers ကိုျပန္တင္လိုက္မွ ၀င္းဒိုး ghost ရုိက္ ထားတဲ့အခ်ိန္တုန္းကျပတဲ့ internal Error, ATICMI.DLL Error ေတြမျပေတာ့ပဲနဲ႔ ေခ်ာေခ်ာရႈရႈ run သြား တယ္။ Taskbar ညာအစြန္မွာ ATI Control Center ေလးလဲေတြ႔ေနရၿပီဗ်ာ။ အဲဒီ ATI Control Center ေလးကိုေတြ႔ရမွ Video output အတြက္ settings ေတြကိုခ်ိန္ညွိလို႔ရမွာေလ။ အေတြ႔အႀကံဳတစ္ခုေပါ့ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ ၀င္းဒိုးကို တစ္လံုးခ်င္းစီတင္တာပိုေကာင္းပါတယ္။ အဓိက ကေတာ့ ၀င္းဒိုးေၾကာင့္လို႔ေျပာရမွာပဲ။
Labels:
Experiences
Subscribe to:
Posts (Atom)